Έντονο είναι το παρασκήνιο για την υπόθεση Ρούτσι και την απεργία πείνας που έκανε, ζητώντας τοξικολογικές εξετάσεις στη σορό του παιδιού του, το οποίο σκοτώθηκε στην τραγωδία των Τεμπών.
Η υπόθεση μπορεί να ξεκίνησε ως ακόμη ένα αίτημα τραγικού πατέρα να μάθει την αλήθεια για τον θάνατο του παιδιού του, αλλά πολύ γρήγορα εξελίχθηκε σε μείζον πολιτικό και κοινωνικό ζήτημα.
Οι εξελίξεις ήταν καταιγιστικές, καθώς προκλήθηκαν εσωκομματικές αναταράξεις στη Ν.Δ. και μια δικαστική απόφαση που ικανοποιεί –έστω και με καθυστέρηση-, το αίτημα για διαφάνεια.
Το ερώτημα που θέτουν οι περισσότεροι είναι τι άλλαξε και αυτό που ξεκίνησε ως «όχι» από την Πρόεδρο του Αρείου Πάγου, μετατράπηκε σε ένα ηχηρό «ναι» από την Εισαγγελία Πρωτοδικών Λάρισας.
«Γαλάζιοι» βουλευτές αναγνωρίζουν ότι το σημείο καμπής που άλλαξε άρδην τα δεδομένα, ήταν η απεργία πείνας του Πάνου Ρούτσι που άγγιξε μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης.
Η εικόνα ενός χαροκαμένου πατέρα, έξω από το Δικαστικό Μέγαρο, έγινε σύμβολο όχι μόνο της επιμονής για δικαιοσύνη, αλλά και της αίσθησης αδικίας που αισθάνονται πολλοί συγγενείς των θυμάτων.
Επί 22 ημέρες η κυβέρνηση επέλεξε να τηρήσει επί της ουσίας στάση σιωπής ή και αυστηρής τυπικότητας, επικαλούμενη τον σεβασμό στη διάκριση των εξουσιών και την ανεξάρτητη δικαιοσύνη.
Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με χειρισμούς σε θέματα όπως η ακρίβεια και ΟΠΕΚΕΠΕ, είχε ως αποτέλεσμα να εντείνεται η κοινωνική δυσαρέσκεια για την κυβέρνηση.
Διαφοροποιήσεις
Στο Μέγαρο Μαξίμου που όλο το προηγούμενο διάστημα δεν είχε πάρει σαφή θέση, σήμανε συναγερμός, όταν εμφανίστηκαν τα πρώτα σημάδια οργανωμένης διαφοροποίησης από την κομματική γραμμή.
Ο υπουργός Άμυνας Νίκος Δένδιας, ήταν το πρώτο κυβερνητικό στέλεχος που με δημόσια δήλωσή του, πήρε ξεκάθαρη θέση υπέρ του αιτήματος του κ. Ρούτσι.
«Η Δικαιοσύνη πρέπει να ακούσει τη φωνή του πατέρα», ήταν το μήνυμα που έστειλε ο κ. Δένδιας, γεγονός που προκάλεσε αναταραχή για τη γραμμή της κυβέρνησης στο θέμα.
Όπως αποδείχτηκε ο κ. Δένδιας δεν ήταν μόνος του, καθώς στο ίδιο μήκος κύματος βρέθηκαν ο αναπληρωτής υπουργός Μεταφορών Κώστας Κυρανάκης και βουλευτές όπως ο Δημήτρης Αβραμόπουλος, ο Δημήτρης Μαρκόπουλος και ο Δημήτρης Καλογερόπουλος.
Όσοι γνωρίζουν, λένε με νόημα, ότι και αρκετοί άλλοι που δεν μίλησαν δημόσια, φέρονται να εκφράστηκαν με σαφήνεια στο παρασκήνιο, χαρακτηρίζοντας «αδιέξοδη» την κυβερνητική στάση.
