Μια νέα, φιλόδοξη παραγωγή της όπερας «Άννα Μπολένα» παρουσιάζει η Εθνική Λυρική Σκηνή από τις 26 Μαρτίου, για έξι παραστάσεις στην Αίθουσα Σταύρος Νιάρχος, στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος.
Το εμβληματικό έργο του Γκαετάνο Ντονιτσέττι εντάσσεται στον θεματικό άξονα 2025/26 της ΕΛΣ «Η όπερα του μέλλοντος από τη μήτρα του παρελθόντος» και φέρνει σε δημιουργικό διάλογο τα ιστορικά κοστούμια του Νίκου Γεωργιάδη με τον νέο σκηνικό κόσμο που υπογράφει ο Λέσλι Τράβερς.
Στον ρόλο του τίτλου ντεμπουτάρει η υψίφωνος Μαρία Κοσοβίτσα, ενώ την Ορχήστρα της ΕΛΣ διευθύνει ο διεθνώς καταξιωμένος αρχιμουσικός Ζακ Λακόμπ. Τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Θέμελης Γλυνάτσης.
Ένα ορόσημο του μπελ κάντο
Η «Άννα Μπολένα», που έκανε πρεμιέρα το 1830 στο Μιλάνο, αποτελεί σταθμό του ιταλικού ρομαντικού ρεπερτορίου, σηματοδοτώντας τη μετάβαση του μπελ κάντο από πεδίο φωνητικής επίδειξης σε ουσιαστικό δραματουργικό εργαλείο.
Το λιμπρέτο του Φελίτσε Ρομάνι αφηγείται τις τελευταίες ημέρες της βασίλισσας στην αυλή του Ερρίκου Η΄. Η ερωτική και πολιτική ίντριγκα οδηγεί τη βασίλισσα στον Πύργο του Λονδίνου και τελικά στο ικρίωμα, σε μια ιστορία πάθους, εξουσίας και προδοσίας.
Το έργο, μέρος της «Τριλογίας των Τυδόρ», γνώρισε αναβίωση τη δεκαετία του 1950, χάρη στην ερμηνεία της Μαρία Κάλλας στη Σκάλα του Μιλάνου.
Μια σύγχρονη σκηνική ανάγνωση
Ο Θέμελης Γλυνάτσης προσεγγίζει την όπερα όχι ως ιστορικό μνημείο, αλλά ως υλικό προς αποδόμηση, εξερευνώντας τη σύγκρουση διαφορετικών εκδοχών ιστορικότητας: της ρομαντικής αφήγησης του 19ου αιώνα, των κοστουμιών του Νίκου Γεωργιάδη από την παραγωγή του 1976 και της σύγχρονης ματιάς.
Τα ιστορικά κοστούμια «αναβιώνουν» σε έναν νέο σκηνικό χώρο, όπου σκηνικά και ενδυματολογία μεταλλάσσονται μπροστά στα μάτια των θεατών, φωτίζοντας μηχανισμούς εξουσίας και καταπίεσης.
Το καστ της παραγωγής
Τον Ερρίκο Η΄ ερμηνεύει ο βαθύφωνος Πέτρος Μαγουλάς, την Τζοβάννα Σεϋμούρ η μεσόφωνος Μιράντα Μακρυνιώτη και τον Λόρδο Περσύ ο τενόρος Γιάννης Χριστόπουλος. Συμμετέχουν επίσης οι Γιάννης Γιαννίσης, Διαμάντη Κριτσωτάκη και Μάνος Κοκκώνης.
Η νέα παραγωγή φιλοδοξεί να αναδείξει τη δραματουργική ένταση και τη σύγχρονη απήχηση του έργου, επιβεβαιώνοντας τον ρόλο της ΕΛΣ στην ενίσχυση του ελληνικού λυρικού δυναμικού.