Έντονη δυσαρέσκεια και αγανάκτηση επικρατεί στον εκπαιδευτικό κόσμο ενόψει των μισθολογικών αλλαγών που αναμένεται να τεθούν σε ισχύ από την 1η Ιανουαρίου 2026, με τους εκπαιδευτικούς να κάνουν λόγο για «αυξήσεις ψίχουλα» που δεν ανταποκρίνονται στις πραγματικές ανάγκες διαβίωσης.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουν δοθεί στη δημοσιότητα, οι αυξήσεις στα μισθολογικά κλιμάκια (ΜΚ) των μόνιμων εκπαιδευτικών κυμαίνονται, ανάλογα με το κλιμάκιο και τον αριθμό των τέκνων, από μόλις 1,88 ευρώ έως και 60,79 ευρώ τον μήνα. Ποσά τα οποία, παρά τις κυβερνητικές εξαγγελίες για ουσιαστική ενίσχυση των εισοδημάτων και φορολογικές ελαφρύνσεις, θεωρούνται από τους ίδιους ανεπαρκή και απογοητευτικά.
Τα ποσά των αυξήσεων ανά κατηγορία
Για εκπαιδευτικούς χωρίς παιδιά, οι αυξήσεις ξεκινούν από 1,88 ευρώ στο ΜΚ 1 και φτάνουν έως τα 18,40 ευρώ στο ΜΚ 19. Για όσους έχουν ένα παιδί, τα ποσά διαμορφώνονται από 5,93 ευρώ έως 38,97 ευρώ, ενώ για εκπαιδευτικούς με δύο παιδιά οι αυξήσεις κυμαίνονται από 11,23 ευρώ έως και 60,79 ευρώ.
Ελαφρώς υψηλότερα ποσά προβλέπονται μόνο για όσους λαμβάνουν επίδομα παραμεθορίου ή επίδομα θέσης ευθύνης, χωρίς ωστόσο να διαφοροποιείται ουσιαστικά η συνολική εικόνα που αποτυπώνεται στο μισθολόγιο.
«Δεν ζούμε με 2 και 5 ευρώ»
«Δεν ζούμε με 2 και 5 ευρώ», τονίζουν χαρακτηριστικά εκπαιδευτικοί, υπογραμμίζοντας ότι οι συγκεκριμένες αυξήσεις όχι μόνο δεν καλύπτουν τις απώλειες εισοδήματος των τελευταίων ετών, αλλά, όπως λένε, υποτιμούν και τον ρόλο τους στο δημόσιο σχολείο.
Όπως επισημαίνουν, το κόστος ζωής έχει αυξηθεί σημαντικά, οι ανάγκες των οικογενειών πολλαπλασιάζονται, ενώ οι μισθοί παραμένουν καθηλωμένοι σε επίπεδα που δεν εξασφαλίζουν αξιοπρεπή διαβίωση, ιδιαίτερα για όσους υπηρετούν μακριά από τον τόπο κατοικίας τους.
Τα αιτήματα του εκπαιδευτικού κόσμου
Μέσα σε αυτό το κλίμα, οι εκπαιδευτικοί επαναφέρουν τα πάγια αιτήματά τους, ζητώντας ουσιαστικές μισθολογικές αυξήσεις, επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού, κατάργηση της εισφοράς 2% υπέρ ανεργίας, καθώς και αποκατάσταση του «χαμένου» μισθολογικού κλιμακίου της διετίας 2016–2017, που καταργήθηκε με τον νόμο Κατρούγκαλου.
Όπως τονίζουν, χωρίς πραγματική οικονομική στήριξη του εκπαιδευτικού προσωπικού, οι εξαγγελίες για αναβάθμιση της δημόσιας εκπαίδευσης παραμένουν κενό γράμμα.