Σημαντική διευκρίνιση για τις γονικές παροχές χρηματικών ποσών και το αφορολόγητο όριο δίνει το Διοικητικό Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης με την απόφαση 1703/2025, ξεκαθαρίζοντας ότι η απαλλαγή από τον φόρο δεν χάνεται όταν η τραπεζική μεταφορά των χρημάτων γίνεται λίγες ημέρες μετά την υποβολή της δήλωσης.
Το Δικαστήριο έκρινε ότι ο νόμος απαιτεί τα χρήματα να μεταφέρονται μέσω τράπεζας, χωρίς όμως να προβλέπει ότι η μεταφορά πρέπει υποχρεωτικά να προηγείται χρονικά της δήλωσης. Εφόσον αποδεικνύεται από τα τραπεζικά στοιχεία ότι το ποσό πράγματι καταβλήθηκε και χρησιμοποιήθηκε για τον σκοπό που είχε δηλωθεί, η χρονική απόσταση λίγων ημερών δεν αναιρεί το αφορολόγητο.
Τι έκρινε το Δικαστήριο στην επίμαχη υπόθεση
Στην υπόθεση που εξετάστηκε, φορολογούμενος υπέβαλε δήλωση γονικής παροχής χρηματικού ποσού για την αγορά συγκεκριμένου ακινήτου. Η μεταφορά των χρημάτων από τον τραπεζικό λογαριασμό του πατέρα στον λογαριασμό του παιδιού έγινε λίγες ημέρες αργότερα, αλλά πριν από την υπογραφή του συμβολαίου αγοράς. Παρά ταύτα, η φορολογική αρχή επέβαλε φόρο, υποστηρίζοντας ότι η μεταφορά έπρεπε να έχει ήδη πραγματοποιηθεί κατά τον χρόνο της δήλωσης για να ισχύσει η απαλλαγή.
Το Δικαστήριο απέρριψε αυτή την ερμηνεία, επισημαίνοντας ότι δεν προκύπτει από τον νόμο τέτοια προϋπόθεση. Στη συγκεκριμένη περίπτωση αποδείχθηκε με σαφή τρόπο ότι τα χρήματα μεταφέρθηκαν πράγματι από τον πατέρα στο παιδί, ότι το ποσό ήταν ακριβώς το ίδιο με εκείνο που δηλώθηκε και ότι χρησιμοποιήθηκε αποκλειστικά για την αγορά του ακινήτου, όπως είχε δηλωθεί εξαρχής. Κατά συνέπεια, δεν υπήρχε καμία ένδειξη φοροδιαφυγής ή καταστρατήγησης του αφορολόγητου.
Η απόφαση αυτή θεωρείται ιδιαίτερα σημαντική για χιλιάδες φορολογούμενους, καθώς βάζει τέλος σε αυστηρές ερμηνείες της διοίκησης και επιβεβαιώνει ότι το ουσιαστικό κριτήριο είναι η πραγματική μεταφορά των χρημάτων μέσω τραπεζικού συστήματος και η χρήση τους για τον δηλωμένο σκοπό, όχι η απόλυτη ταύτιση της ημερομηνίας μεταφοράς με την ημερομηνία της δήλωσης.