Συνέδριο με τίτλο “Περιφερειακή Ανάπτυξη και Κοινωνική Επιχειρηματικότητα”, διοργάνωσε το Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Αθηνών (ΕΒΕΑ) και το Ελληνικό Ινστιτούτο Επιχειρηματικότητας και Αειφόρου Ανάπτυξης (ΙΕΑ), υπό την αιγίδα του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και της Κεντρικής Ένωσης Επιμελητηρίων Ελλάδας.
Στο επίκεντρο της συζήτησης ήταν η αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης μέσω της ενδυνάμωσης της κοινωνικής επιχειρηματικότητας και απασχόλησης σε συνδυασμό με την ενίσχυση της περιφερειακής ανάπτυξης.
Στο συνέδριο μετείχε ο Πρόεδρος της Περιφερειακής Ένωσης Δήμων Αττικής (ΠΕΔΑ) και δήμαρχος Αγίων Αναργύρων – Καματερού, κ. Νίκος Σαράντης, ο οποίος αναφερόμενος στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και Κοινωνική Οικονομία, προσδιόρισε τα «κλειδιά» για επιτυχημένες συμπράξεις της Αυτοδιοίκησης με τους φορείς της κοινωνικής οικονομίας, ώστε να δοθεί μια μόνιμη ώθηση στην τοπική ανάπτυξη.
Από το χώρο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης παραβρέθηκαν επίσης ο Περιφερειάρχης Αττικής Γιάννης Σγουρός και η υποψήφια Περιφερειάρχης Αττικής κα. Ρένα Δούρου, ενώ την εκδήλωση χαιρέτισαν, μεταξύ άλλων ο Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης Αθανάσιος Τσαυτάρης, ο υφυπουργός εργασίας Βασίλης Κεγκέρογλου και ο Πρόεδρος του ΕΒΕΑ Κωνσταντίνος Μίχαλος.
Στην ομιλία του ο κ. Σαράντης ανέφερε μεταξύ άλλων: «Η Αυτοδιοίκηση μπορεί να διαδραματίσει και έναν πιο σύνθετο ρόλο: να συμπράξει με την κοινωνική επιχείρηση για την οργάνωση της παραγωγής προϊόντων και υπηρεσιών ή να διαμορφώσει θεσμικά το κατάλληλο τοπικό επιχειρηματικό περιβάλλον για να ευδοκιμήσουν αυτές οι επιχειρηματικές πρωτοβουλίες.
Η έννοια του θεσμικού περιβάλλοντος για την επιχειρηματικότητα είναι κρίσιμη στην αναπτυξιακή οικονομική. Στην περίπτωση της Αυτοδιοίκησης συνδέεται με την αξιοποίηση των τοπικών χαρακτηριστικών και συγκριτικών πλεονεκτημάτων και τη δημιουργία πλεγμάτων οικονομικών δραστηριοτήτων που αλληλοϋποστηρίζονται.
Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα τέτοιας επιτυχημένης δράσης της Πρωτοβάθμιας Αυτοδιοίκησης είναι η περίπτωση του Μέτσοβου στην Ήπειρο. Με τον συντονισμό του Δήμου οι παραδοσιακές τοπικές συνεταιριστικές τυροκομικές μονάδες συνέδεσαν την προβολή των προϊόντων τους με την τουριστική κίνηση της περιοχής και τη γενικότερη ταυτότητα της. Δημιουργήθηκε δηλαδή το λεγόμενο τοπικό branding (μπράντινγκ), μια εικόνα για την πόλη που συνδυάζει τα τοπικά προϊόντα με την τοπική αρχιτεκτονική και τη φύση της περιοχής και αναδεικνύει μια μοναδικότητα ταυτότητας. Τα οικονομικά αποτελέσματα της πολιτικής αυτής ήταν πολύ θετικά για την πόλη και την τοπική απασχόληση. (…).»