Αντώνης Κατωπόδης
Στην πρώτη του θητεία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ο Δημήτρης Τσιόδρας έχει ήδη αφήσει το δικό του στίγμα σε κρίσιμους τομείς: από την προστασία των καταναλωτών και τη διασύνδεση των ενεργειακών δικτύων, μέχρι την ασφάλεια των ανηλίκων στο διαδίκτυο και την αντιμετώπιση των συνεπειών της κλιματικής κρίσης.
Με λόγο μετρημένο αλλά αποφασιστικό, μιλά στον «ΧΤΥΠΟ» για τις μεγάλες προκλήσεις της Πράσινης Συμφωνίας, τον ρόλο της Ελλάδας στη νέα ευρωπαϊκή πραγματικότητα και το πώς ένας ευρωβουλευτής μπορεί –και οφείλει– να κρατά ανοιχτούς τους διαύλους με την κοινωνία. Στόχος του, όπως λέει, είναι ξεκάθαρος: μια Ελλάδα που διεκδικεί, συμμετέχει και διαμορφώνει τις ευρωπαϊκές εξελίξεις.
Κύριε Τσιόδρα, κάνοντας έναν συνοπτικό απολογισμό των σημαντικότερων παρεμβάσεων σας στο Ευρωκοινοβούλιο που θα στεκόσασταν;
Από τη συνολική δραστηριότητά μου στο ευρωκοινοβούλιο, θα ξεχώριζα κυρίως τέσσερις τομείς.
Πρώτο, την αντιμετώπιση αθέμιτων εμπορικών πρακτικών και την προστασία των καταναλωτών από αυτές και στο ράφι, αλλά και σε ό,τι αφορά το ηλεκτρονικό εμπόριο –τις συναλλαγές μέσω διαδικτύου, που διευρύνονται όλο και περισσότερο.
Δεύτερο, τη συστηματική προσπάθεια για τη διασύνδεση των ενεργειακών δικτύων –δηλαδή, για την εξάλειψη μιάς βασικής αιτίας που οδηγεί τους έλληνες και τους καταναλωτές των χωρών της ανατολικής Ευρώπης, νοικοκυριά και επιχειρήσεις, να πληρώνουν την ενέργεια ακριβότερα από ότι στις χώρες της βόρειας και κεντρικής Ευρώπης, όπου τα δίκτυα είναι ήδη συνδεδεμένα.
Τρίτο, τις πρωτοβουλίες για την προστασία των ανηλίκων στο διαδίκτυο και ειδικότερα για την απαγόρευση της πρόσβασης παιδιών κάτω των 13 ετών στα social media –οι γονείς καταλαβαίνουν πολύ καλά τη σημασία του μέτρου!
Και τέταρτο, την άμεση αντιμετώπιση συνεπειών της κλιματικής κρίσης και των μεγάλων ζημιών που υπήρξαν, ειδικά σε ορισμένες κοινωνικές ομάδες, όπως οι αγρότες –με αποζημιώσεις για τα ακραία καιρικά φαινόμενα που κατέστρεψαν τις καλλιέργειές τους.
Ποιες θεωρείτε ότι είναι οι πιο κρίσιμες προκλήσεις για την Ελλάδα ως προς την εφαρμογή της Ευρωπαϊκής Πράσινης Συμφωνίας (Green Deal);
Θα έλεγα ότι η μεγαλύτερη πρόκληση για τη χώρα μας, που προκύπτει από την εφαρμογή της Πράσινης Συμφωνίας, είναι να μην υπάρξουν αρνητικές επιπτώσεις, τόσο για τους πολίτες όσο και για την παραγωγή μας –και κινούμαστε ήδη δραστήρια προς αυτήν την κατεύθυνση. Χρειάζεται να επιμείνουμε, με συνεχή προσοχή και αποτελεσματικά μέτρα, που θα εξουδετερώνουν ή πάντως θα αμβλύνουν τις αρνητικές συνέπειες, λόγου χάρη, της απολιγνιτοποίησης σε συγκεκριμένες περιοχές της χώρας –με οικονομικές διεξόδους και κοινωνικά ισοδύναμα, παρακολουθώντας τις εξελίξεις και παρεμβαίνοντας διορθωτικά όπου και όποτε είναι αναγκαίο. Δεύτερη πρόκληση για την Ελλάδα, αποτελεί το γνωστό και δυστυχώς… αιώνιο πρόβλημα της διαχείρισης των απορριμμάτων: πρέπει επιτέλους να δοθούν λύσεις λειτουργικές, μόνιμες και ριζικές, που θα αξιοποιούν τα νέα τεχνολογικά δεδομένα, θα διασφαλίζουν γενική κοινωνική συμφωνία και θα σέβονται το περιβάλλον.
