Και φέτος δίνεται η δυνατότητα στους έγγαμους φορολογούμενους να διαχωρίσουν τη φορολογική τους σχέση και να υποβάλουν χωριστές δηλώσεις εισοδήματος (Ε1), αντί για κοινή δήλωση. Με αυτόν τον τρόπο, κάθε σύζυγος διατηρεί το προσωπικό του φορολογικό απόρρητο, ιδίως σε ό,τι αφορά αποταμιευτικούς λογαριασμούς ή περιουσιακά στοιχεία.
Ωστόσο, η επιλογή της χωριστής δήλωσης δεν αποτελεί πανάκεια και απαιτεί προσεκτική αξιολόγηση, καθώς πίσω από τη φαινομενική φορολογική αυτονομία μπορεί να «κρύβονται» τεκμήρια και επιπλέον φορολογικές επιβαρύνσεις.
Πώς γίνεται η διαδικασία
Η γνωστοποίηση της επιλογής γίνεται μέσω ειδικής εφαρμογής της ΑΑΔΕ και είναι δεσμευτική για το φορολογικό έτος.
Η επιλογή μπορεί να γίνει:
-
Μονομερώς: αρκεί ένας από τους δύο συζύγους να επιλέξει χωριστή δήλωση και η απόφαση ισχύει αυτομάτως και για τον άλλον, χωρίς να απαιτείται συναίνεση.
-
Με αυτόματη ανανέωση: όσοι είχαν επιλέξει χωριστές δηλώσεις το προηγούμενο έτος, παραμένουν στο ίδιο καθεστώς χωρίς νέα αίτηση, εκτός αν ζητήσουν ρητά επιστροφή στην κοινή δήλωση.
Η πλατφόρμα άνοιξε στις 12 Ιανουαρίου 2026 και θα παραμείνει ενεργή έως τις 2 Μαρτίου 2026. Μετά την προθεσμία, η επιλογή δεν μπορεί να αλλάξει για το συγκεκριμένο φορολογικό έτος. Η είσοδος γίνεται με προσωπικούς κωδικούς taxisnet ενός εκ των συζύγων ή μέσω εξουσιοδοτημένου λογιστή – φοροτεχνικού.
Οι βασικές «παγίδες» της χωριστής δήλωσης
Παρά τα πλεονεκτήματα, η χωριστή δήλωση συχνά αποδεικνύεται λιγότερο συμφέρουσα σε σχέση με την κοινή, κυρίως λόγω τεκμηρίων και κοινωνικών παροχών.
Ο συμψηφισμός φόρων αποτελεί πλέον μύθο. Ακόμη και στις κοινές δηλώσεις, η ΑΑΔΕ εκδίδει ξεχωριστά εκκαθαριστικά για κάθε σύζυγο. Τυχόν επιστροφή φόρου του ενός δεν συμψηφίζεται με οφειλές του άλλου, επομένως η χωριστή δήλωση δεν προσφέρει πλεονέκτημα σε αυτό το πεδίο.
Αντίθετα, τα τεκμήρια διαβίωσης αποτελούν τη μεγαλύτερη παγίδα. Σε κοινή δήλωση, το εισόδημα του ενός συζύγου μπορεί να καλύψει τα τεκμήρια του άλλου. Σε χωριστή δήλωση, αν ένας σύζυγος έχει χαμηλό εισόδημα αλλά ακίνητα ή αυτοκίνητα στο όνομά του, φορολογείται βάσει τεκμηρίων χωρίς τη δυνατότητα «κάλυψης» από το εισόδημα του άλλου.
Όσον αφορά τα κοινωνικά και οικογενειακά επιδόματα, η υποβολή χωριστών δηλώσεων δεν προσφέρει κανένα όφελος. Τα επιδόματα (Α21, επίδομα θέρμανσης κ.ά.) υπολογίζονται πάντα με βάση το συνολικό οικογενειακό εισόδημα, καθώς οι υπηρεσίες αθροίζουν τα εισοδήματα των συζύγων ανεξαρτήτως τρόπου δήλωσης.
Τα εξαρτώμενα τέκνα δηλώνονται και στις δύο χωριστές δηλώσεις. Αν υπάρχει εισόδημα ανήλικου τέκνου που δεν φορολογείται στο όνομά του, προστίθεται στο εισόδημα του γονέα με τα υψηλότερα εισοδήματα.
Ποιοι επιλέγουν τελικά τη χωριστή δήλωση
Παρά τον ετήσιο προβληματισμό, τα στοιχεία δείχνουν ότι η πλειονότητα των φορολογουμένων παραμένει στις κοινές δηλώσεις. Κάθε χρόνο περίπου 40.000 έως 60.000 ζευγάρια επιλέγουν χωριστή δήλωση, αριθμός που αντιστοιχεί σε πολύ μικρό ποσοστό των περίπου 6,7 εκατομμυρίων φορολογικών δηλώσεων.
Το γεγονός αυτό επιβεβαιώνει ότι για τους περισσότερους, η κοινή φορολογική δήλωση προσφέρει μεγαλύτερη ασφάλεια, κυρίως έναντι των τεκμηρίων. Σε περιπτώσεις πάντως που επιλεγεί η χωριστή δήλωση και ένας σύζυγος δεν έχει ποσοστό συνιδιοκτησίας ή χρήσης κατοικίας, στο Ε1 δηλώνεται η ένδειξη «συνοίκηση με σύζυγο».