Σε φάση διαβουλεύσεων βρίσκεται η εφαρμογή της ψηφιακής κάρτας εργασίας στο Δημόσιο, καθώς το υπουργείο Εσωτερικών επιδιώκει ένα πιο αυστηρό σύστημα ελέγχου παρουσίας με χρήση βιομετρικών στοιχείων. Ωστόσο, η πρωτοβουλία συναντά σημαντικά εμπόδια, κυρίως λόγω των ενστάσεων που σχετίζονται με την προστασία προσωπικών δεδομένων και την έγκριση της αρμόδιας Αρχής.
Η προώθηση της ψηφιακής κάρτας στο Δημόσιο εξελίσσεται βάσει του σχεδιασμού του υπουργείου Εσωτερικών, αλλά η υλοποίησή της αποδεικνύεται πιο σύνθετη από ό,τι αρχικά εκτιμήθηκε. Κεντρικό ζήτημα αποτελεί η στάση της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, καθώς το υπουργείο δεν περιορίζεται σε ένα απλό σύστημα καταγραφής ωραρίου, αλλά εξετάζει τη χρήση βιομετρικής ταυτοποίησης των εργαζομένων.
Στο πλαίσιο αυτό, η προσέλευση στην εργασία δεν θα βασίζεται μόνο στη χρήση ψηφιακής κάρτας, αλλά ενδέχεται να απαιτεί επιβεβαίωση ταυτότητας μέσω δακτυλικών αποτυπωμάτων ή ακόμη και τεχνολογίας αναγνώρισης προσώπου. Σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, στόχος είναι να αντιμετωπιστούν φαινόμενα εικονικής παρουσίας, τα οποία – όπως υποστηρίζεται – δεν θα εξαλειφθούν με μια συμβατική κάρτα εργασίας.
Όπως επισημαίνεται, έχουν καταγραφεί περιπτώσεις εργαζομένων που δηλώνουν παρουσία μέσω κάρτας και στη συνέχεια αποχωρούν από την υπηρεσία τους χωρίς ουσιαστικό έλεγχο, επιστρέφοντας μόνο στο τέλος του ωραρίου για την αποχώρηση. Σε άλλες περιπτώσεις, η καταγραφή παρουσίας φέρεται να γίνεται ακόμη και μέσω τρίτων προσώπων. Η προτεινόμενη τεχνολογική λύση επιχειρεί να περιορίσει τέτοιες πρακτικές, δημιουργώντας σύστημα άμεσης και προσωπικής επιβεβαίωσης.
Ωστόσο, η αξιοποίηση βιομετρικών δεδομένων προσκρούει στο ισχύον νομικό πλαίσιο. Η Αρχή Προστασίας Δεδομένων τονίζει ότι η επεξεργασία τέτοιου είδους στοιχείων επιτρέπεται μόνο υπό αυστηρές προϋποθέσεις και εφόσον υπάρχει ειδική νομοθετική πρόβλεψη που να αποδεικνύει ότι εξυπηρετείται σημαντικό δημόσιο συμφέρον χωρίς εναλλακτική λύση.
Για τον λόγο αυτό βρίσκονται σε εξέλιξη διαβουλεύσεις μεταξύ των δύο πλευρών, ενώ θεωρείται αναγκαία η εκπόνηση εκτίμησης αντικτύπου σχετικά με την προστασία προσωπικών δεδομένων. Πρόκειται για ειδική αξιολόγηση που απαιτείται όταν η επεξεργασία πληροφοριών ενδέχεται να δημιουργήσει αυξημένους κινδύνους για τα δικαιώματα και τις ελευθερίες των πολιτών.
Ένα ακόμη κρίσιμο ζήτημα αφορά τη συγκατάθεση των δημόσιων υπαλλήλων για τη χρήση των προσωπικών τους δεδομένων, η οποία πρέπει να είναι σαφής και καθολική. Δεν είναι βέβαιο, πάντως, ότι μια τέτοια συναίνεση μπορεί να εξασφαλιστεί εύκολα. Παράλληλα, εγείρονται ερωτήματα για τον τρόπο αποθήκευσης των δεδομένων και για το ποιος θα έχει πρόσβαση σε αυτά, ιδιαίτερα εάν εμπλακούν ιδιωτικοί φορείς στη διαχείριση του συστήματος.
Πηγές του υπουργείου αναφέρουν ότι όλα τα σενάρια παραμένουν ανοιχτά και πως, σε περίπτωση θετικής γνωμοδότησης της Αρχής, η εφαρμογή της βιομετρικής ταυτοποίησης ενδέχεται να ξεκινήσει πιλοτικά και σταδιακά, αρχικά σε υπηρεσίες αυξημένης σημασίας.
Η επέκταση της ψηφιακής κάρτας στο Δημόσιο αποτελεί ένα από τα βασικά μεταρρυθμιστικά ορόσημα της κυβέρνησης, με χρονικό ορίζοντα ολοκλήρωσης έως το τέλος του 2026. Βασικός στόχος είναι η ακριβής καταγραφή των πραγματικών ωραρίων εργασίας, αλλά και η συνολική διαχείριση αδειών, αναρρωτικών απουσιών και υπερωριών, με έλεγχο σε πραγματικό χρόνο της παρουσίας των εργαζομένων.
Σημειώνεται ότι το μέτρο εφαρμόζεται ήδη ευρέως στον ιδιωτικό τομέα, όπου περισσότεροι από 1,5 εκατομμύριο εργαζόμενοι χρησιμοποιούν καθημερινά την ψηφιακή κάρτα σε κλάδους όπως η βιομηχανία, ο τουρισμός, το λιανεμπόριο και οι τράπεζες.