Σοκαριστικό περιστατικό στις Αχαρνές: Λύκοι επιτέθηκαν σε αδέσποτο σκύλο. Ο σκύλος δεν κατάφερε να επιβιώσει. Ο ΠΕΣΥΔΑΠ επιβεβαιώνει αύξηση του πληθυσμού λύκων στην περιοχή και προειδοποιεί για κινδύνους σε κατοικίδια και πολίτες.
Η επίθεση έγινε σε γειτονιά που συνορεύει με τους πρόποδες της Πάρνηθας και, αν και οι περίοικοι απομάκρυναν τους λύκους, ήταν πια αργά για τον σκύλο, ο οποίος υπέκυψε επί τόπου στα τραύματα του.
Η νεκροψία των κτηνιάτρων του ΔΙΚΕΠΑΖ έδειξε ότι το ζώο υπέστη σοβαρά τραύματα στην τραχηλική, θωρακική και βουβωνική χώρα.
Πώς και γιατί επέστρεψαν οι λύκοι στην Πάρνηθα
Με αφορμή το περιστατικό της επίθεση λύκων ο ΠΕΣΥΔΑΠ υπενθυμίζει ότι οι λύκοι έχουν επιστρέψει στην Πάρνηθα από το 2014 – 2015, περνώντας στην Αττική μέσω των ορεινών διαδρόμων Παρνασσού – Ελικώνα – Κιθαιρώνα.
Κατά πάσα πιθανότητα ακολούθησαν τις ίδιες πάνω κάτω διαδρομές και «περάσματα» στα οποία είχαν προηγηθεί οι αγριόχοιροι, καθώς όπως γίνεται στη φύση ένα κορυφαίο σαρκοφάγο είδος ακολούθησε τις διαδρομές της φυσικής λείας του.
Η Πάρνηθα αποτέλεσε το ιδανικό μέρος για να εγκατασταθεί και σταδιακά ο πληθυσμός τους λύκου και να αυξηθεί.
Σε αυτό συνετέλεσε η παρουσία εκατοντάδων ελαφιών μέσα στον Εθνικό Δρυμό, τα οποία αποτέλεσαν ένα σχετικά εύκολο θήραμα για τους λύκους, καθώς και τα ίδια δεν ήταν εξοικειωμένα και έτοιμα να αντιμετωπίσουν έναν τέτοιο θηρευτή.
Λύκοι σε Δήμους της Αττικής
Η παρουσία του λύκου ήταν αυξητική στην Πάρνηθα, καθώς τον Νοέμβριο του 2015 ο αριθμός υπολογιζόταν σε 7-8 ζώα (3-4 ζευγάρια)», αργότερα έγιναν 25, και σήμερα υπολογίζονται σε 40.
Όλο αυτό το διάστημα ο ΠΕΣΥΔΑΠ είχε ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες από φιλοζωικά σωματεία και φιλόζωους πολίτες ότι υπάρχουν λύκοι που κάνουν επίθεση και σε αδέσποτους σκύλους που ζουν σε περιοχές οι οποίες συνορεύουν με τους ορεινούς όγκους της Αττικής, όπως τα Μέγαρα, η Φυλή, η Χασιά, η Ελευσίνα, οι Αχαρνές, τα Μέγαρα, η Ιπποκράτειος Πολιτεία και άλλες περιοχές.
Το πως ακριβώς έχει η κατάσταση είναι δύσκολο να επιβεβαιωθεί, γιατί οι αδέσποτοι σκύλοι που καταναλώνονται από λύκους δεν ανευρίσκονται, ώστε να μπορεί να γίνει αυτοψία.
Έως τώρα στο Διαδημοτικό Κέντρο Περίθαλψης Αδέσποτων Ζώων που λειτουργεί στις εγκαταστάσεις του ΠΕΣΥΔΑΠ, έχουν φτάσει τρεις σκύλοι που επιβεβαιωμένα έχουν υποστεί θανατηφόρα επίθεση από λύκους σε δήμους της Αττικής.
