Με αφορμή το POLYAMOROUS, μιλά για τη φθορά, τη ρουτίνα και τη διαρκή ανάγκη ανανέωσης στις σύγχρονες σχέσεις
Οι σχέσεις αλλάζουν, δοκιμάζονται, φθείρονται, μεταμορφώνονται κι εκεί ακριβώς πατάει το POLYAMOROUS, η νέα κωμωδία του Σπύρου Κακατσάκη, σε σκηνοθεσία Ηλία Κούτλα.
Με χιούμορ, οξυδέρκεια και μια απολαυστικά σύγχρονη ματιά πάνω στη συντροφικότητα, το έργο βάζει στο μικροσκόπιο το διαχρονικό αδιέξοδο των ανθρώπινων σχέσεων: τη ρουτίνα, την ανάγκη για ανανέωση, την ειλικρίνεια, τις αντοχές και τις επιθυμίες που συχνά συγκρούονται με την καθημερινότητα.
Μέσα από κωμικές καταστάσεις και αναγνωρίσιμα συναισθηματικά τοπία, το POLYAMOROUS λειτουργεί σαν ένας καθρέφτης κι όπως συμβαίνει με τους καλούς καθρέφτες, άλλοτε μας κάνει να γελάμε κι άλλοτε να βλέπουμε αλήθειες που αποφεύγουμε.
Με αφορμή την παράσταση, συνομιλήσαμε με τον πρωταγωνιστή Μανώλη Βαζαίο, ο οποίος μιλάει με ειλικρίνεια και χιούμορ για τον ρόλο του, τη φθορά στις σχέσεις, τις σύγχρονες μορφές συντροφικότητας και όλα εκείνα που κάνουν τον έρωτα το πιο παλιό και πιο άλυτο «έργο» της ανθρωπότητας. Μια συνέντευξη που ξεκινά από τη σκηνή, αλλά καταλήγει όπως όλες οι καλές κουβέντες στη ζωή.
Τι ήταν αυτό που σε έκανε να πεις «ναι» στο POLYAMOROUS;
Καλησπέρα, συγνώμη που άργησα, πρώτα απ’ όλα και να πω ότι χαίρομαι για την συζήτηση που θα κάνουμε. Λοιπόν, όταν διάβασα το polyamorous του Σπύρου Κακατσάκη, που μου το έφερε η συνάδελφος και συμπρωταγωνίστρια Μαριλένα Ρούσσου, μου έκανε εντύπωση η φρέσκια και ανάλαφρη γραφή του και το πόσο χαριτωμένα ασχολείται με ένα από τα πιο διαχρονικά προβλήματα της ανθρωπότητας, αυτό του τέλματος των σχέσεων. Μου ήταν πολύ διασκεδαστική η ανάγνωσή του και θεωρώ ότι αυτό ακριβώς καταφέρνει να μεταφέρει στην σκηνή η σκηνοθεσία του Ηλία Κούτλα. Και χαίρομαι εν τέλει γι’ αυτό!
Ο ήρωάς σου παλεύει να σώσει τη σχέση ή να σώσει τον εαυτό του;
Η σχέση μας είναι η καθημερινότητά μας και η ζωή μας, Μια υγιής σχέση μας δίνει ηρεμία, ασφάλεια και ευτυχία. Οπότε το να παλεύεις για τη σχέση σου είναι το ίδιο σαν να παλεύεις για τον εαυτό σου. Έτσι και ο ήρωάς μου παλεύει να σώσει τη σχέση του για να βελτιώσει και τη δική του ζωή η οποία είναι συνυφασμένη πια με αυτήν της γυναίκας του. Είναι ένας συνεχής αγώνας αλλά ελπίζω ότι θα τα καταφέρει!
Πού αναγνωρίζεις τον εαυτό σου μέσα στον χαρακτήρα;
Ο Χάρης είναι ένας σημερινός άντρας, με όλα τα ψυχολογικά προβλήματα που η σημερινή οικογένεια και κοινωνία του φόρτωσε και τα οποία του δημιουργούν τα προβλήματα στην σχέση του με τους ανθρώπους και το ταίρι του. Οπότε αναγνωρίζω, όχι μόνο τον εαυτό μου, αλλά και όλον τον αντρικό πληθυσμό της Ελλάδας στον χαρακτήρα του και όλον τον γυναικείο πληθυσμό της Ελλάδας στην Βιβή αντίστοιχα. Δυστυχώς όλες οι σχέσεις πάσχουν με παρόμοιο τρόπο.
