Άρθρο του Γιάννη Μήτσιου: Η αδυναμία της Δύσης  

1

Το 2020 φαίνεται ότι θα αναδειχθεί σε μια ιστορική χρονιά και δεν έχει τελειώσει ακόμα. Η πανδημία του κορωνοϊού σε συνδυασμό με τις διεθνείς γεωπολιτικές εξελίξεις καθιστούν αυτό που ξέραμε ως τώρα Δύση, σε μια φάση εμφανούς αδυναμίας και σταδιακής παρακμής.
Αν το 1990 ήταν η χρονιά που σηματοδότησε το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, 30 χρόνια μετά θα μπορούμε να λέμε για το σταδιακό τέλος της δυτικής κυριαρχίας. Οι ΗΠΑ ο βασικός πυλώνας του δυτικού κόσμου, κλονίζεται από εσωτερική πολιτική πόλωση που χειροτερεύει μέρα με τη μέρα, με απρόβλεπτες συνέπειες. Δεν μπορεί πλέον να εμπνεύσει το μοντέλο της εσωτερικά, πόσο μάλλον και εξωτερικά. Το τέλος της Σοβιετικής Ένωσης ήρθε με τη συμβολική πτώση των αγαλμάτων του κομμουνισμού στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης και στην ίδια την ΕΣΣΔ. Στις ΗΠΑ και στην Ευρώπη γκρεμίζουν τα αγάλματα ενός ενόχου παρελθόντος, της αποικιοκρατίας και της εκμετάλλευσης, ως δείγμα αντίδρασης και μια νέας ιδεολογίας που γεννιέται σταδιακά με αφορμή το κίνημα για τις ζωές των μαύρων BLM, που εσχάτως ενώθηκε με το κίνημα της κοινότητας των LGBTI/ΛΟAΤΚΙ, των Antifa κλπ.
Η ιδεολογική σύγχυση και η εσωτερική αδυναμία της Δύσης φαίνεται και στο γεγονός της αυξημένης βίαιης αντίδρασης των μεταναστών και κυρίως του ισλαμικού στοιχείου που φαίνεται μεγάλο μέρος να ριζοσπαστικοποιείται και να μην μπορεί να ενσωματωθεί πλήρως στις ανοιχτές δυτικές κοινωνίες.  Μια ματιά και μόνο στα γεγονότα των τελευταίων εβδομάδων, σε νεκρούς και τις βίαιες ταραχές, στην Αγγλία, τη Γερμανία, τη Σουηδία κ.λπ. αλλά και παλαιότερα είναι ενδεικτικά της σταδιακής μείωσης της εσωτερικής κοινωνικής συνοχής.
Οι οικονομικές συνέπειες του Covid-19, με την ανεργία, την ύφεση των οικονομιών και την υγειονομική κρίση θα εντείνονται όλο και περισσότερο και όπως λέει και ο λαός “όπου φτώχεια και γκρίνια”. Για τις ΗΠΑ και μόνο, τη μεγαλύτερη οικονομία του πλανήτη, ή ύφεση υπολογίζεται στο 17% του ΑΕΠ το πρώτο εξάμηνο, με ανεργία ρεκόρ 16%,  που μπορεί να ανέβει λόγω του ιού. Παράλληλα το δημόσιο χρέος ανέρχεται σε ύψη ρεκόρ n κοντά στα 26 τρισεκατομμύρια δολάρια ενώ αναμένεται να ξεπεράσει το 120% σχέσης ΑΕΠ και δημοσίου χρέους στα τέλη του 2020 !!! (tradingeconomics.com) ενώ δεν αποκλείεται η οικονομική κρίση να μετατραπεί σε χρηματοπιστωτική, (φούσκα των χρηματιστηρίων) παρόλο που έχουν πέσει τρισεκατομμύρια δολάρια από τις κεντρικές τράπεζες, τη FED, το ΔΝΤ, G’20 κλπ.
Σε γεωπολιτικό επίπεδο η επιδίωξη της ΗΠΑ για συνεχή ηγεμονία χωρίς σεβασμό των δικαιωμάτων των συμμάχων θα οδηγήσει σε χαλάρωση και ρήξη των διατλαντικών δεσμών. Δε μπορεί να έχεις ταυτόχρονα εχθρό την Ρωσία, την Κίνα και να επιβάλεις και στους συμμάχους στην ΕΕ και στο ΝΑΤΟ πολιτικές και επιλογές ηγεμόνα την ώρα που κλυδωνίζεσαι εσωτερικά.  Οι εξελίξεις στη Λιβύη, στη Μέση Ανατολή (με την επερχόμενη προσάρτηση των κατεχόμενων παλαιστινιακών εδαφών από το Ισραήλ) αλλά και η σχέση των ΗΠΑ με την Κίνα (5G, Χονγκ Κονγκ, Ταιβάν, Νότιος Ασία, εξοπλισμοί, δασμοί κλπ.) και της Κίνας με την Ευρώπη δείχνουν ότι το διεθνές σύστημα εισέρχεται σε μία φάση αποσταθεροποίησης και κατακερματισμού της διεθνούς τάξης . Ταυτόχρονα αναδεικνύεται  de facto ένας πολυπολικός κόσμος και η ανάγκη οικοδόμησης μιας νέας αρχιτεκτονικής συλλογικής ασφάλειας, που οι μεγάλες δυνάμεις και ιδιαίτερα η Δύση θα πρέπει να το αποδεχτούν, για να αποφύγουμε να εισέλθουν οι διεθνείς σχέσεις σε φάση αναρχίας με απρόβλεπτες συνέπειες για όλο τον πλανήτη.
*Το άρθρο δημοσιεύτηκε και στην εφημερίδα ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ στις 4 Ιουλίου 2020.

