Στις 28 Ιουλίου 1938, πραγματοποιήθηκε η μοναδική ένοπλη εξέγερση κατά της δικτατορίας του Ιωάννη Μεταξά, με επικεφαλής τον Αριστομένη Μητσοτάκη, θείο του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Το κίνημα, που εκδηλώθηκε στα Χανιά, αποτέλεσε σύμβολο αντίστασης και προετοιμασίας για ευρύτερη εξέγερση στην Αθήνα.
Η εξέγερση έλαβε χώρα σε μια εποχή που η ελληνική κοινωνία βρισκόταν υπό την πίεση αυστηρών καθεστωτικών μέτρων.
Ο Αριστομένης Μητσοτάκης, σε συνεργασία με επιφανείς πολιτικούς και στρατιωτικούς, καθώς και με τον τότε διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, Εμμανουήλ Τσουδερό, επιχείρησε να ανατρέψει τη δικτατορία.
Λίγες εβδομάδες πριν την εξέγερση, ο Μάρκος Βαφειάδης είχε επισκεφθεί την Κρήτη με σκοπό την οργάνωση του τοπικού ΚΚΕ, γεγονός που υποδεικνύει την πολιτική κινητοποίηση που είχε προηγηθεί. Παρά τις ελπίδες των διοργανωτών, η γρήγορη και ελλιπής προετοιμασία του κινήματος οδήγησε τελικά στην αποτυχία του.
Η εξέγερση αυτή, αν και δεν κατάφερε να ανατρέψει το καθεστώς, έμεινε στην ιστορία ως μια από τις ελάχιστες εκδηλώσεις αντίστασης κατά τη διάρκεια της δικτατορίας, ενισχύοντας την αίσθηση της πολιτικής διεκδίκησης στους κόλπους της ελληνικής κοινωνίας.
