Ο αστικός μη κερδοσκοπικός οργανισμός artefact athens παρουσιάζει την έκθεση σύγχρονης τέχνης «all aboard», σε επιμέλεια του Κώστα Πράπογλου, η οποία θα φιλοξενηθεί στον Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών «Ελευθέριος Βενιζέλος» από τις 9 Οκτωβρίου έως τις 9 Νοεμβρίου 2025.
Η Αθήνα μετατρέπεται σε επίκεντρο ενός τολμηρού καλλιτεχνικού εγχειρήματος, καθώς για πρώτη φορά στην Ελλάδα —και μεταξύ ελαχίστων παραδειγμάτων παγκοσμίως— μια μεγάλης κλίμακας έκθεση σύγχρονης τέχνης πραγματοποιείται εντός λειτουργούντος αεροδρομίου.
Ο χώρος που επελέγη είναι το Express Facility, κτίριο τοποθετημένο παράλληλα με τον δυτικό διάδρομο απογείωσης και προσγείωσης, το οποίο αποκτά νέα ταυτότητα ως πεδίο καλλιτεχνικής αναστοχαστικής εμπειρίας.
Η τέχνη σε έναν χώρο εν αναμονή
Η έκθεση επιχειρεί να αναδιαμορφώσει τη σχέση του ανθρώπου με τον χώρο και τον χρόνο, μετατρέποντας το αεροδρόμιο από λειτουργικό σταυροδρόμι μετακινήσεων σε υπαρξιακό τόπο στοχασμού.
Η αναμονή, η αναχώρηση και η επιστροφή αποκτούν συμβολική διάσταση, ενώ οι ήχοι και οι εικόνες του αεροδρομίου λειτουργούν ως ποιητικό υπόστρωμα για τις εγκαταστάσεις, τα βίντεο και τα γλυπτά των καλλιτεχνών.
Σύμφωνα με τους διοργανωτές, το εγχείρημα εξερευνά την έννοια της μετάβασης όχι μόνο ως φυσική μετακίνηση αλλά και ως εσωτερική διεργασία.
Η έκθεση προσεγγίζει ζητήματα κινητικότητας, στασιμότητας, ταυτότητας και υπέρβασης, μετατρέποντας το ταξίδι σε αλληγορία της ανθρώπινης εμπειρίας.
Συμμετέχοντες καλλιτέχνες
Στην έκθεση «all aboard» συμμετέχουν 40 δημιουργοί από την Ελλάδα και το εξωτερικό, ανάμεσά τους οι:
Άννα Αμπαριώτου, Αλεξάνδρα Αθανασιάδη, Κλίτσα Αντωνίου, John Baldessari, Olafur Eliasson, Francesca Woodman, Ridley Scott, Αικατερίνη Γεγησιάν, Robert Cahen, Σοφία Ζαράρη, Νίκος Τρανός, Θεόφιλος Χατζημιχαήλ, και πολλοί άλλοι.
Οι καλλιτέχνες παρουσιάζουν εγκαταστάσεις, επιτελεστικές δράσεις, ζωγραφικά έργα και οπτικοακουστικές συνθέσεις, δημιουργώντας έναν διάλογο ανάμεσα στην τέχνη, την αρχιτεκτονική και την εμπειρία του ταξιδιού.
Ένα υπαρξιακό ταξίδι χωρίς προορισμό
Η έκθεση καλεί το κοινό να επαναπροσδιορίσει τη θέση του ως «συν-ταξιδιώτης» και όχι απλός επιβάτης, αναζητώντας μέσα από την τέχνη τη νοηματοδότηση της μετάβασης.
Το αεροδρόμιο, σύμβολο του σύγχρονου πολιτισμού και της διαρκούς κίνησης, γίνεται πρόλογος ενός ταξιδιού προς το άπειρο — κυριολεκτικά και μεταφορικά.