“Το μέλλον ανήκει στον κόσμο της δουλειάς”, του Κώστα Ζαχαριάδη

0

Οι εγγεγραμμένοι άνεργοι του Ιανουαρίου στην Ελλάδα είναι 1.171.617. Σε αυτή τη δύσκολη συγκυρία για τον κόσμο της εργασίας, έρχεται η κυβέρνηση με πρόσχημα τις δήθεν μεταρρυθμίσεις του Ταμείου Ανάκαμψης να επιβάλει δυσμενείς  ρυθμίσεις σε βάρος των εργαζομένων. Με εργαλείο την έκθεση Πισσαρίδη, που αντιμετωπίζει τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες ως βάρος και κόστος, και προς όφελος των εργοδοτών και των μεγάλων επιχειρήσεων, έρχεται να απορρυθμίσει και να ελαστικοποιήσει τις εργασιακές σχέσεις και να εξαφανίσει  εργασιακά δικαιώματα. Ο superman Υπουργός  κ.Χατζηδάκης σε μία ακόμα αποστολή πολιτικής της ανισότητας .

Εν μέσω της πανδημίας και του περιορισμού των πολιτών, τη στιγμή που η ανεργία αυξάνεται κατακόρυφα και οι εργασιακές και κοινωνικές δομές απορρυθμίζονται, η κυβέρνηση έρχεται να επιτεθεί στον κόσμο της εργασίας, της παραγωγής, της δημιουργίας και του μόχθου. Τα κεκτημένα με αγώνες για χρόνια εργασιακά δικαιώματα όπως το οκτάωρο, οι πληρωμένες υπερωρίες, οι εξασφαλισμένες άδειες, οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας, η αργία της Κυριακής, οι συδικαλιστικές ελευθερίες, το δικαίωμα στην απεργία, οι συλλογικές διαπραγματεύσεις που εξασφαλίζονται με το Ν.1264/1982 και μια σειρά από άλλα νομοθετήματα, θα ανατραπούν από την κυβέρνηση και οι εργαζόμενοι και εργαζόμενες θα τεθούν βορά στις ορέξεις των εργοδοτικών αυθαιρεσιών και της εκμετάλλευσης. Δεν είναι νέες οι ιδέες αυτές που εισηγείται η κυβέρνηση. Είναι ένας γερασμένος, παρακμασμένος, αποτυχημένος νεοφιλελευθερισμός που όπου εφαρμόστηκε τις τελευταίες δεκαετίες οδήγησε σε υπονόμευση της κοινωνικής συνοχής, σε υπονόμευση της καθημερινότητας των πολιτών, σε αναπτυξιακά μοντέλα που γέννησαν την μεγαλύτερη ανισότητα που έχει βιώσει η ανθρωπότητα.

Με τις οικονομικές και πολιτικές επιλογές της η κυβέρνηση μάς απομακρύνει όλο και περισσότερο από οποιαδήποτε προοπτική ανάκαμψης που θα αφορά την μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία. Ο κ.Χατζηδάκης  έχει σχέδιο. Υπογραφή ατομικών συμβάσεων εργασίας με ωράρια «λάστιχο», μεταφορά της αρμοδιότητας των συλλογικών διαφορών από τον ΣΕΠΕ στον Οργανισμό Μεσολάβησης και Διαιτησίας. Μεταφέρει, δηλαδή, τη διαδικασία επίλυσης των εργατικών διαφορών σε έναν οργανισμό, που κυριαρχούν οι εργοδοτικοί φορείς και στερείται βέβαια οποιουδήποτε μηχανισμού ελέγχου και τήρησης της εργατικής νομοθεσίας.

Επιπρόσθετα, η κατάργηση του δεύτερου βαθμού διαιτησίας απαξιώνει την διαδικασία και στερεί από τα συνδικάτα μια δεύτερη κρίση, σε ζητήματα σύναψης Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας. Με άλλα λόγια, εκτός από την πανδημία έρχεται και η κυβέρνηση με νομοθετικές επιλογές να διαλύσει πλήρως τις παραγωγικές δυνάμεις της χώρας, τους εργαζομένους, τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και τους ελεύθερους επαγγελματίες. Μεχρι το τέλος του 2021 οι  άνεργοι αναμένεται να ξεπεράσουν τα 1,3 εκατομμύρια. Η συρρίκνωση των εισοδημάτων και των μισθών και η περαιτέρω φτωχοποίηση των ανθρώπων του μόχθου συνεχίζεται λόγω της δύσκολης συνθήκης της πανδημίας αλλά η κυβέρνηση αντί να προσπαθεί να ανατρέψει αυτή την τάση φαίνεται καθαρά ότι θέλει να την επιταχύνει, να δημιουργήσει συνθήκες καθημερινού εκβιασμού, εκφοβισμού και ανασφάλειας στον κάθε εργαζόμενο.

