Αν είστε παιδί των 1970s, πιθανότατα περιμένατε ότι το μέλλον των μετακινήσεων περιλαμβάνει ιπτάμενα αυτοκίνητα, μάχες τύπου starwars ή διακοπές σε κάποιον αστεροειδή.
Προφανώς, τίποτα από αυτά δεν έγινε πραγματικότητα, αλλά μέχρι το 2046 αναμένονται τεράστιες αλλαγές στον τρόπο που ταξιδεύουμε. Μιλήσαμε με αναλυτές και ερευνητές του κλάδου για το πώς θα είναι τα ταξίδια σε 20 χρόνια από σήμερα. Δείτε τι μας είπαν.
Ο ψηφιακός σας βοηθός (AI agent) θα αναλαμβάνει τα πάντα
Η εποχή που ψάχναμε και κλικάραμε επί ώρες σε πλατφόρμες κρατήσεων για να συγκρίνουμε τιμές εισιτηρίων και δωματίων φτάνει στο τέλος της. Ο Σκοτ Φλέμινγκ, επικεφαλής του ταξιδιωτικού τομέα της παγκόσμιας εταιρείας επαγγελματικών υπηρεσιών Aon, περιγράφει ένα μέλλον όπου ο προσωπικός σας ψηφιακός βοηθός τεχνητής νοημοσύνης θα οργανώνει ολόκληρο το ταξίδι, από την πρώτη αναζήτηση μέχρι το ταξί της επιστροφής.
«Ο ψηφιακός μου βοηθός θα ξέρει τα μέρη που μου αρέσουν, τα οικονομικά μου, τον προϋπολογισμό μου, το ρίσκο που είμαι διατεθειμένος να πάρω και όλες μου τις προτιμήσεις – από το είδος του δωματίου μέχρι τον τύπο του μαξιλαριού», λέει ο Φλέμινγκ. Αυτό το προσωπικό λογισμικό θα επικοινωνεί απευθείας με τα αντίστοιχα συστήματα AI των αεροπορικών εταιρειών και των ξενοδοχείων – χωρίς καμία ανθρώπινη παρέμβαση – και θα κλείνει το ταξίδι «από πόρτα σε πόρτα».
Αν προκύψει κάποιος υγειονομικός κίνδυνος στη διαδρομή ή ακυρωθεί μια πτήση, οι ψηφιακοί βοηθοί θα διαπραγματεύονται τη λύση σε πραγματικό χρόνο. Το σύστημα θα παρακολουθεί συνεχώς τις συνθήκες, αλλάζοντας δρομολόγια και κρατήσεις, ώστε ο ταξιδιώτης να μην χρειαστεί ποτέ να κάνει τηλέφωνο ή να κυνηγάει αποζημιώσεις.
Το «διάσπαρτο» αεροδρόμιο
Ας είμαστε ειλικρινείς: το σύγχρονο αεροδρόμιο είναι μια τεράστια χρονοβόρα διαδικασία. Ο Τάι Όσμπο, επικεφαλής του τομέα αεροναυπηγικής αρχιτεκτονικής της εταιρείας Gensler, πιστεύει ότι αυτό πρόκειται να αλλάξει.
Οραματίζεται μια λύση όπου το αεροδρομικό συγκρότημα θα αποδομηθεί και οι λειτουργίες του θα διασκορπιστούν μέσα στην πλησιέστερη πόλη. Σε 20 χρόνια, οι Νεοϋορκέζοι δεν θα χρειάζεται να πηγαίνουν στο αεροδρόμιο JFK δύο ώρες νωρίτερα. Αντίθετα, θα περπατούν ή θα παίρνουν ένα αυτόνομο (χωρίς οδηγό) ταξί μέχρι τον τερματικό σταθμό της γειτονιάς τους, θα αφήνουν τις βαλίτσες τους και θα περνούν τον έλεγχο ασφαλείας βιομετρικά, απλώς μπαίνοντας στο κτίριο. Χωρίς ουρές για διαβατήρια, χωρίς ιμάντες αποσκευών. Στη συνέχεια, θα επιβιβάζονται σε ένα μικρό, αθόρυβο, ηλεκτρικό ιπτάμενο ταξί που θα μεταφέρει τους ίδιους και άλλους πέντε επιβάτες από την ταράτσα του κτιρίου απευθείας στο αεροδρόμιο.
