Στην Ελλάδα υπάρχει ένα επαναλομβανόμενο φαινόμενο του καιρού γνωστό ως Αλκυονίδες ημέρες, όπου μέσα στο χειμώνα επικρατούν ήπιες, ηλιόλουστες συνθήκες και σχετικά υψηλές θερμοκρασίες, δημιουργώντας μια σύντομη αίσθηση… καλοκαιριού.
Η Ελλάδα βιώνει αυτή την περίοδο τον «πάγο» του χειμώνα, με πολύ χαμηλές θερμοκρασίες, τσουχτερό κρύο και χιόνια σε πολλές περιοχές της χώρας. Ιδιαίτερα στα βόρεια και ορεινά τμήματα, ο υδράργυρος κινείται κοντά ή κάτω από το μηδέν.
Οι καιρικές συνθήκες παραμένουν ψυχρές, υγρές και ασταθείς, με συνεχή πτώση θερμοκρασίας, χαρακτηριστικά ενός τυπικού ελληνικού χειμώνα.
Πιθανές Αλκυονίδες μέρες μέσα στον Ιανουάριο
Παρά την κυριαρχία της χειμωνιάτικης ψύχρας, οι μετεωρολόγοι και οι παραδοσιακές εκτιμήσεις δείχνουν την πιθανότητα εμφάνισης των λεγόμενων Αλκυονίδων ημερών μέσα στον Ιανουάριο ή στις αρχές Φεβρουαρίου. Οι ημέρες αυτές ξεχωρίζουν για τον ήπιο, ηλιόλουστο καιρό και τις θερμοκρασίες υψηλότερες από τις συνηθισμένες για την εποχή, προσφέροντας ένα «μίνι καλοκαίρι» μέσα στην καρδιά του χειμώνα.
Πότε αναμένονται οι φετινές Αλκυονίδες
Σύμφωνα με παραδοσιακές προβλέψεις βασισμένες στα Μερομήνια, οι Αλκυονίδες μέρες ενδέχεται να εμφανιστούν φέτος 25‑27 Ιανουαρίου, όταν αναμένονται πιο ήπιες και ηλιόλουστες καιρικές συνθήκες.
Οι εκτιμήσεις των μετεωρολόγων
Προς το παρόν, τα επίσημα προγνωστικά στοιχεία δεν δείχνουν σταθερή άνοδο θερμοκρασιών στα επίπεδα που χαρακτηρίζουν τις Αλκυονίδες μέρες. Οι επιστήμονες παρακολουθούν τις εξελίξεις εβδομάδα με εβδομάδα, αναμένοντας πιο ασφαλή δεδομένα για την πορεία του καιρού.
Η μεταμόρφωση της Αλκυόνης
Οι Αλκυονίδες μέρες αποτελούν παραδοσιακά ένα πρόσκαιρο διάλειμμα από το κρύο, με αυξημένη ηλιοφάνεια και ηρεμία στην ατμόσφαιρα, πριν ο χειμώνας επιστρέψει με νέα κύματα βροχών ή χιονιά.
Οι αρχαίοι Έλληνες είχαν φτιάξει, όπως συνήθιζαν, έναν μύθο γι’ αυτά τα πουλιά, τις αλκυόνες. Σύμφωνα με τον αρχαίο μύθο, η Αλκυόνη ήταν μια πολύ όμορφη και γοητευτική κοπέλα. Πατέρας της ήταν ο Αίολος, θεός των ανέμων, και μητέρα της η Ενάρετη (που σημαίνει αυτή που έχει όλες τις αρετές). Η Αλκυόνη είχε παντρευτεί τον Κήυκα. Το ζευγάρι ήταν πολύ ερωτευμένο και τέλεια ταιριασμένο. Έτσι, η Αλκυόνη και ο Κύηκας άρχισαν να νιώθουν ανώτεροι από τους ανθρώπους, ένιωθαν πως ήταν κι οι ίδιοι θεοί. Ο Κύηκας πίστευε ότι είχε ίση αξία με τον Δία και η Αλκυόνη με την Ήρα.
Ήταν τόσο σίγουροι, που ο Κύηκας άρχισε να αποκαλεί τη γυναίκα του «Ήρα» κι η Αλκυόνη με τη σειρά της άρχισε να αποκαλεί τον σύζυγό της «Δία». Μόλις το είδε αυτό ο πραγματικός θεός Δίας, το θεώρησε μεγάλη ασέβεια. Ήταν τόσο θυμωμένος που, μια μέρα, είδε τον Κύηκα με το καράβι του βαθιά στη θάλασσα και του έριξε κεραυνό. Το καράβι του Κύηκα καταστράφηκε κι αυτός, χωρίς να έχει κάποια βοήθεια, πνίγηκε μες στα πελώρια κύματα.
Μόλις η Αλκυόνη έμαθε όσα έγιναν, έτρεξε στην ακρογιαλιά με την ελπίδα ότι τα κύματα θα τον φέρουν πίσω ζωντανό. Όταν είδε μόνο λίγα ξύλα από το καράβι του, που είχαν ξεβραστεί στην όχθη, άρχισε να κλαίει. Θρηνούσε για μέρες και νύχτες τον αγαπημένο της, χωρίς να σταματάει. Ήταν τόσο μεγάλος ο πόνος της, που ο Δίας την λυπήθηκε και τη μεταμόρφωσε σε πουλί. Έτσι η Αλκυόνη έγινε ένα πουλί όμορφο σαν εκείνη, όταν ήταν άνθρωπος, που ζει κοντά στη θάλασσα σαν να περιμένει να βγει από τα κύματα η αγάπη του.
Όμως τα βάσανα για την Αλκυόνη δεν είχαν τέλος. Γεννούσε τα αυγά της μέσα στο χειμώνα, και τα κλωσούσε στα βράχια δίπλα στη θάλασσα. Τα κύματα, μεγάλα και άγρια, έφταναν στη στεριά, ανέβαιναν μέχρι τα βράχια και κατέστρεφαν τη φωλιά και τα αυγά με τα μωρά της. Ο Δίας θέλησε να διορθώσει το λάθος του. Έτσι, διέταξε για δεκαπέντε μέρες μέσα στον χειμώνα να ζεσταίνει ο καιρός και να σταματούν οι άνεμοι, για να μπορέσει η Αλκυόνη να κλωσά τα αυγά μέχρι να βγουν τα παιδιά της.