Τα ασβεστοκάμινα του Γαλατσίου

0


Η Αθήνα στις αρχές του 20ού αιώνα γνώρισε το φαινόμενο της ανοικοδόμησης. Η πόλη επεκτεινόταν διαρκώς. Στην περιφέρεια της πόλης άρχισαν να δημιουργούνται εγκαταστάσεις παραγωγής και κατεργασίας οικοδομικών υλικών. Ως τέτοιες παρουσιάζονται και οι εγκαταστάσεις του καμινιού.
Στο Γαλάτσι υπάρχουν δύο ασβεστοκάμινα, τα οποία τροφοδοτούσαν με ασβέστη τις οικοδομές της Αθήνας. Το ένα βρίσκεται στο ανενεργό πλέον λατομείο Λεβεντάκη και αποτελεί ιστορικό δείγμα του φούρνου «περιοδικής καύσης». Το δεύτερο βρίσκεται στην οδό Καραϊσκάκη, είναι τύπου Hoffman και ιδιοκτήτες του ήταν δύο Έλληνες από την Κρήτη, ονομαζόμενοι Τσιδάκης και Μιχαλάκης.
Η ασβεστοκάμινος αυτή κατασκευάστηκε το 1933 από Γερμανό μηχανικό και Έλληνες τεχνίτες από τη Δράμα. Η λειτουργία του εν λόγω καμινιού χωρίζεται σε δύο περιόδους σε σχέση με το είδος της πρώτης ύλης της καύσης. Στην πρώτη περίοδο χρησιμοποιούσαν κάρβουνο, ενώ στη δεύτερη περίοδο το κάρβουνο αντικαταστάθηκε από το πετρέλαιο.
Γύρω στο 1970 το καμίνι έπαψε να λειτουργεί. Το 1995 χαρακτηρίστηκε διατηρητέο μνημείο από το Υπουργείο Πολιτισμού. Σήμερα, ο ισόγειος χώρος του παλαιού εργοστασίου Ασβεστοποιίας έχει μετατραπεί σε ένα μοντέρνο και όμορφο Πολιτιστικό Κέντρο, διατηρώντας, όμως, τον όγκο και τα βασικά μορφολογικά χαρακτηριστικά της τότε ασβεστοκάμινου.
Αξίζει, πάντως, να σημειώσουμε πως οι εργάτες των ασβεστοκάμινων ήταν εκείνοι που έκτισαν τα πρώτα σπίτια της περιοχής και έγιναν οι πρώτοι κάτοικοι του Γαλατσίου.

Διαβάστε επίσης:

Γαλάτσι: Από την Ομορφοκκλησιά στα Λατομεία ( α’ μέρος)

Το Κλειστό Γυμναστήριο που μένει αναξιοποίητο

To «Καμίνι» του Πολιτισμού

 

*‬Πηγή ‬αποτέλεσε‭ ‬ο‭ ‬Σύνδεσμος‭ ‬Βιώσιμης‭ ‬Ανάπτυξης‭ ‬Πόλεων‭.

** H εν λόγω εργασία-έρευνα έγινε από το Σύνδεσμο στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού προγράμματος για τη δημιουργία θέσεων απασχόλησης σε τοπικό επίπεδο μέσω προγραμμάτων κοινωφελούς απασχόλησης στην Β.-Β.Α. Περιφέρεια Αττικής με τίτλο “Καταγραφή των χώρων πολιτιστικής κληρονομιάς στην περιοχή των Δήμων-μελών του Συνδέσμου”.
Για την ολοκλήρωση του συνεργάστηκαν πληθώρα επιστημόνων διαφόρων ειδικοτήτων (ιστορικοί-φιλόλογοι) και απαιτήθηκε πολύωρη εργασία συλλογής και τεκμηρίωσης στοιχείων (βιβλιογραφία, διαδίκτυο, επαφές με δήμους και φορείς). Στόχος ήταν η κατά το δυνατό πληρέστερη και πλέον αξιόπιστη καταγραφή της της πολιτιστικής κληρονομιάς των Δήμων-Μελών του Συνδέσμου.

Σχολιάστε το άρθρο

Παρακαλούμε, εισάγετε το σχόλιό σας.
Παρακαλούμε, εισάγετε το όνομά σας.