Δημοσία δαπάνη θα τελεστεί το Σάββατο 25 Οκτωβρίου, στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών, η κηδεία του τραγουδοποιού Διονύση Σαββόπουλου, που έφυγε από τη ζωή χθες, Τετάρτη 22 Οκτωβρίου, σε ηλικία 81 ετών. Τη σχετική Κοινή Υπουργική Απόφαση συνυπογράφουν οι υπουργοί Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κυριάκος Πιερρακάκης, Εσωτερικών Θοδωρής Λιβάνιος και Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη, καθώς και ο υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Θάνος Πετραλιάς.
Ο «Νιόνιος» που ανανέωσε το ελληνικό τραγούδι
Γεννημένος στη Θεσσαλονίκη στις 2 Δεκεμβρίου 1944, ο Σαββόπουλος εγκατέλειψε τη Νομική για να αφιερωθεί στη μουσική και μετακόμισε στην Αθήνα το 1963. Από τις πρώτες του εμφανίσεις επέβαλε ένα απολύτως προσωπικό, ρηξικέλευθο ύφος που γεφύρωσε την ελληνική τραγουδοποιία με τα παγκόσμια μουσικά ρεύματα.
Σταθμοί της πορείας του:
-
Τα έργα «Φορτηγό», «Περιβόλι του τρελλού», «Μπάλλος», «Βρώμικο ψωμί», «Ρεζέρβα», «Τραπεζάκια έξω».
-
Η ιστορική συναυλία στο ΟΑΚΑ (1983) και το Καλλιμάρμαρο (2017).
-
Μουσικές για θέατρο και κινηματογράφο (βραβείο για το «Happy Day», 1976).
-
Τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές σειρές, εκδόσεις βιβλίων με στίχους και κείμενα.
Αυτοδίδακτος και πολυσχιδής δημιουργός, υπήρξε επίσης παραγωγός που ανέδειξε νεότερους καλλιτέχνες, ενώ το έργο του διδάσκεται σε σχολεία και πανεπιστήμια, στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
«Η μουσική των λέξεων με επισκέφθηκε πριν από τις λέξεις»
Σε ομιλία του ως επίτιμος διδάκτορας του ΑΠΘ (Νοέμβριος 2017), είχε περιγράψει τον τρόπο που έγραφε:
“Η μουσική των λέξεων με επισκέφθηκε πριν από τις λέξεις… ποτέ μου δεν έγραψα στίχους χωρίς μουσική· γράφω μουσική και στίχο σχεδόν ταυτόχρονα, και μέσα μου προπορεύεται λίγο η μουσική και ο ρυθμός. Στη δουλειά μου, στίχοι και μουσική είναι ένα.”
Δημιουργός με κοινωνικό αποτύπωμα
Πολιτικά ενεργός, φυλακίστηκε δύο φορές επί δικτατορίας (1967). Για εκείνη την περίοδο είχε πει:
“Μπορεί να ήμουν στενεμένος, αλλά ένα φως μέσα μου έγραφε τραγούδια… έφερνα το παρελθόν στον παρόντα χρόνο.”
Με το βιβλίο «Γιατί τα χρόνια τρέχουν» (Πατάκης, 2024) αποτύπωσε την πορεία του από τον τροβαδούρο της γενιάς του μέχρι τη θέση του ως «εθνικού βάρδου», αναστοχαζόμενος τον δημόσιο ρόλο του «Σάββο».
Ο άνθρωπος πίσω από τον μύθο
Ήταν παντρεμένος με την Άσπα Αραπίδου και πατέρας δύο γιων, του Κορνήλιου και του Ρωμανού. Το 2025, 50 χρόνια μετά το ντοκιμαντέρ «Χαίρω πολύ Σαββόπουλος», το έργο του επανήλθε στο προσκήνιο με ειδική προβολή στο Μουσείο Μπενάκη (14 Μαΐου 2025), υπενθυμίζοντας τη διαχρονική του επιρροή.