Υψηλή θέση στις τοπικές ειδήσεις κατέχει η άφιξη στην χώρα μας του Πρίγκιπα Αλβέρτου του Μονακό – και δικαίως.
Αικατερίνη Στάμου
Η σημασία της επίσκεψης ενός αρχηγού κράτους είναι αναμφισβήτητα μεγάλη για τη σύσφιξη των διπλωματικών, οικονομικών και πολιτικών σχέσεων. Ωστόσο, υπάρχει μια ξεχωριστή σύνδεση μεταξύ του δεύτερου μικρότερου κράτους στον πλανήτη – αλλά οικονομικά ισχυρότατου – και της χώρας μας.
Μια τυχαία ανακάλυψη στην Παλαιά Φώκαια
Πριν από λίγες ημέρες, περπατώντας αμέριμνη στην προβλήτα της Παλαιάς Φώκαιας και θαυμάζοντας την ανάπλαση που έχει ομορφύνει την περιοχή, στάθηκα μπροστά σε μια σειρά από ενημερωτικές ταμπέλες για την ιστορία του τόπου. Ανάμεσά τους υπήρχε ένας χάρτης που αποτύπωνε τους αποικισμούς των Φωκαέων. Μπορώ να πω ότι εντυπωσιάστηκα με το πόσα μέρη στην Ευρώπη είχαν αποικήσει.
Οι Φωκαείς, δεινοί θαλασσοπόροι της Μικράς Ασίας, αναζητούσαν νέους δρόμους για την ανάπτυξη του εμπορίου, ιδρύοντας αποικίες σε όλη την Μεσόγειο. Δεν είναι τυχαίο ότι σε μια από τις σημαντικές αποικίες τους στην Ιβηρική έδωσαν το όνομα «Εμπόριο» – ίσως το πιο ειλικρινές όνομα πόλης στην ιστορία.
Ο «Μόνοικος» και ο «Λιμένας του Ηρακλή»
Τον 6ο αιώνα π.χ., λοιπόν, οι ταξιδευτές, επέλεξαν να ιδρύσουν μία από τις αποικίες τους στην σημερινή περιοχή του Μονακό και την ονόμασαν «Μόνοικος». Πρωτύτερα, τον «Μόνοικο», κατοικούσαν οι εργατικοί «άνθρωποι του βουνού» Λιγούριοι. Ειδικότερα, βασικό ρόλο αυτής της επιλογής έπαιζε ο εμβληματικός «βράχος» μεταξύ των δύο σημερινών λιμανιών – μια θέση «φιλέτο», στρατηγικής συμμαχίας.
Σε αυτό το βράχο, ενδεχομένως βρισκόταν και το Ιερό του «Ηρακλή Μόνοικου» που λατρευόταν στη Δυτική Μεσόγειο. Η λατρεία του Ηρακλή ήταν και ο λόγος που η πόλη πήρε το συγκεκριμένο όνομα. Σύμφωνα με τον μύθο, ο ήρωας πέρασε από εκεί (με τα βόδια του Γηρυόνη, διώχνοντας τους Λιγούριους και αφήνοντας απογόνους).
Οι Φωκαείς, σύμφωνα με τον Στράβωνα και την παράδοση, δεν δημιούργησαν έναν απλό εμπορικό σταθμό, αλλά ίδρυσαν και το ιερό αφιερωμένο στον ημίθεο, μεταφέροντας, παράλληλα, την θρησκεία και τον πολιτισμό τους. Άλλωστε, ο Ηρακλής ήταν συνδεδεμένος με αποτρεπτικές δυνάμεις (προστασία από τέρατα και κινδύνους) και ως εκ τούτου με τους ναυτικούς. Οι Στήλες του Ηρακλή, στα στενά του Γιβραλτάρ είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτού του σκεπτικού.
Ο σημερινός λαμπερός κόσμος των καζίνο και των αγώνων της F1, κάποτε αποτελούσε εγκατάσταση ενός λαού, ο οποίος, καθώς συνήθιζε, άφησε στον τόπο και τη δική του μυθολογία και ταυτότητα. Σήμερα, στην «καρδιά» της πολυτέλειας, αυτό που μαρτυρά την αρχαιοελληνική κληρονομιά είναι το κεντρικό λιμάνι που ονομάζεται «Port Hercule» (Λιμένας του Ηρακλή) και κοσμείται από το άγαλμα του ήρωα.
Η Δυναστεία των Γκριμάλντι
Αν η αρχαία ιστορία ανήκει στους Φωκαείς, η νεότερη ανήκει στον Οίκο των Γκριμάλντι. Η σημαία με τα χρώματα του κόκκινου και του λευκού έλκει την καταγωγή της από τον Γκριμάλντο, έναν Γενοβέζο εκλεγμένο πολιτικό των Πρώτων Σταυροφοριών. Οι πολυάριθμοι εγγονοί του και τα παιδιά τους οδήγησαν τις θαλάσσιες αποστολές σε όλη τη Μεσόγειο, τη Μαύρη Θάλασσα, και τη Βόρεια Θάλασσα, και έγιναν γρήγορα μια από τις ισχυρότερες οικογένειες της Γένοβας. Οι θαλασσάρχες, Γκριμάλντι, το 1297 κατέλαβαν την περιοχή του Μονακό, την οποία και κυβερνούν μέχρι σήμερα υπό τον Πρίγκιπα Αλβέρτο Β’.
Η επίσκεψη του Πρίγκιπα Αλβέρτου στην Αθήνα και την Κηφισιά
Στα της χώρα μας τώρα, το μετάλλιο του δήμου Αθηναίων απονεμήθηκε στον Υψηλότατο από τον δήμαρχο Χάρη Δούκα, ενώ, στην Κηφισιά, υπό τους ήχους της δημοτικής Φιλαρμονικής ο Πρίγκιπας Αλβέρτος Β’ έκοψε μαζί με τον Επίτιμο Πρόξενο Δρ. Βασίλη Γ. Αποστολόπουλο και τον Δήμαρχο Κηφισιάς Βασίλη Ξυπολυτά την κορδέλα των εγκαινίων του νέου Προξενείου του Μονακό, που εδράζεται στην Κηφισιά.
Οι επίσημοι φύτεψαν μια ελιά στην είσοδο του κτιρίου, ως σύμβολο ειρήνης και σταθερότητας και δοκίμασαν το παραδοσιακό λικέρ του Πριγκιπάτου, L’Orangerie.