Τη μεγάλη απόσταση που εξακολουθεί να χωρίζει τους μισθούς στην Ελλάδα από τα προ κρίσης επίπεδα καταγράφει νέα έρευνα του ΙΝΕ-ΓΣΕΕ, παρά τη βελτίωση που έχει σημειωθεί τα τελευταία χρόνια στην αγορά εργασίας.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας, η μείωση της ανεργίας και οι αυξήσεις στον κατώτατο μισθό δεν έχουν οδηγήσει σε ουσιαστική αποκατάσταση της αγοραστικής δύναμης των εργαζομένων. Οι μισθωτοί συνεχίζουν να πιέζονται από το υψηλό κόστος ζωής, καθώς το πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα δεν έχει επιστρέψει στα επίπεδα του 2009.
Κάτω από τα προ κρίσης επίπεδα ο μέσος μισθός
Ο μέσος ετήσιος ονομαστικός μισθός διαμορφώθηκε το 2025 στα 18.134 ευρώ, καταγράφοντας αύξηση 3,9% σε σχέση με το 2024 και 19,7% σε σύγκριση με το 2019.
Ωστόσο, παρά την άνοδο των τελευταίων ετών, παραμένει κατά 12% χαμηλότερος από το επίπεδο του 2009. Επιπλέον, εξακολουθεί να βρίσκεται ελαφρώς χαμηλότερα ακόμη και από τον μέσο μισθό του 2012, όταν η ελληνική οικονομία βρισκόταν στη βαθύτερη φάση της ύφεσης.
Η εικόνα γίνεται ακόμη πιο δύσκολη όταν εξετάζονται οι πραγματικές αποδοχές, δηλαδή οι μισθοί μετά την επίδραση του πληθωρισμού.
Το 2025 ο μέσος πραγματικός ετήσιος μισθός ανήλθε στα 14.998 ευρώ, με οριακή αύξηση 1,3% σε σχέση με το 2024. Παρ’ όλα αυτά, παραμένει κατά 31% χαμηλότερος από το 2009, ενώ ουσιαστικά δεν παρουσιάζει βελτίωση σε σχέση με το 2019.
Ο πληθωρισμός «έφαγε» τις αυξήσεις
Η έρευνα του ΙΝΕ-ΓΣΕΕ δείχνει ότι η πληθωριστική κρίση των τελευταίων ετών περιόρισε σημαντικά το όφελος από τις ονομαστικές αυξήσεις των μισθών.
Σε σύγκριση με το 2021, όταν ξεκίνησε η έντονη άνοδος των τιμών, ο πραγματικός μέσος μισθός το 2025 εμφανίζεται μειωμένος κατά 1,3%. Αυτό σημαίνει ότι οι αυξήσεις που δόθηκαν δεν ήταν αρκετές για να καλύψουν την απώλεια αγοραστικής δύναμης που προκάλεσε η ακρίβεια.
Χαμηλότερο και το πραγματικό ωρομίσθιο
Αντίστοιχη εικόνα προκύπτει και από το μέσο ωρομίσθιο. Το ονομαστικό ωρομίσθιο διαμορφώθηκε το 2025 στα 9,6 ευρώ, ξεπερνώντας τα επίπεδα του 2019, αλλά παραμένοντας κάτω από εκείνα του 2009.
Σε πραγματικούς όρους, το μέσο ωρομίσθιο αντιστοιχεί μόλις στο 73,5% του επιπέδου που είχε πριν από την οικονομική κρίση, στοιχείο που αποτυπώνει τη μεγάλη απώλεια εισοδήματος για τους εργαζομένους.
Μεγάλες απώλειες στις υπηρεσίες
Ιδιαίτερα έντονη είναι η υποχώρηση των πραγματικών αποδοχών στον τομέα των υπηρεσιών.
Στις υπηρεσίες χαμηλής έντασης γνώσης, το πραγματικό ωρομίσθιο παραμένει κατά 31,3% χαμηλότερο από το 2009. Ακόμη μεγαλύτερη είναι η μείωση στις υπηρεσίες υψηλής έντασης γνώσης, όπου η απώλεια φτάνει το 42,4%.
Η έρευνα κάνει ειδική αναφορά στους κλάδους της εκπαίδευσης και της υγείας, όπου απασχολείται μεγάλο ποσοστό γυναικών. Οι δύο αυτοί τομείς συγκεντρώνουν πάνω από το ένα τέταρτο των γυναικών μισθωτών στη χώρα, αναδεικνύοντας τη διάσταση του προβλήματος και ως προς τις αμοιβές σε επαγγέλματα με υψηλή γυναικεία συμμετοχή.
Τι προτείνει το ΙΝΕ-ΓΣΕΕ
Το ΙΝΕ-ΓΣΕΕ επισημαίνει ότι οι έκτακτες οικονομικές ενισχύσεις μπορούν να προσφέρουν προσωρινή ανακούφιση, αλλά δεν αρκούν για τη μόνιμη αποκατάσταση της αγοραστικής δύναμης των εργαζομένων.
Στο πλαίσιο αυτό, προτείνει τη διεύρυνση της κάλυψης των εργαζομένων από Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, την επαναφορά του καθορισμού του κατώτατου μισθού μέσω της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, τη μείωση της φορολογικής επιβάρυνσης των μισθωτών και παρεμβάσεις στις αγορές αγαθών και υπηρεσιών, ώστε να περιοριστούν οι στρεβλώσεις που κρατούν τις τιμές σε υψηλά επίπεδα.
Παράλληλα, η μελέτη τονίζει ότι η ουσιαστική αύξηση των πραγματικών αποδοχών απαιτεί αλλαγή στο παραγωγικό μοντέλο της χώρας, με περισσότερες ποιοτικές θέσεις εργασίας, υψηλότερη παραγωγικότητα και καλύτερες αμοιβές.