Πάντως, η εξειδικευμένη στους λύκους περιβαλλοντική οργάνωση «Καλλιστώ» με ανακοίνωση της εδώ και χρόνια, έχει καλέσει τους πολίτες «να ασφαλίζουν καλά τα κατοικίδια ζώα τους, στους Δήμους που συνορεύουν με τον ορεινό όγκο της Πάρνηθας».
Ο λύκος είναι θηρευτής και έχει καταλάβει ότι τα σκυλιά είναι ένα θήραμα, που δεν χρειάζεται ιδιαίτερος κόπος για να το καταβάλλει και να εξασφαλίσει εύκολη τροφή.
Είναι διαπιστωμένο μάλιστα ότι, λύκοι που μαθαίνουν να τρέφονται με σκύλους, διδάσκουν την ίδια συμπεριφορά και στους απογόνους τους ή στα άλλα μέλη της αγέλης.
Υβριδισμός μεταξύ λύκων και σκύλων στην Αττική
Πριν μερικούς μήνες η «Καλλιστώ» ζήτησε από τον ΠΕΣΥΔΑΠ και το ΔΙΚΕΠΑΖ τη συνεργασία τους, σε μία έρευνα της για τον υβριδισμό μεταξύ λύκων και αδέσποτων σκύλων στην Αττική, κάτι που βεβαίως αποδέχθηκε αμέσως ο ΠΕΣΥΔΑΠ.
Στόχοι της έρευνας είναι να προσδιοριστούν ο βαθμός υβριδισμού μεταξύ λύκων και αδέσποτων σκύλων και οι λόγοι που οδηγούν στην εξοικείωση των λύκων με τους ανθρώπους και την παρουσία τους στα όρια αστικών περιοχών. Ακόμα θα εκτιμηθεί ο πληθυσμός των λύκων και των υβριδίων τους στην Πάρνηθα και στις γύρω περιοχές, αλλά θα αναζητηθούν και τρόποι αποτροπής της μόνιμης παρουσίας εξοικειωμένων λύκων κοντά σε κατοικημένες περιοχές.
Με αφορμή και αυτό το τελευταίο περιστατικό, ο πρόεδρος του ΠΕΣΥΔΑΠ Γρηγόρης Γουρδομιχάλης, εξηγεί και σημειώνει:
«Κατά κανόνα ο λύκος αποφεύγει τον άνθρωπο. Ωστόσο, λόγω της μεγάλης επισκεψιμότητας του Εθνικού Δρυμού της Πάρνηθας από εκδρομείς και περιπατητές, είναι αναπόφευκτο ο λύκος να συνηθίζει την παρουσία ανθρώπων στο φυσικό του περιβάλλον, αλλά και να προσπαθεί να εκμεταλλευτεί ανθρωπογενείς πηγές τροφής (απορρίμματα εκδρομέων, κάδους σκουπιδιών, παράνομες χωματερές, κ.λ.π.)
Έτσι, κάποιοι από τους λύκους της Πάρνηθας αρχίζουν να αντιλαμβάνονται τον άνθρωπο και τους οικισμούς του ως “πηγές τροφής”, κάτι που δεν είναι ασφαλές ούτε για τον άνθρωπο και τα κατοικίδια του, ούτε και για τον ίδιο τον λύκο.
Γι’ αυτό σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να παρέχουμε τροφή σε κανένα άγριο ζώο. Αντιθέτως, προσέχουμε να μην αφήνουμε σκουπίδια με υπολείμματα τροφών, καθώς τα άγρια ζώα πρέπει να αναζητούν τροφή στο φυσικό τους περιβάλλον, γιατί διαφορετικά μπαίνουν σε μια φάση εξοικείωσης με τον άνθρωπο και προσέγγισης σε αστικές περιοχές».
Τι γνωρίζουμε για τους λύκους στην Ελλάδα
Ο λύκος (Canis lupus) είναι σαρκοφάγο θηλαστικό και ανήκει στην οικογένεια των κυνοειδών, όπως και ο σκύλος. Ζει περίπου 10 χρόνια και το βάρος του κυμαίνεται 20 – 40 κιλά. Ο λύκος είναι ζώο συντροφικό και δημιουργεί αγέλες. Το μέγεθος μιας αγέλης στην Ελλάδα αποτελείται από 3-4 άτομα.