Η κυβέρνηση ήρθε αντιμέτωπη με δύο σοβαρά προβλήματα που ήταν τα εξής:
-Το πρώτο ήταν ο κίνδυνος επιδείνωσης της υγείας του Πάνου Ρούτσι, με ό,τι αυτό θα σηματοδοτούσε κοινωνικά και πολιτικά. Μια τραγική κατάληξη θα μπορούσε να πυροδοτήσει ένα νέο κύμα οργής και να , αναζωπυρώσει τις κινητοποιήσεις, φέροντας εκ νέου στο προσκήνιο τη διαχείριση της τραγωδίας των Τεμπών.
-Το δεύτερο ήταν το ενδεχόμενο μιας εσωκομματικής κρίσης στη Ν.Δ. λόγω της θέσης που πήρε ο κ. Δένδιας. Ο υπουργός Άμυνας ο οποίος από πολλούς θεωρείται αντίπαλο δέος του κ. Μητσοτάκη, ενεργοποίησε αντανακλαστικά σε στελέχη της Ν.Δ. που υπογραμμίζουν την ανάγκη αποστασιοποίησης από σκληρές γραμμές.
Αλλαγή στάσης
Με βάση αυτά τα δεδομένα, η κυβέρνηση άρχιζε σταδιακά να αλλάζει στάση, έστω και ανεπίσημα, σε μια ύστατη προσπάθεια να εναρμονιστεί με το λαϊκό αίσθημα.
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης επέμενε ότι η κυβέρνηση σέβεται τον ανθρώπινο πόνο και δεν εργαλειοποιεί τη δικαιοσύνη.
Τόνιζε ωστόσο, πως η αρμοδιότητα ανήκει αποκλειστικά στην Εισαγγελία Λάρισας και εμμέσως πλην σαφώς, έδινε το έναυσμα για στροφή, χωρίς να υπάρξει ανοιχτή πολιτική αναδίπλωση.
Βαλβίδα εκτόνωσης
Η τελική απόφαση της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Λάρισας να κάνει δεκτό το αίτημα για τοξικολογικές εξετάσεις —και μάλιστα χωρίς να εμποδιστεί η διεξαγωγή της δίκης— λειτούργησε ως βαλβίδα εκτόνωσης.
Κι αυτό γιατί από τη μια ικανοποιήθηκε το αίτημα του Ρούτσι και από την άλλη δόθηκε το μήνυμα ότι η δικαιοσύνη λειτουργεί ανεξάρτητα, αποφεύγοντας την εικόνα κυβερνητικής υπαναχώρησης υπό πίεση.
Καταλύτης
Στο παρασκήνιο, λέγεται ότι ο αγώνας του κ. Ρούτσι για το παιδί του, λειτούργησε ως καταλύτης για να εκφραστούν εντός της Ν.Δ. υπόγειες ρωγμές για την έως τώρα στρατηγική αντιμετώπισης της τραγωδίας.
Το γεγονός μάλιστα ότι κορυφαία στελέχη διαφοροποιήθηκαν δημόσια, δεν αποκλείεται να αποτελεί και μια προειδοποίηση για το κλίμα που διαμορφώνεται εντός της κυβερνητικής παράταξης.
Το αφήγημα
Από την πλευρά του Μαξίμου, επιχειρείται να διατηρηθεί το αφήγημα της σταθερότητας και της θεσμικής προσήλωσης.
Κυβερνητικά στελέχη επιμένουν πως σεβάστηκαν τον πόνο του πατέρα, δεν επενέβησαν στη δικαιοσύνη, και δεν επιτρέπουν σε κανένα κόμμα να εργαλειοποιεί την τραγωδία για μικροκομματικά οφέλη.
Αποδίδουν δε, σε συγκεκριμένα κόμματα της αντιπολίτευσης, την πρόθεση τους να καθυστερήσουν τη δίκη και να υπονομεύσουν το αίτημα της κοινωνίας για δικαιοσύνη στην υπόθεση των Τεμπών,
Υπογραμμίζουν τέλος με έμφαση, πώς η διεξαγωγή της δίκης είναι αδιαπραγμάτευτη και πως η αλήθεια για τα Τέμπη θα αποκαλυφθεί μόνο μέσα από την ακροαματική διαδικασία.