ΕΜΣΤ: Επετειακή έκθεση για τον «Ελληνικό Μήνα στο Λονδίνο» – 50 χρόνια μετά

Πενήντα χρόνια μετά τη σημαντική διοργάνωση Greek Month in London (Νοέμβριος – Δεκέμβριος 1975), το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (ΕΜΣΤ) παρουσιάζει μια μεγάλη επετειακή έκθεση αφιερωμένη στο εικαστικό σκέλος της διοργάνωσης, που υπήρξε καθοριστικό για την ανάδειξη της ελληνικής πρωτοποριακής τέχνης στο εξωτερικό.

Επίκεντρο της παρουσίασης αποτελεί η ιστορική έκθεση Eight Artists, Eight Attitudes, Eight Greeks, η οποία φιλοξενήθηκε το 1975 στο ICA (Institute of Contemporary Arts) του Λονδίνου και παρουσίαζε οκτώ Έλληνες καλλιτέχνες της διασποράς, σε μια περίοδο που η χώρα έβγαινε από τη δικτατορία και άνοιγε έναν νέο διάλογο για τη σύγχρονη τέχνη.

Η έκθεση στο ΕΜΣΤ, σε επιμέλεια της Πολύνας Κοσμαδάκη, εγκαινιάζεται στις 8 Νοεμβρίου, την ίδια ημέρα με την έκθεση «Θαλασσόκαμπος».

Ο ρόλος Ιωακειμίδη και Rosenthal

Οι δύο ιστορικές εκθέσεις του 1975 στο Λονδίνο οργανώθηκαν από τον κορυφαίο Έλληνα επιμελητή Χρήστο Ιωακειμίδη (1932-2017) και τον Norman Rosenthal, ιστορικό τέχνης και τότε υπεύθυνο εκθέσεων του ICA. Θεωρούνται το σημείο εκκίνησης της συζήτησης για την ελληνική πρωτοπορία και τη θέση της στη διεθνή σκηνή.

Η τωρινή επετειακή έκθεση στο ΕΜΣΤ βασίζεται σε:

• πρωτότυπο αρχειακό υλικό που εκτίθεται για πρώτη φορά,

• συνομιλίες της επιμελήτριας με τον Ιωακειμίδη,

• αντιπροσωπευτικά έργα των ίδιων καλλιτεχνών.

Τα έργα και οι καλλιτέχνες

Συμμετέχουν έργα από τις συλλογές του ΕΜΣΤ και άλλων ελληνικών ιδρυμάτων, από τους:

• Στήβεν Αντωνάκου

• Βλάση Κανιάρη

• Χρύσα

• Γιάννη Κουνέλλη

• Παύλο

• Λουκά Σαμαρά

• Τάκη

• Κώστα Τσόκλη

Η παρουσίαση πλαισιώνεται από κείμενα και εικονογραφημένο χρονολόγιο που φωτίζουν την πολιτιστική και πολιτική συγκυρία της εποχής.

«Θαλασσόκαμπος»: η δεύτερη νέα έκθεση

Την ίδια ημέρα εγκαινιάζεται και η έκθεση «Θαλασσόκαμπος», προϊόν της ανοιχτής πρόσκλησης του ΕΜΣΤ για την επιμέλεια ομαδικής έκθεσης (Project Room 2). Το project αντλεί αφετηρία από την πρακτική της Αθηνάς Τάχα και πραγματεύεται το τοπίο ως ρευστή καλλιτεχνική κατηγορία, σε διάλογο με οικολογικές και γεωπολιτικές αναφορές.

Συμμετέχουν επίσης έργα των Margaret Raspé, Catriona Gallagher, Ντόρας Οικονόμου, Claude Cahun και Ana Mendieta, ενώ τη συνοδεύει δημόσιο πρόγραμμα δράσεων με τίτλο «I even lost my shadow».