Καθώς οι επιβάτες θα έχουν ήδη ελεγχθεί στην πόλη, τα αεροδρόμια θα περιορίζονται στις πύλες επιβίβασης, στους διαδρόμους προσγείωσης και στις φυσούνες. Αν μάλιστα έχετε ένα σημαντικό επαγγελματικό ραντεβού, ο ψηφιακός σας βοηθός θα έχει ήδη κρατήσει ένα ιδιωτικό lounge στο μέγεθος τηλεφωνικού θαλάμου δίπλα στην πύλη σας, εκεί όπου σήμερα υπάρχουν ατελείωτες σειρές καθισμάτων. Ο καπουτσίνο σας θα σας περιμένει στο τραπέζι και το ρολόι σας θα σας ειδοποιήσει πότε πρέπει να επιβιβαστείτε.
Έλεγχος ασφαλείας χωρίς καθυστερήσεις
Οι έλεγχοι στα αεροδρόμια αλλάζουν ριζικά. Ο Φλέμινγκ εκτιμά ότι τα βιομετρικά δεδομένα θα αντικαταστήσουν τα έγγραφα σε όλη τη διάρκεια του ταξιδιού, ακόμα και στα διεθνή σύνορα. Τα συστήματα ασφαλείας θα «διαβάζουν» το πρόσωπο, το βάδισμα, τους καρδιακούς παλμούς και τη φυσιολογία σας καθώς περπατάτε. «Αυτά τα συστήματα θα έχουν ακόμα και αίσθηση της οσμής», προβλέπει. «Σήμερα χρησιμοποιούμε σκύλους, αλλά στο μέλλον η ασφάλεια θα είναι πλήρως αυτοματοποιημένη». Οι ουρές, τα πλαστικά σκαφάκια και το βγάλσιμο των παπουτσιών θα εξαφανιστούν.
Προορισμοί με «κόφτη» λόγω ζήτησης
Χώρες όπως η Ινδία και η Κίνα, που μαζί αντιπροσωπεύουν περίπου το ένα τρίτο του παγκόσμιου πληθυσμού, βλέπουν εκατομμύρια πολίτες τους να περνούν στη μεσαία τάξη. Αυτό θα μπορούσε να φέρει ακόμη μεγαλύτερη κοσμοσυρροή στη Ρώμη, το Παρίσι και άλλους ιστορικούς προορισμούς.
Ο Ρίτσι Καραμπουρούν, καθηγητής στο Κέντρο Φιλοξενίας του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης (NYU), πιστεύει ότι ο έλεγχος της ζήτησης για την αντιμετώπιση του υπερτουρισμού θα αλλάξει τον χάρτη. Για να μην καταστραφούν τα αξιοθέατα, οι πόλεις ενδέχεται να θέσουν ανώτατα όρια επισκεπτών, απαιτώντας ειδικές άδειες κατά τις περιόδους αιχμής και κρατήσεις με συγκεκριμένη ώρα εισόδου. «Σύντομα θα περάσουμε από τη διαχείριση ενός μνημείου στη διαχείριση ολόκληρων πόλεων ως ελεγχόμενων συστημάτων», λέει ο Καραμπουρούν. «Έτσι, αντί για ένα εισιτήριο για το Κολοσσαίο, οι επισκέπτες θα πρέπει να εξασφαλίζουν άδεια εισόδου για την ίδια τη Ρώμη».
Αυτή η πίεση θα στρέψει τελικά τους ταξιδιώτες σε λιγότερο γνωστά αλλά εξίσου όμορφα μέρη. Ήδη βλέπουμε αυτή τη στροφή προς το Πόρτο και τη Βαλένθια (αντί για τη Λισαβόνα και τη Βαρκελώνη) ή προς τη Λιουμπλιάνα και το Παλέρμο (αντί για τη Βενετία και τη Φλωρεντία).
