Η μνήμη, η ποίηση και ο πόνος στη σκηνή
Μια παράσταση όπου η μνήμη γίνεται ζωντανή παρουσία και το παρελθόν συνομιλεί ανοιχτά με το σήμερα.
Οι λέξεις της Λούλας Αναγνωστάκη και η σκιά του Γιώργου Χειμωνά ενώνονται σε έναν κόσμο όπου οι ήττες, οι σιωπές και οι ματαιωμένες επαναστάσεις δεν κρύβονται —ακούγονται.
Είναι μια εξομολόγηση χωρίς μελοδραματισμούς, μια ποιητική ανάσα που ζητά από τον θεατή να σταθεί με ευαισθησία και δύναμη απέναντι στην αλήθεια, τη δική μας και τη δική τους.
Η ηρωίδα μιλά με χιούμορ, πόνο, οργή και τρυφερότητα. Ποιο κομμάτι της αισθανθήκατε πιο κοντά σας;
Όλα αυτά τα συναισθήματα τα αισθάνθηκα κοντά μου. Ποιος άνθρωπος δεν νιώθει πόνο, τρυφερότητα… Ίσως επειδή μεγάλωσα δεν έχω πια μέσα μου οργή.
Πώς προσεγγίσατε τη μνήμη και το τραύμα του χαρακτήρα, χωρίς να γλιστρήσουν σε μελοδραματισμούς;
Δεν θα είχα επιλέξω ποτέ να ερμηνεύσω έργο της Λούλας Αναγνωστάκη όταν σαν ηθοποιός μεταχειρίζομαι εύκολους δρόμους όπως οι μελοδραματισμοί που λέτε.
Στη σκηνή, η Λούλα Αναγνωστάκη συνομιλεί με τον Γιώργο Χειμωνά. Πώς βιώνετε αυτό το “μετέωρο” ανάμεσα στο παρόν και το παρελθόν;
Ο Γιώργος Χειμωνάς με το λόγο του άγγιξε τα όρια αυτού που μπορεί να ειπωθεί και του ανείπωτου. Η Αναγνωστάκη υπήρξε η πιο δυναμική μορφή στην ελληνική δραματουργία. Από νέα τους διάβαζα, τους θαύμαζα. Αυτό το μετέωρο ίσως το έχω μέσα μου.
Στην ουσία υποδύεστε μια φωνή που κουβαλά τις ματαιωμένες επαναστάσεις μιας εποχής. Πόσο επίκαιρη παραμένει σήμερα αυτή η φωνή;
Πιο επίκαιρη από ποτέ και σήμερα κουβαλάμε μέσα μας τα ματαιωμένα όνειρά μας.
Η Λούλα Αναγνωστάκη υπήρξε καθοριστική για το ελληνικό θέατρο. Τι σημαίνει για εσάς η δική της δραματουργία;
ΤΕΧΝΗ
Αν έπρεπε να πείτε σε έναν νέο θεατή —που ίσως δεν την ξέρει— τι είναι αυτό που κάνει τη Λούλα “αναγκαία”, τι θα λέγατε;
Θα έλεγα πως η Λούλα Αναγνωστάκη ήταν και είναι αναγκαία για τον κάθε άνθρωπο αν επιθυμεί να ανυψώσει τον εαυτό του και να συνειδητοποιήσει την κοινωνική πολιτική ζωή μέσα από μια μαγική γραφή.
Ποιο στοιχείο της γραφής της θεωρείτε πιο απαιτητικό για έναν ηθοποιό;
Η γραφή της Λουλας παραπέμπει σε μια ποιητική γραφή, το ύφος της ελλειπτικό. Ίσως το πιο απαιτητικό είναι να περπατάς μεταξύ του πραγματικού και του αποκοσμου.
Πώς ήταν για εσάς η διαδικασία ενσωμάτωσης αποσπασμάτων του έργου του Γιώργου Χειμωνά;
Το έργο του Γιώργου Χειμωνά ζει μέσα μου. Το ενσωμάτωσα στο θεατρικό έργο ” ο Δικός μου Χειμώνας”
Η σχέση Λούλας–Χειμωνά είναι σχεδόν μυθική. Πώς αποτυπώνεται αυτή η βαθιά σύνδεση στη σκηνή;
ΜΥΘΙΚΑ!
Η σκηνοθεσία της Στέβης Μπουζιάνη πάτησε σε μια λεπτή ισορροπία ανάμεσα στο ποιητικό και το ρεαλιστικό. Πώς δουλέψατε μαζί;
Η Στέβη Μπουζιάνη έχει Ταλέντο- Μόρφωση-Ευαισθησία. Συνεργαστήκαμε συμπληρώνοντας η μια την άλλη. Η Στέβη για μένα είναι “η Σκηνοθέτης “της μέχρι σήμερα καριέρας μου.
Ποια ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση στις πρόβες;
Η ίδια η πρόβα είναι μια πρόκληση.
Υπάρχει κάποια συγκεκριμένη στιγμή στην παράσταση που σας συγκινεί κάθε φορά, ακόμη κι αν δεν το θέλετε;
Στο έργο της Λουλας ” ο Ουρανός κατακόκκινος” με συγκινούν τα λόγια της ηρωίδας όταν συναντά το γιο της στο επισκέπτριας. Στο 2ο μέρος ” ο Δικός μου Χειμώνας” με συγκινεί πολύ το φινάλε.
Η παράσταση μιλά για ήττες, φθορά, χρόνιες μοναξιές. Πώς τις μεταφράζετε σε κάτι που “μιλάει” στο σήμερα;
Ήττες φθορές χρόνιες μοναξιές υπήρχαν χθες υπάρχουν και σήμερα.
Αν είχατε τη δυνατότητα να ρωτήσετε τη Λούλα κάτι σήμερα, τι θα ήταν;
Δεν θα ρωτούσα τίποτα! Μόνο θα την άκουγα!
Το τραγούδι «Ο ήχος της σιωπής» είναι δικό σας σε στίχους. Τι σας ενέπνευσε;
Η απώλεια του Γιώργου Χειμωνά.
Πώς λειτουργεί το τραγούδι μέσα στο έργο; Είναι σχόλιο, ανάσα ή ένας ακόμη τρόπος εξομολόγησης;
ΠΟΝΟΣ
Τι θα θέλατε να πάρει μαζί του ο θεατής φεύγοντας από την παράσταση;
ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ ΚΑΙ ΔΥΝΑΜΗ
Αν έπρεπε να περιγράψετε αυτή την παράσταση με μία λέξη —μόνο μία— ποια θα ήταν;
Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΜΑΣ
Πληροφορίες:
Θέατρο Μικρός Κεραμικός- Ευμολπιδών 13 Γκάζι
Κάθε Τετάρτη, ώρα 19:00
Γενική Είσοδος: 15€
Μειωμένο (Φοιτητικό, Άνεργοι, ΑΜΕΑ, Πολύτεκνοι): 12€
Κρατήσεις: 6934161399 & 2103454831