-
Άρθρο του Μιλτιάδη Καρπέτα στην εφημερίδα ΧΤΥΠΟΣ
«ΤΙ ΕΧΟΥΝ ΤΑ ΕΡΜΑ ΚΑΙ ΨΟΦΑΝΕ;»
Διαβάζω ανακοίνωση του ΠΑΣΟΚ:
«Το ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής εκφράζει τη συμπαράσταση στο αίτημα του Π. Ρούτσι να γίνει εκταφή του παιδιού του…»
και συνεχίζει:
«πρόκειται για αναφαίρετο δικαίωμα ενός γονέα, στο οποίο οι Δικαστικές Αρχές οφείλουν να ενσκήψουν».
Αναρωτιέμαι: Τι λόγος πέφτει στο ΠΑΣΟΚ, για ένα ζήτημα αποκλειστικής αρμοδιότητας της Δικαιοσύνης; Κανένας! Με ποια αρμοδιότητα της υπαγορεύει τι να κάνει; Καμία!
* * *
Και καλά ο Σαμαράς. Η πολιτική του μυωπία, ο κακιασμένος χαρακτήρας και η ανάγκη του να συνεχίσει να υπάρχει πολιτικά, του επιτρέπουν τα πάντα.
Αλλά το ΠΑΣΟΚ είναι ιστορικό κόμμα. Έχει καθορίσει την μεταπολιτευτική πορεία της Χώρας. Είναι αξιωματική αντιπολίτευση και ο μόνος πολιτικός σχηματισμός, που μπορεί να αμφισβητήσει την κυριαρχία της Ν.Δ. και του Κυρ. Μητσοτάκη, διατυπώνοντας εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης.
Τα καμώματα Τσίπρα – Σαμαρά, οι παλαβομάρες Ζωής – Βελόπουλου και τα απολοιφάδια του ΣΥΡΙΖΑ, δίνουν μάχη επιβίωσης ή ισχύος, όχι εξουσίας (Το ΚΚΕ δεν έχει καν τέτοια έγνοια).
Αυτά λέει η λογική, αυτά αποτυπώνονται στον πολιτικό χάρτη και τα επιβεβαιώνουν μετρήσεις, αναλύσεις και κοινή αίσθηση.
Παρά ταύτα, το ΠΑΣΟΚ, δεν λέει να ξεκολλήσει και να αναπτύξει δυναμική εξουσίας, παρά την κυβερνητική φθορά και κόπωση.
* * *
Τι συμβαίνει άραγε; Φταίει ‘το κακό το ριζικό του’; Όχι, βέβαια, είναι το καλύτερο της μεταπολίτευσης. Φταίει ‘ο Θεός (ή ο Λαός) που το μισεί’. Ούτε. Ο Θεός δεν ανακατεύεται και ο Λαός το περιμένει καρτερικά.
Το ΠΑΣΟΚ, όμως, δεν χάνει ευκαιρία να χάσει κάθε ευκαιρία που του παρουσιάζεται. Και έχει χάσει πολλές.
* * *
Το δομικό λάθος στο οποίο έχει παγιδευτεί είναι η ταύτισή του με τον ετερόκλητο συρφετό των φατριών της έξαλλης τυχοδιωκτικής Αριστερίλας και της φασίζουσας καιροσκοπικής Ακροδεξιάς, που συστεγάζονται στον λεγόμενο αντισυστημισμό, με κοινή επιδίωξη το χάος.
Έτσι, συντάχθηκε άκριτα με την απάτη του Ξυλολίου, που κατέρρευσε παταγωδώς. Οι αδίστακτοι επιτήδειοι έστησαν νέα:
Την ακόμα πιο μακάβρια τυμβωρυχία, πάνω στον πόνο ενός χαροκαμένου πατέρα.
Καθένας μπορεί να φαντασθεί τα μέσα και τους τρόπους, με τα οποία τον έπεισαν να υπηρετήσει -πιθανώς ανεπίγνωστα- τα καταχθόνια σχέδιά τους.
Η απάτη του Ξυλολίου, φούσκωσε τα ποσοστά Ζωής – Βελόπουλου, που για να συγκαλύψουν το Ξυλόλιο και να διατηρήσουν τα κέρδη τους, έστησαν αυτήν της εκταφής.
Και το ΠΑΣΟΚ; Τράβηξε το κουπί του Ξυλολίου για χάρη τους και κόλλησε στο βούρκο τους.
Η τυμβωρυχία που στήθηκε στο Σύνταγμα, του έδωσε την ευκαιρία να απαλλαγεί από τον δηλητηριώδη εναγκαλισμό, που το καθηλώνει. Αλλά την κλώτσησε.
Η συμπλεγματική αντίληψή του, να ακολουθεί και να σιγοντάρει την ανευθυνότητα των ανερμάτιστων τυχοδιωκτών, το υποβιβάζει στο ρόλο του νεροκουβαλητή τους.
Για όσους -και είναι πολλοί- αναρωτιούνται ‘τι έχουν τα έρμα και ψοφάνε’ η απάντηση είναι απλή: Όσο ‘τα βγάζει’ και ‘τα βάζει’ με τη Ζωή και τον Βελόπουλο, απογοητεύει τους λογικούς και ψύχραιμους πολίτες, χωρίς να ελπίζει ψήφους από ψεκασμένους, εξαπατημένους και ντοπαρισμένους.
* * *
Υ.Γ. Ο Τσίπρας ευλόγως δεν έχασε την ευκαιρία.