Έξυπνοι δρόμοι
Το μέλλον των οδικών μεταφορών δεν αφορά τόσο τα ιπτάμενα αυτοκίνητα, όσο την εξάλειψη του άγχους της οδήγησης. Δρόμοι, σήματα, φανάρια και οχήματα θα επικοινωνούν μεταξύ τους σε πραγματικό χρόνο.
«Όταν ένα αυτοκίνητο φρενάρει απότομα μπροστά σας, θα στέλνει σήμα στα συστήματα του δρόμου και στα πίσω οχήματα», αναφέρει ο Φίλιπ Πλοτς, ερευνητής στο Eno Center for Transportation. «Θα το γνωρίζετε αμέσως, έχοντας περισσότερο χρόνο να αντιδράσετε, ή το ίδιο το αυτοκίνητό σας θα μειώνει ταχύτητα μόνο του».
Όταν πλέον δεν θα χρειάζεται να έχετε τα μάτια σας στραμμένα στον δρόμο, ένα μεγάλο ταξίδι με αυτοκίνητο θα μοιάζει με διαδρομή με τρένο, επιτρέποντας στους επιβάτες να διαβάσουν, να δουν μια ταινία ή να ξεκουραστούν.
Ταχύτερες πτήσεις
Μέχρι το 2046, η φυσική των ταξιδιών θα αλλάξει. Οι υπερηχητικές πτήσεις –όπως το να πετάξεις από τη Νέα Υόρκη στο Λονδίνο σε λιγότερο από 90 λεπτά με ταχύτητα Mach 3 για δείπνο – θα μπορούσαν να γίνουν καθημερινότητα για τους εύπορους. Ο Φλέμινγκ αναφέρεται στο αεροσκάφος Overture της Boom Supersonic, το οποίο πραγματοποιεί ήδη επιτυχημένες δοκιμές με Mach 1,7 και θα μπορούσε να τεθεί σε λειτουργία στα τέλη αυτής της δεκαετίας.
Η νέα γενιά υπερηχητικών εταιρειών θα αξιοποιήσει ελαφρύτερα υλικά, πιο αποδοτικούς κινητήρες, βιώσιμα αεροπορικά καύσιμα και τεχνολογία που μειώνει τον θόρυβο της υπερηχητικής έκρηξης (sonic boom), καθιστώντας τα ταξίδια αυτά εμπορικά βιώσιμα. «Οι υπερηχητικές πτήσεις θα συρρικνώσουν τον κόσμο», λέει ο Καραμπουρούν. Πόλεις όπως η Νέα Υόρκη, το Λονδίνο και το Ντουμπάι θα μοιάζουν περισσότερο με έναν ενιαίο, συνδεδεμένο διάδρομο παρά με μακρινούς προορισμούς.
Διαστημικά ξενοδοχεία
Μπορεί να ακούγεται μακρινό, αλλά είναι πιθανό τα πρώτα πραγματικά «διαστημικά ξενοδοχεία» – εμπορικοί διαστημικοί σταθμοί με υπηρεσίες φιλοξενίας – να κάνουν την εμφάνισή τους ήδη από τη δεκαετία του 2030.
Αρχικά, αυτά τα ταξίδια θα απευθύνονται αποκλειστικά σε κροίσους, αλλά μέχρι τη δεκαετία του 2040, καθώς το κόστος εκτόξευσης θα μειώνεται, η αγορά θα μπορούσε να αναπτυχθεί ελαφρώς. «Τα πρώτα διαστημικά ξενοδοχεία θα είναι σε τροχιά, όπως ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός σήμερα, με μερικά ωραία δωμάτια με απίστευτη θέα, πιθανώς σε συνδυασμό με κάποιο ερευνητικό κέντρο», καταλήγει ο Φλέμινγκ.