){kind=link}
Να καλύπτουν το πραγματικό κόστος οι αποζημιώσεις του ΕΟΠΥΥ για τις ειδικές θεραπείες παιδιών, εφήβων, Α.Μ.Ε.Α. ζητά με επιστολή του προς τους Υπουργούς Υγείας και Παιδείας ο δήμαρχος Νέας Ιωνίας Π. Μανούρης.
Ο δήμαρχος στην επιστολή του προς τους Υπουργούς Παιδείας Σ. Ζαχαράκη και Υγείας Α. Γεωργιάδη αιτείται την επαναφορά των αποζημιώσεων των ειδικών θεραπειών (λογοθεραπεία, εργοθεραπεία, ψυχοθεραπεία) στο κανονικό τους ύψος.
Αιτία της επιστολής αποτελεί η περικοπή των αποζημιώσεων για τις προαναφερόμενες θεραπείες στο 1/3 των όσων ίσχυαν μέχρι 01/02/2026 για την ηλικία άνω των 12 ετών.
«Η υγεία είναι δημόσιο αγαθό και ως τέτοιο θα πρέπει να το διασφαλίζουμε ιδιαίτερα όταν αφορά το “σήμερα και το αύριο” της κοινωνίας μας.
Το κράτος πρόνοιας δεν πρέπει να θυσιάζεται στο βωμό των λογιστικών περικοπών. Τα παιδιά μας δεν είναι αριθμοί και οι ανάγκες τους είναι απόλυτη προτεραιότητα σε κάθε ευνομούμενη και δίκαιη Πολιτεία» αναφέρει μεταξύ άλλων η επιστολή.
Το κείμενο που απεστάλη:
Προς : 1)Την Υπουργό Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, κυρία Σοφία Ζαχαράκη
2) Τον Υπουργό Υγείας, κύριο Άδωνι Γεωργιάδη
ΘΕΜΑ : Μείωση αποζημιώσεων για τις ειδικές θεραπείες παιδιών/εφήβων/Α.Μ.Ε.Α
Με την υπ’αριθμ. 3/2026 απόφαση του Εθνικού Οργανισμού Παροχών Υπηρεσιών Υγείας (ΕΟΠΥΥ), που δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ 386/Β/02-02-2026, το κεντρικό κράτος
προχώρησε σε μείωση των αποζημιώσεων για τις ειδικές θεραπείες (λογοθεραπεία, εργοθεραπεία, ψυχοθεραπεία), περιορίζοντας την κάλυψη στο 1/3 των ποσών που ίσχυαν μέχρι την 01/02/2026.
Η νέα ρύθμιση αντιμετωπίζει τη Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ) ως μια πάθηση που «λήγει» στα 12 έτη και όχι ως χρόνια διαταραχή που είναι πραγματικά.
Αποτέλεσμα αυτής της αντιμετώπισης είναι η δραστική μείωση της κάλυψης μετά τα 12 έτη, στα μεταβατικά και σύνθετα χρόνια της εφηβείας, κατά τα οποία οι ανάγκες των παιδιών αυξάνονται.
Ουσιαστικά η μείωση της κάλυψης σε αυτή την ηλικία στερεί από τους εφήβους το δικαίωμα στην ισότιμη εκπαίδευση και την ομαλή κοινωνικοποίηση αφενός και αφετέρου οι οικογένειες επιβαρύνονται ακόμη περισσότερο με την θεραπεία του παιδιού τους
Έτσι δημιουργούνται μαθητές δύο ταχυτήτων: εκείνοι που οι γονείς τους έχουν την οικονομική άνεση να πληρώσουν και εκείνοι (την συντριπτική πλειοψηφία) που θα οδηγηθούν σε διακοπή των θεραπειών, σχολική αποτυχία και περιθωριοποίηση.
Οι οικογένειες παιδιών με αναπηρία ή ειδικές ανάγκες είναι ήδη επιβαρυμένες. Η απόφαση αυτή έρχεται να επιβαρύνει τον οικογενειακό προϋπολογισμό, εν μέσω γενικευμένης ακρίβειας.
Κατόπιν των προαναφερομένων σας ζητώ να δείτε ξανά το θέμα και με παρέμβασή σας να επανέλθουν τα ποσά των αποζημιώσεων στα επίπεδα που καλύπτουν το πραγματικό κόστος των θεραπειών, χωρίς ηλικιακούς περιορισμούς που δεν τεκμηριώνονται , τουλάχιστον κοινωνικά, πολιτικά και ηθικά.
Η υγεία είναι δημόσιο αγαθό και ως τέτοιο θα πρέπει να το διασφαλίζουμε ιδιαίτερα όταν αφορά το «σήμερα και το αύριο» της κοινωνίας μας .
Το κράτος πρόνοιας δεν πρέπει να θυσιάζεται στο βωμό των λογιστικών περικοπών. Τα παιδιά μας δεν είναι αριθμοί και οι ανάγκες τους είναι απόλυτη προτεραιότητα σε κάθε ευνομούμενη και δίκαιη Πολιτεία .