Πόσο δύσκολο είναι να παίξεις τη φθορά μιας σχέσης με κωμικό τρόπο;
Από τη φύση τους αυτές οι καταστάσεις, που στηρίζονται κυρίως στον εγωισμό μας, είναι τραγελαφικές. Η κωμικότητα δεν βγαίνει από την μη σοβαρότητα της κατάστασης ή από το κωμικό παίξιμο, αλλά από την αναγνώριση των μοτίβων στην ζωή του θεατή. Το θέατρο – καθρέπτης είναι που αναγκάζει τον θεατή να δει τον εαυτό του στην σκηνή και να νιώσει άβολα με το πόσο οικείο είναι. Αλλά έχει και κάποια αστεία σε περίπτωση που δεν πετύχει όλο αυτό!
Πιστεύεις ότι οι άνθρωποι σήμερα αντέχουν τη διάρκεια στις σχέσεις;
Και αντέχουν και το θέλουν. Οι περισσότεροι θέλουν μια όμορφη και ευτυχισμένη σχέση μεγάλης διάρκειας, αλλά δεν είναι διατεθειμένοι να θυσιάσουν την προσωπική τους ευτυχία γι’ αυτό. Αυτό μόνο έχει αλλάξει, η ανοχή στην δυστυχία. Και έτσι πρέπει. Πρέπει να βρει τρόπο ένα ζευγάρι να κρατάει ισότιμα ευτυχισμένους και τους δύο (ή παραπάνω ανάλογα τη σχέση) εμπλεκόμενους.
Η ρουτίνα είναι εχθρός ή φυσικό στάδιο μιας σχέσης;
Η ρουτίνα είναι εχθρός γενικά, όχι μόνο για το ζευγάρι. Αλλά το καλό που έχει το ζευγάρι σε σχέση με την μονάδα είναι ότι υπάρχουν δύο μυαλά να πολεμούν τη ρουτίνα. Δύο άνθρωποι που μπορούν να φέρουν καινούρια ενδιαφέροντα και καινούριες ιδέες και να τις υλοποιήσουν μαζί. Να σπρώχνουν ο ένας τον άλλον προς την χαρά και την δημιουργικότητα. Δυο άνθρωποι μπορούν να μην βαρεθούν ποτέ!
Μπορεί μια σχέση να ανανεωθεί ουσιαστικά ή απλώς αλλάζει μορφή;
Μου φαίνονται λίγο περίεργες οι ερωτήσεις που μου κάνεις και δεν είχα προετοιμαστεί για τόσο σοβαρή συζήτηση… Αν μια σχέση ανανεωθεί ουσιαστικά δεν αλλάζει και μορφή; το ίδιο πράμα δεν είναι; Αν μια σχέση φτάσει σε τέλμα και δεν ευχαριστεί τους συμβίους πρέπει να αλλάξει μορφή ώστε να ανανεωθεί και να συνεχίσει να υπάρχει. Και δεν είναι καθόλου απλό. Είναι μια συνειδητή απόφαση που πρέπει να παρθεί και από τους δύο. Δυστυχώς το κυνήγι της ευτυχίας είναι δύσκολο και απαιτεί αλλαγές συνεχώς.
Η ειλικρίνεια σώζει πάντα ή μερικές φορές γκρεμίζει;
Η αγάπη, η κατανόηση και το νοιάξιμο σώζουν πάντα. Η θέληση και η προσπάθεια να κάνουμε τον άλλον ευτυχισμένο και να ευτυχίσουμε κι εμείς μαζί του σώζουν πάντα. Η ειλικρίνεια, σκέτη χωρίς αυτά, μόνο προβλήματα θα φέρει. Δοκιμάστε να λέτε την αλήθεια στην σχέση σας πάντα, αδιάκριτα και χωρίς στόχο και θα δείτε πόσο γρήγορα δεν θα έχετε πια σχέση!