Στο παρελθόν, ο λύκος έχει υπάρξει το θηλαστικό με τη μεγαλύτερη κατανομή στον κόσμο μετά τον άνθρωπο, λόγω της προσαρμοστικότητας του. Ο λύκος κυνηγήθηκε έντονα από τον άνθρωπο στο παρελθόν λόγω των ζημιών που προκαλούσε στην κτηνοτροφία αλλά και λόγω των δεισιδαιμονιών που ακολουθούσαν το όνομά του. Έτσι, στους μύθους και τα παραμύθια ο λύκος παρουσιάζεται συχνά ως “κακός”, “πονηρός” ή “ψεύτης”. Στην Ελλάδα, ο λύκος είναι ένα προστατευόμενο είδος σύμφωνα με την ελληνική και τη διεθνή νομοθεσία.
Πώς τρέφεται
Ο λύκος είναι ένα από τα πιο προσαρμοστικά είδη μεγάλων θηλαστικών. Η προσαρμογή του σε ποικίλα περιβάλλοντα και κυρίως στον άνθρωπο και στις ποικίλες δραστηριότητές του, οφείλεται κύρια στην μεγάλη ευελιξία της συμπεριφοράς του. Οι λύκοι εκτός από τα ακραία περιβάλλοντα όπου μπορούν να ζήσουν, από τις αρκτικές μέχρι τις ερημικές περιοχές, μπορούν να επιβιώσουν σε περιοχές κοντά στον άνθρωπο και τις δραστηριότητές του.
Πολλοί άνθρωποι έχουν στο μυαλό τους τη ρομαντική εικόνα μιας αγέλης λύκων που ζει στις πιο ακατοίκητες περιοχές, μέσα σε πυκνά δάση μακριά από τον άνθρωπο. Εν μέρει αυτό είναι αληθές, μόνο εφόσον υπάρχει κάτι να φάει εκεί! Σε χώρες όπου υπάρχει αφθονία φυσικής λείας για το λύκο, όντως οι λύκοι αναλαμβάνουν ευχαρίστως το ρόλο τους ως θηρευτές και ο βιότοπος τους ταυτίζεται σχεδόν απόλυτα με τις περιοχές μεγάλης παραγωγικότητας που συντηρούν πληθυσμούς άγριων φυτοφάγων.
Ανά τον κόσμο, την πιο σημαντική τροφή για το λύκο αποτελούν τα μεσαίου και μεγάλου μεγέθους οπληφόρα– είτε άγρια, είτε κατοικίδια (κτηνοτροφικά ζώα). Ως κατ’εξοχήν σαρκοφάγο ζώο ο λύκος βρίσκεται στην κορυφή της τροφικής αλυσίδας είτε ως θηρευτής ή/και ως νεκροφάγο ζώο
Στην Ελλάδα οι πληθυσμοί των άγριων οπληφόρων, που εν δυνάμει αποτελούν τροφή για το λύκο όπως το ζαρκάδι και ο αγριόχοιρος, βρίσκονται σε χαμηλές πυκνότητες στις περισσότερες περιοχές της κατανομής τους. Το ελάφι έχει ουσιαστικά εξαφανισθεί και το αγριόγιδο βρίσκεται σε εξαιρετικά χαμηλούς αριθμούς, σε σχέση με άλλες Ευρωπαϊκές χώρες, που έχουν αποκαταστήσει με κατάλληλες διαχειριστικές τεχνικές τους πληθυσμούς τους.
Ο λύκος μέχρι στιγμής στην Ελλάδα, βασίζεται τροφικά στα κτηνοτροφικά ζώα, στους σκουπιδότοπους, τρέφεται από πτώματα ζώων που προέρχονται από σφαγεία, εγκαταστάσεις με σταβλισμένα βοοειδή ή χοίρους και, όχι σπάνια, κάνει επιθέση σε κυνηγετικούς ή αδέσποτους σκύλους. Έτσι, είναι συνηθισμένες οι εμφανίσεις λύκων στα περίχωρα μεγάλων πόλεων στις παρυφές ή και μέσα σε χωριά, σε καλλιεργούμενες εκτάσεις και γενικά περιοχές όπου μπορούν να βρουν εύκολα τροφή.