Πώς μπορεί το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να στηρίξει τη μετάβαση σε πράσινες επενδύσεις στην ελληνική περιφέρεια;
Η χρηματοδότηση επενδύσεων από ευρωπαϊκούς πόρους, έρχεται σήμερα από το Ταμείο Ανάκαμψης και τον Προϋπολογισμό της Ένωσης. Και στις δύο, προβλέπονται κονδύλια για την πράσινη ανάπτυξη και για τις περιφέρειες. Το κρίσιμο ζήτημα είναι ο ρόλος που θα έχουν οι περιφέρειες στην αξιοποίηση αυτών των πόρων –και εδώ ακριβώς το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο έχει βάλει ήδη τη θετική σφραγίδα του αρνούμενο την πρόταση της Κομισιόν, που υποβάθμιζε το ρόλο των περιφερειών στο σχεδιασμό των προγραμμάτων για την περίοδο 2028-2034.
Ποιος είναι ο πιο σημαντικός στόχος που έχετε θέσει για την Ελλάδα, σε ευρωπαϊκό επίπεδο;
Προσωπικά συμμετέχω σε τρεις επιτροπές του ευρωκοινοβουλίου, που αφορούν: Τη βιομηχανία, την έρευνα και την ενέργεια. Την ασφάλεια των τροφίμων και το περιβάλλον. Την προστασία των καταναλωτών. Σε αυτούς τους τομείς συγκεντρώνεται η προσπάθειά μου, οι παρεμβάσεις μου, όλη η δουλειά μου στις Βρυξέλλες. Για λόγους θεσμικούς αλλά και απολύτως ουσιαστικούς: επειδή, δηλαδή, θεωρώ ότι τα «χαρτοφυλάκια» αυτά καλύπτουν ευρύτατα όλο το οικονομικό και κοινωνικό φάσμα –από την παραγωγή ως την κατανάλωση και από το παρόν και την καθημερινότητα του καθενός μας ως το μέλλον και τους μεγάλους ορίζοντες της χώρας. Σε αυτούς τους τομείς λοιπόν, θέλω η Ελλάδα να μην υστερεί σε τίποτα, από καμμιά άλλη χώρα της Ένωσης. Αυτός είναι ο δικός μου στόχος για την πατρίδα: να μην ακολουθεί απλώς, αλλά να πρωτοπορεί στην Ευρώπη!
Πώς διασφαλίζετε ότι η ελληνική φωνή σε θέματα εξωτερικής πολιτικής και άμυνας ακούγεται δυνατά στις Βρυξέλλες;
Το διεθνές κύρος και η ισχυρή θέση της χώρας μας στην ευρωπαϊκή (και γενικότερα στη δυτική) αρχιτεκτονική, είναι το θεμέλιο που διασφαλίζει ότι η φωνή μας ακούγεται δυνατά στις Βρυξέλλες. Οι παρεμβάσεις του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, για θέματα εξωτερικής πολιτικής και άμυνας, έχουν ήδη (πολλές φορές) ανοίξει νέα κεφάλαια και έχουν οδηγήσει στη διαμόρφωση κοινών ευρωπαϊκών θέσεων. Να σημειώσω και δύο πρόσφατες αποδείξεις για τον αυξημένο ειδικό βάρος της Ελλάδας στα ενωσιακά πράγματα. Η υποψηφιότητα του Κυριάκου Πιερρακάκη για την προεδρία του eurogroup και οι ενεργειακές συμφωνίες που ανέδειξαν την πατρίδα μας σε πύλη εισόδου του αμερικανικού LNG στην Ευρώπη, είναι δύο φαινομενικά ανεξάρτητα μεταξύ τους γεγονότα, που οδηγούν όμως στο ίδιο συμπέρασμα: ότι είμαστε πιά πολύ σημαντικός γεωπολιτικός παράγοντας, ένας πυλώνας σταθερότητας σε μια δύσκολη και ταραγμένη περιοχή –και έχουμε τον σεβασμό όλων. Για να αξιοποιηθεί αυτό το πολιτικό κεφάλαιο στα εθνικά μας θέματα, χρειάζεται ενιαία προσπάθεια από όλα τα ελληνικά πολιτικά κόμματα (και κάνουμε συστηματική προσπάθεια γι’ αυτό), καθώς και συντονισμός των κινήσεών μας σε μια κοινή πορεία με την Κύπρο.
