Για περισσότερα από σαράντα χρόνια το όνομά της ήταν άρρηκτα συνδεδεμένο με το Κωνσταντοπούλειο Νοσοκομείο στη Νέα Ιωνία. Η Αλίκη Περρωτή δεν έμεινε στην ιστορία μόνο για τη μεγάλη δωρεά που άλλαξε την πορεία του ιδρύματος, αλλά κυρίως για τη σταθερή παρουσία της δίπλα στο νοσοκομείο, καλύπτοντας ανάγκες και στηρίζοντας την εξέλιξή του μέχρι το τέλος της ζωής της.
Λίγες ημέρες μετά τον θάνατό της, η ιστορία της επανέρχεται στο προσκήνιο, όχι μόνο ως μια ιστορία οικονομικής προσφοράς, αλλά ως παράδειγμα μιας διαφορετικής αντίληψης για την ευεργεσία. Για την ίδια, η προσφορά προς την Ελλάδα δεν ήταν μια δημόσια εικόνα, αλλά μια προσωπική ευθύνη.
Η δωρεά που άλλαξε την πορεία του νοσοκομείου
Το όνομά της έγινε ευρύτερα γνωστό τη δεκαετία του 1980, όταν η δωρεά ύψους 600 εκατ. δραχμών συνέβαλε καθοριστικά στην ανακατασκευή του Κωνσταντοπουλείου Νοσοκομείου. Το ποσό θεωρήθηκε τότε ιδιαίτερα σημαντικό και αποτέλεσε μια από τις μεγαλύτερες ιδιωτικές παρεμβάσεις στον χώρο της υγείας.
Η αρχική σκέψη της Αλίκης Περρωτή ήταν να κατευθύνει τη δωρεά στην Πάτρα, τόπο καταγωγής των γονιών της, Θεόδωρου και Μαιρούλας Κωνσταντόπουλου. Καθοριστική ήταν η συμβολή του γιατρού Δημήτρη Ζαμπούρα, ο οποίος την έπεισε να στηρίξει το νοσοκομείο της Νέας Ιωνίας, το οποίο εκείνη την περίοδο αντιμετώπιζε σημαντικές ανάγκες.
Το Κωνσταντοπούλειο είχε ήδη μια ιδιαίτερη ιστορική διαδρομή. Το κτίριο είχε κατασκευαστεί το 1923 και αρχικά χρησιμοποιήθηκε ως στρατώνας, στη συνέχεια ως σχολείο και αργότερα ως νοσοκομείο, προκειμένου να καλύψει τις ανάγκες των προσφύγων της Μικρασιατικής Καταστροφής.
Η δωρεά της Περρωτή αποτέλεσε σημείο καμπής για την αναβάθμιση των εγκαταστάσεων και των δυνατοτήτων του νοσοκομείου, που εξυπηρετεί όχι μόνο τη Νέα Ιωνία αλλά και πολλές γειτονικές περιοχές.
Μια ζωή με επίκεντρο την προσφορά
Η Αλίκη Περρωτή γεννήθηκε το 1925 και μεγάλωσε σε μια οικογένεια με οικονομική επιφάνεια, αλλά και με έντονο το στοιχείο της κοινωνικής ευθύνης. Όπως η ίδια είχε αναφέρει, ο πατέρας της Θεόδωρος Κωνσταντόπουλος, ένας από τους σημαντικότερους εργολάβους της μεταπολεμικής Ελλάδας και ιδρυτής της εταιρείας που εξελίχθηκε στην Archirodon, αποτέλεσε πρότυπο ζωής για εκείνη.
Μετά τον θάνατό του, η περιουσία του μοιράστηκε στις δύο κόρες του. Η ίδια, απαντώντας σε όσους αμφισβήτησαν την προέλευση της δωρεάς της, είχε πει χαρακτηριστικά: «Εγώ, το μερίδιό μου το έκανα νοσοκομείο».
Η σχέση της με την κοινωνική προσφορά είχε ξεκινήσει ήδη από το 1950, όταν εργάστηκε ως εθελόντρια στο Νοσοκομείο Παίδων «Αγία Σοφία». Στη συνέχεια, μαζί με τον σύζυγό της Δημήτρη Περρωτή, στήριξε σημαντικά και άλλους εκπαιδευτικούς και κοινωνικούς φορείς, μεταξύ των οποίων η Αμερικανική Γεωργική Σχολή και το Perrotis College.
Η στήριξη που συνεχίστηκε για δεκαετίες
Η μεγάλη δωρεά του Κωνσταντοπουλείου δεν ήταν η μοναδική της συμβολή. Για περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες παρέμεινε ενεργά δίπλα στο νοσοκομείο, χρηματοδοτώντας την προμήθεια σύγχρονου ιατροτεχνολογικού εξοπλισμού.
Μεταξύ άλλων, στήριξε την απόκτηση ψηφιακού ακτινοσκοπικού μηχανήματος τελευταίας τεχνογίας (C-ARM), εξοπλισμού για αγγειοχειρουργικές και ορθοπεδικές επεμβάσεις, αλλά και άλλων αναβαθμίσεων που ενίσχυσαν τις δυνατότητες του ιδρύματος.
Η ίδια διαηρούσε επικοινωνία με τους γιατρούς και ενημερωνόταν για τις πραγματικές ανάγκες του νοσοκομείου, επιλέγοντας να παρεμβαίνει εκεί όπου υπήρχε ουσιαστική ανάγκη.
Το 2022 η Πολιτεία αναγνώρισε την προσφορά της, απονέμοντάς της τον βαθμό του Μεγάλου Ταξιάρχη του Τάγματος της Ευποιίας. Παράλληλα, το όνομά της δόθηκε σε πτέρυγα του Κωνσταντοπουλείου και σε δρόμο της Νέας Ιωνίας, ως ένδειξη αναγνώρισης για το έργο της.
Η Αλίκη Περρωτή έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω της ένα έργο που αποτυπώνεται καθημερινά στη λειτουργία του νοσοκομείου. Όπως ανέφερε η διοίκηση και το προσωπικό του Κωνσταντοπουλείου, η μνήμη της θα παραμείνει ζωντανή μέσα από κάθε ασθενή που λαμβάνει φροντίδα στις δομές του.