Οι νέες μορφές συντροφικότητας είναι εξέλιξη ή ανάγκη της εποχής;
Οι νέες μορφές συντροφικότητας είναι και εξέλιξη και ανάγκη της εποχής. Αλλά το σημαντικό είναι ότι είναι επιλογή. Ο κάθε άνθρωπος επιλέγει τον τρόπο που εκείνος θα γίνει ευτυχισμένος. Ας επιλέγουμε μόνο για τον εαυτό μας και όχι για τους άλλους και ο κόσμος θα γίνει πιο χαρούμενος. Με σεβασμό και αγάπη θα πάει ο κόσμος μπροστά.
Πιστεύεις ότι οι άντρες δυσκολεύονται περισσότερο να μιλήσουν ανοιχτά για όσα νιώθουν;
Είναι ένα από τα στερεότυπα της κοινωνίας μας αυτό και δυστυχώς η ίδια η κοινωνία σπρώχνει τους ανθρώπους προς τα στερεότυπα. Οι άντρες μεγαλώνουν με την πεποίθηση ότι το να μιλάς για τα συναισθήματά σου δεν είναι αντρίκειο. Πολλές τέτοιες παράλογες ιδέες μπαίνουν στο μυαλό των ανθρώπων από παιδιά και τους καθορίζουν σε όλη τη ζωή τους. Και ξαφνικά εμφανίζονται στην ενήλικη ζωή τους ως άμυνες και τους καταστρέφουν την σχέση τους με τους άλλους ανθρώπους. Πρέπει η κοινωνία να αλλάξει από τη βάση της ώστε να εξαλειφτούν τέτοιου τύπου προβλήματα.
Πώς χτίστηκε η χημεία με τη συμπρωταγωνίστριά σου;
Την Μαριλένα την ξέρω πάνω από 15 χρόνια, από την σχολή υποκριτικής, που αν και ήταν σε μικρότερο έτος, είχε παίξει στην τελική παράσταση μου. Από τότε συμπαθιόμαστε και τα πάμε πολύ καλά, οπότε ήμουν νομίζω η πρώτη της επιλογή όταν σκεφτόταν για συμπρωταγωνιστή κι εγώ είπα εύκολα το ναι γνωρίζοντας ότι θα παίξω μαζί της. Οπότε η χημεία υπήρχε και φάνηκε και στις πρόβες από την αρχή.
Αν ο έρωτας είχε εγχειρίδιο χρήσης, ποια σελίδα λείπει πάντα;
Αν είχε εγχειρίδιο χρήσης θα ήταν ένα με κενές σελίδες. Δυστυχώς δεν υπάρχει πανάκεια στις σχέσεις. Κάθε μία έχει διαφορετικούς κανόνες και πορεία και θέλει διαφορετικούς χειρισμούς από το ζευγάρι. Ίσως να γράφει στην πρώτη σελίδα τη λέξη αγάπη και τίποτε άλλο.
Το POLYAMOROUS είναι τελικά κωμωδία ή ένας καθρέφτης που γελάει μαζί μας;
Νομίζω απάντησα ήδη σε αυτό πριν λίγο! Το Polyamorous είναι ένας καθρέπτης που, σοβαρός και ανένδοτος, μπαίνει μπροστά μας και εμείς γελάμε γιατί δεν θέλουμε να αντιμετωπίσουμε την ίδια την εικόνα μας… Αλλά κωμικά, έτσι; Ελπίζω ότι θα γελάσει ο κόσμος και δεν θα σκιαχτεί από το σοβαρό υπονοούμενο!
Τι θα ήθελες να πάρει μαζί του ο θεατής φεύγοντας;
Ότι μόνο η αγάπη και η προσπάθεια θα καλυτερέψει τις σχέσεις και τον κόσμο μας.
Μια φράση που συνοψίζει το έργο;
Ωχ αυτή είναι δύσκολη ερώτηση και δεν την είχα υπόψιν για να έχω κάτι ψαγμένο έτοιμο να πω! Και πέρασε η ώρα και πρέπει να φύγω γιατί έχω πρόβα τώρα…