Πώς μπορεί ένας ευρωβουλευτής να γεφυρώσει την απόσταση μεταξύ των αποφάσεων που λαμβάνονται στις Βρυξέλλες και της καθημερινότητας του μέσου Έλληνα;
Το πρώτο βήμα για να γεφυρωθεί η απόσταση που παρατηρείτε, είναι να γίνει κατανοητή μια απλή αλήθεια: ότι οι αποφάσεις που λαμβάνονται στις Βρυξέλλες αφορούν άμεσα και διαμορφώνουν την καθημερινότητα του μέσου έλληνα. Σε όλους τους τομείς της ζωής μας. Από τα μεγάλα θέματα της άμυνας και της οικονομίας, μέχρι τα μικρά του ενός τύπου φορτιστή για όλες τις ηλεκτρονικές συσκευές μας –που είναι πια υποχρέωση των κατασκευαστών, με ευρωπαϊκή απόφαση. Την αλήθεια αυτή προσπαθώ, ως ευρωβουλευτής, να επικοινωνήσω στους έλληνες πολίτες. Δεν είναι εύκολο, αλλά γίνεται πολλή και μεθοδική δουλειά: επαφές με φορείς της κοινωνίας, της παραγωγής και της αυτοδιοίκησης, συναντήσεις με ομάδες πολιτών, θεματικές ημερίδες –κάθε πρόσφορο μέσο αξιόποιείται, για να μιλήσουμε αλλά και να ακούσουμε την κοινωνία, τον προβληματισμό και τον σφυγμό της.
Με την εμπειρία σας ως δημοσιογράφος, πώς κρίνετε τον τρόπο με τον οποίο τα ελληνικά ΜΜΕ καλύπτουν τα ευρωπαϊκά θέματα;
Δυστυχώς, η κάλυψη των ευρωπαϊκών θεμάτων στα ελληνικά ΜΜΕ είναι υποβαθμισμένη. Η κοινώς διαδεδομένη στα εδώ media αντίληψη είναι ότι –όπως λέει το πασίγνωστο κλισέ– «η Ευρώπη δεν πουλάει». Έτσι, μια ευρύτατη θεματολογία, απλώς… αγνοείται. Κι ας αφορά άμεσα τον πολίτη και την καθημερινότητά του. Κι ας επηρεάζει τη ζωή και το μέλλον του, με τρόπο πολλές φορές καθοριστικό. Νομίζω πως είναι πια καιρός να αναλάβει και ο δημοσιογραφικός κόσμος τις ευθύνες του γι’ αυτήν την κατάσταση –να πάρει πρωτοβουλίες για να την αλλάξει.
Σας ευχαριστούμε θερμά για τη συζήτηση, κύριε Τσιόδρα.
Κι εγώ σας ευχαριστώ για το ενδιαφέρον. Είναι πάντα σημαντικό να δίνουμε χώρο στον ευρωπαϊκό διάλογο και να εξηγούμε πώς οι αποφάσεις των Βρυξελλών επηρεάζουν την καθημερινότητα των πολιτών. Η ενημέρωση είναι δύναμη – και χαίρομαι που συμβάλλουμε σε αυτό.