Χωρίς κανόνες  ακόμη και για το Σαββατοκύριακο, χωρις έλεγχο και καμία δικλείδα ασφαλείας για την καταπολέμηση της αδήλωτης εργασίας, ενόψει μάλιστα και της  τουριστικής περιόδου. Με τον δήθεν «εκσυγχρονισμό της εργατικής νομοθεσίας» σχεδιάζεται η υπονόμευση κάθε έννοια συλλογικής διαπραγμάτευσης και διεκδίκησης. Είναι προφανές ότι ο εργασιακός οδοστρωτήρας είναι η μόνη προεκλογική δέσμευση του κ.Μητσοτάκη που υλοποιεί με συνέπεια αυτή η κυβέρνηση.

Εκατό τριάντα πέντε χρόνια μετά την Εργατική πρωτομαγιά του Σικάγο το 1886, το σύνθημα «8 ώρες δουλειά, 8 ώρες ύπνο, 8 ώρες ξεκούραση» καθίσταται δραματικά επίκαιρο.

Την ίδια στιγμή όχι πολύ μακριά από εδώ υπάρχουν κυβερνήσεις που αξιοποιούν την πανδημία ως ευκαιρία για προοδευτικές ρυθμίσεις για νέα μοντέλα εργασίας μικρότερου χρόνου Η ιδέα για εργάσιμη εβδομάδα τεσσάρων ημερών να ακούγεται πολύ ευχάριστη για να είναι ρεαλιστική, αλλά στην Ισπανία αρκετοί σκέφτονται διαφορετικά. Οπως επιβεβαιώθηκε από τη Μαδρίτη, η κυβέρνηση συνεργασίας των Σοσιαλιστών με το αριστερό κόμμα Podemos, υπό τον πρωθυπουργό Πέδρο Σάντσεθ, έδωσε το πράσινο φως για την πιλοτική εφαρμογή, σε περιορισμένη κλίμακα, αυτής της ριζοσπαστικής ιδέας. Το πιλοτικό  πρόγραμμα προβλέπει τετραήμερη εργασία συνολικά 32 ωρών τη βδομάδα και θα αρχίσει να μπαίνει σε εφαρμογή το φθινόπωρο σε περιορισμένο αριθμό επιχειρήσεων, οι οποίες θα απασχολούν λίγες χιλιάδες εργαζομένων. Η πρόταση προβλέπει επιδότηση των επιχειρήσεων τα πρώτα χρόνια εφαρμογής του νέου εργασιακού καθεστώτος, αλλά τόσο η έκταση όσο και οι συγκεκριμένοι όροι του προγράμματος μένει να διευκρινιστούν σε διαβουλεύσεις μεταξύ της κυβέρνησης και των κοινωνικών φορέων. Οι ισχυρότερες εργοδοτικές οργανώσεις της Ισπανίας χαρακτηρίζουν την ιδέα «τρέλα», υποστηρίζοντας ότι ειδικά μετά την ύφεση που έφερε η πανδημία θα χρειαστεί «περισσότερη και όχι λιγότερη δουλειά».

Η τελευταία φορά που υπήρξε σοβαρή μείωση των ωρών εργασίας σε αναπτυγμένη βιομηχανική χώρα ήταν το 1998, όταν η αριστερή κυβέρνηση Σοσιαλιστών – Κομμουνιστών στη Γαλλία καθιέρωσε το 35ωρο. Οι υποστηρικτές της εβδομάδας τεσσάρων εργάσιμων  ημερών εκτιμούν ότι η υλοποίηση της ριζοσπαστικής τους  ιδέας θα αυξήσει την παραγωγικότητα, θα διευκολύνει την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής και θα ευεργετήσει την ψυχική υγεία των εργαζομένων.

Όσοι βιάστηκαν να χαρακτηρίζουν λοιπόν – όπως και ο κ Μητσοτάκης – ως ξεπερασμένες τις διαχωριστικές γραμμές μεταξύ Δεξιάς – Αριστεράς ας το ξανασκεφτούν η εργασία και η αντιμετώπιση των εργαζομένων δείχνουν τον δρόμο.

*Ο Κώστας Ζαχαριάδης είναι τομεάρχης Εσωτερικών, βουλευτής του Β1 βορείου τομέα Αθηνών

 

 

Σχολιάστε το άρθρο

Παρακαλούμε, εισάγετε το σχόλιό σας.
Παρακαλούμε, εισάγετε το όνομά σας.