Γράφει ο Γιάννης Μήτσιος, Πολιτικός Επιστήμων – Διεθνολόγος Μ.Α Πανεπιστημίου Northeastern Βοστώνης

1 ΣΧΟΛΙΟ

  1. Η ζωή μας πρέπει να έχει νόημα. Για να το αποκτήσουμε χρειαζόμαστε τη γνώση.
    Αισθανόμαστε τους τριγμούς από τον οικονομικό και γενικότερο σεισμό που συμβαίνει και απαιτείται κατάλληλη προετοιμασία για τη νέα πραγματικότητα.
    Τα παλαιά κομμουνιστικά κράτη έχουν στην ουσία πτωχεύσει. Όλα τα κεντρικά ελεγχόμενα κρατιστικά συστήματα θα έχουν την ίδια πορεία. Ή θα αποκεντρωθούν υποχρεωτικά ή θα καταρρεύσουν διότι είναι αδύνατον να ανταλλάσσουν πληροφορίες με τους απαιτούμενους σημερινούς ρυθμούς και να διατηρούνται ενιαία σαν σύνολο.
    Αυτό που συμβαίνει δεν είναι απλά μια καταιγίδα που σαρώνει τα πάντα. Είναι η αρχή ενός σεισμού. Η δομή του σκελετού στον οποίο βασίζεται η οικονομία και η παραγωγή μεταβάλλεται ραγδαία, υφίσταται ρωγμές, σπάζει, και δεν δίνεται έμφαση στο βάθος των δομών της οικονομίας, όπου συμβαίνουν οι μεγάλες μεταβολές.
    Αυτό που συμβαίνει δεν είναι οικονομική ύφεση αλλά μια τρομακτικής έκτασης ανακατασκευή της τεχνοοικονομικής βάσης της παγκόσμιας οικονομίας. Είναι ένας σεισμός που ρίχνει κάτω κάθε τι το παλιό, και δημιουργεί νέες δομές και νέες καταστάσεις.
    Μετακινούμεθα σε μια νέα μορφή οικονομίας. Μετακινούμεθα από την οικονομία της βιομηχανικής στην οικονομία της μεταβιομηχανικής εποχής , της ψηφιακής εποχής, με τρομακτικούς ρυθμούς. Η χρησιμοποιούμενη τεχνολογία αποσύρεται με ρυθμούς μεγαλύτερους από 7% το χρόνο που σημαίνει ότι σε λιγότερο από 10 χρόνια θα χρησιμοποιούμε τεχνολογία που δεν την ξέρουμε σήμερα.
    Αυτό σημαίνει ότι θα λειτουργούμε σε ένα υψηλότερο τεχνολογικό επίπεδο και επίπεδο γνώσης. Εκατομμύρια εργαζόμενοι θα πρέπει να επαναεκπαιδευθούν και να μετακινηθούν με τρομακτικούς ρυθμούς σε νέες θέσεις υψηλοτέρου επιπέδου , που θα απαιτούν υψηλοτέρου επιπέδου γνώσεις και ικανότητες , για να διατηρηθεί και να βελτιωθεί το επίπεδο ζωής. Η δια-βίου εκπαίδευση με κατάλληλους εκπαιδευτές ( με μηχανισμούς που δεν διαθέτουμε στη χώρα μας ) θα γίνει μαθηματικά τρόπος ζωής .
    Τεράστια κεφάλαια που έχουν επενδυθεί σε παραδοσιακές πρακτικές/ τεχνολογίες και τρόπο παραγωγής θα αδρανοποιηθούν και θα είναι άνευ σημασίας.
    Αναμφίβολα η Δύση θα έχει κάποια προβλήματα που δημιουργούν οι μεταβολές αυτές.
    Όμως η Δύση είναι που παράγει, επινοεί και εφαρμόζει τις εξελίξεις . Η Δύση είναι που έχει ασύγκριτα καλύτερο τρόπο ζωής με τον υπόλοιπο κόσμο, που παρέχει και ανάλογα πολιτικά πλαίσια .
    Γι’ αυτό άλλωστε και οι όποιοι μετανάστες κατευθύνονται / προσπαθούν να μετακινηθούν προς αυτό που ονομάζουμε ΔΥΣΗ και όχι σε άλλους γεωγραφικούς χώρους στον κόσμο, που ταλαιπωρούνται από έλλειψη βασικών ελευθεριών και αγαθών που είναι αδιανόητα για τον ΔΥΤΙΚΟ ΚΟΣΜΟ. Νίκος Ηλιάδης , Πολ/κός Μηχ/κός Ε.Μ.Π. , Μ.Sc. Ph.D. Επίτιμος Σύμβουλος του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου.

Σχολιάστε το άρθρο

Παρακαλούμε, εισάγετε το σχόλιό σας.
Παρακαλούμε, εισάγετε το όνομά σας.