Ημέρα προβληματισμού και πικρής αυτοκριτικής αποτελεί, σύμφωνα με την παράταξη «Για την Αγία Παρασκευή – Σύγχρονη Πόλη», η φετινή Διεθνής Ημέρα Μουσείων, με αφορμή την κατάληξη του Κτήματος Ιόλα.
Σε γραπτή του παρέμβαση, ο οικονομολόγος και πρώην δημοτικός σύμβουλος, Φώτης Αλεξόπουλος, εξαπολύει δριμύ κατηγορώ κατά των προηγούμενων διοικήσεων του Δήμου, κάνοντας λόγο για ένα διαχρονικό παράδειγμα πολιτικής αδράνειας και χαμένων ευκαιριών.
Σύμφωνα με τον κ. Αλεξόπουλο, ο χώρος που ανήκε στον εμβληματικό συλλέκτη Αλέξανδρο Ιόλα και θα μπορούσε σήμερα να αποτελεί διεθνές πολιτιστικό σημείο αναφοράς, έχει εγκαταλειφθεί πλήρως.
Στην καταγγελία υπογραμμίζεται μάλιστα η απώλεια κονδυλίων ύψους περίπου 2,5 εκατομμυρίων ευρώ από πρόγραμμα ανακατασκευής, καθώς το έργο που θα έδινε νέα ζωή στο Κτήμα δεν ολοκληρώθηκε ποτέ.
Ολόκληρη η ανακοίνωση
«Κτήμα Ιόλα: Από όραμα διεθνούς πολιτιστικού σημείου αναφοράς σε σύμβολο εγκατάλειψης.
Με αφορμή τη Διεθνή Ημέρα Μουσείων 2026, που φέρει το ιδιαίτερα συμβολικό μήνυμα «Τα μουσεία ενώνουν τον κόσμο», η κοινωνία καλείται να αναλογιστεί τον ρόλο των μουσείων ως χώρων πολιτισμού, διαλόγου, συλλογικής μνήμης και κοινωνικής συνοχής. Τα μουσεία δεν είναι απλώς κτίρια που στεγάζουν εκθέματα· είναι ζωντανοί οργανισμοί που συνδέουν ανθρώπους, πολιτισμούς και εποχές.
Κι όμως, στον Δήμο Αγίας Παρασκευής, η ημέρα αυτή δεν μπορεί παρά, να αποτελεί ημέρα προβληματισμού και πικρής αυτοκριτικής για την τραγική κατάληξη του Κτήματος Ιόλα. Ενός χώρου που θα μπορούσε σήμερα να αποτελεί διεθνές πολιτιστικό σημείο αναφοράς για την Ελλάδα και την Ευρώπη, αλλά αντιθέτως έχει μετατραπεί σε διαχρονικό παράδειγμα πολιτικής αδράνειας, κακοδιαχείρισης και χαμένων ευκαιριών.
Ο Αλέξανδρος Ιόλας δεν ήταν μια τυχαία προσωπικότητα της τέχνης. Υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους συλλέκτες και γκαλερίστες του 20ού αιώνα, άνθρωπος που συνεργάστηκε με κορυφαίους καλλιτέχνες της παγκόσμιας σκηνής, όπως ο Άντι Γουόρχολ, ο Μαγκρίτ και ο Ντε Κίρικο. Το όραμά του ήταν η δημιουργία ενός χώρου πολιτισμού διεθνούς ακτινοβολίας στην Ελλάδα. Το Κτήμα Ιόλα μπορούσε να γίνει ένας ζωντανός πυρήνας σύγχρονης τέχνης, εκπαίδευσης και πολιτιστικής εξωστρέφειας.
Αντί όμως να προστατευθεί και να αξιοποιηθεί, εγκαταλείφθηκε. Ακόμη πιο απογοητευτικό είναι το γεγονός ότι χάθηκαν και περίπου 2,5 εκατομμύρια ευρώ από πρόγραμμα ανακατασκευής, χωρίς ποτέ να ολοκληρωθεί το έργο που θα έδινε νέα ζωή στο Κτήμα.
Η υπόθεση του Κτήματος Ιόλα αποκαλύπτει με τον πιο σκληρό τρόπο τις παθογένειες των Δημοτικών Παρατάξεων που διοίκησαν τον Δήμο Αγίας Παρασκευής . Είχαν έλλειψη στρατηγικού σχεδιασμού, διαχρονικές καθυστερήσεις στην απουσία πολιτικής βούλησης, ανεπάρκεια προστασίας της πολιτιστικής κληρονομιάς, και συχνά βρίσκονταν μαχόμενες για μικροπολιτικές αντιπαραθέσεις που θυσίαζαν το δημόσιο συμφέρον.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα, όμως, δεν ήταν μόνο η εγκατάλειψη ενός ιστορικού ακινήτου. Ήταν η απώλεια μιας μοναδικής ευκαιρίας. Σε μια εποχή όπου πολλές ευρωπαϊκές πόλεις επενδύουν στον πολιτισμό ως μοχλό ανάπτυξης, τουρισμού και διεθνούς προβολής, η Αγία Παρασκευή έχασε την ευκαιρία να αποκτήσει ένα μουσείο διεθνούς εμβέλειας, έναν χώρο που θα μπορούσε να προσελκύει επισκέπτες, ερευνητές, καλλιτέχνες και νέους ανθρώπους από όλο τον κόσμο.
Η Διεθνής Ημέρα Μουσείων μάς υπενθυμίζει ότι τα μουσεία ενώνουν τον κόσμο. Όμως το Κτήμα Ιόλα υπενθυμίζει κάτι εξίσου σημαντικό: ότι όταν η κοινωνία, η πολιτεία και η αυτοδιοίκηση αδιαφορούν, η πολιτιστική κληρονομιά δεν χάνεται μόνο υλικά χάνεται ιστορικά, ηθικά και συλλογικά.
Γιατί ο πολιτισμός δεν επιβιώνει μόνο με επετειακές δηλώσεις. Επιβιώνει όταν υπάρχει βούληση να προστατεύσουμε τη μνήμη, την ιστορία και την ταυτότητά μας.
Για την Αγία Παρασκευή -Σύγχρονη Πόλη
Φώτης Αλεξόπουλος
Οικονομολόγος – Πρώην Δημοτικός Σύμβουλος Αγίας Παρασκευής»