ΗΡΩΕΣ και ΘΥΣΙΕΣ
Άρθρο του δικηγόρου και πρ. Δημάρχου Μεταμόρφωσης, Μιλιτιάδη Καρπέτα
«Πού πας παλικάρι, ωραίο σαν μύθος
Κι’ ολόισα στον θάνατο κολυμπάς».
Διονύσης Σαββόπουλος
1η Μαΐου 1944: Διακόσιοι Έλληνες, «Ωραίοι σαν Έλληνες», βαδίζουν ψύχραιμοι, γαλήνιοι ακόμα και γελαστοί ακόμα και με υψωμένη τη γροθιά, στον δρόμο του μαρτυρίου. Για να σταθούν αγέρωχοι στον τοίχο της Καισαριανής, απέναντι στα γερμανικά πολυβόλα.
Ανάμεσά τους ο Ναπολέων Σουκατζίδης και ο Αντώνης Βαρθολομαίος. Ο Γερμανός διοικητής του στρατοπέδου Χαϊδαρίου θέλησε να τους εξαιρέσει από τους διακόσιους, που θα εκτελούνταν ως αντίποινα για την εξόντωση ενός Γερμανού υποστρατήγου και τεσσάρων στρατιωτών που σκοτώθηκαν από αντάρτες στους Μολάους, στις 27 Απριλίου 1944.
Αρνήθηκαν και οι δύο, γιατί στη θέση τους θα εκτελούνταν άλλοι κρατούμενοι!
Οι συγκλονιστικές φωτογραφίες, που είδαμε πρόσφατα, δεν επιδέχονται επιφυλάξεις: Και οι 200 εκτελεσθέντες ήταν ήρωες, με την ιερότερη έννοια της λέξης.
Το ηθικό μεγαλείο, όμως, του Ναπολέοντα και του Αντώνη, ξεπερνάει ακόμα κι αυτή την έννοια του ήρωα.
***
Αύγουστος 2020: Ο 44χρονος Ρώσος Δικηγόρος Αλεξέϊ Ναβάλνι, ταξιδεύοντας από Τόμσκ προς Μόσχα, δηλητηριάζεται με το νευροτοξικό «Novichok» από τα όργανα του Πούτιν, που δεν ανέχεται την κριτική του. Διεσώθη και επέζησε χάρη στη μεταφορά και νοσηλεία του στο Βερολίνο.
21 Ιανουαρίου 2021: Επιστρέφει στη Ρωσία, συλλαμβάνεται στο αεροδρόμιο, σύρεται από φυλακή σε φυλακή, εξαφανίζεται για δύο εβδομάδες και στις 25-12-2023 εντοπίζεται στο κάτεργο – φυλακή «Λευκός λύκος», 60 χιλιόμετρα βορειότερα του αρκτικού κύκλου. Ο επίλογος γράφεται στις 16 Φεβρουαρίου 2024. Ο Ναβάλνι δολοφονείται με ισχυρότερο και περισσότερο επώδυνο δηλητήριο, από δηλητηριώδεις βατράχους.
Οικογενειάρχης και πατέρας δύο παιδιών, επέστρεψε στη Ρωσία, βαδίζοντας συνειδητά, προς τον μαρτυρικό θάνατο. Όταν ρωτήθηκε γιατί επέστρεψε, γνωρίζοντας τι τον περιμένει, απάντησε:
«Δεν ήθελα να προδώσω τη χώρα μου ούτε τις πεποιθήσεις μου. Αν οι πεποιθήσεις σου αξίζουν πρέπει να τις υπερασπιστείς και να κάνεις θυσίες».
***
Τι κοινό έχουν Ναπολέων, Αλεξέι και Αντώνης; Το ανυπέρβλητο μεγαλείο! Μ’ αυτό μας λυτρώνουν από την ευτέλεια της ύπαρξής μας, από τους Αδόλφους και τους Ιωσήφ Βησσαριόνοβιτς, τους Πούτιν και τους Τράμπ αυτού του κόσμου.
Σε τι διαφέρουν; Αυτοί σε τίποτα! Μόνο η μικρόνοια και η τύφλωση ψάχνουν τις πεποιθήσεις, για να αποτιμήσουν τη θυσία.
Ιδού ο λόγος που το Πουτιναριό, – που αφθονεί στη χώρα μας, – μάλλον χάρηκε για τη μαρτυρική εξόντωση του Ναβάλνι. Όπως οι άλλοι τότε, για τους 200, τον Ναπολέοντα και τον Αντώνη.