Στην κόψη του ξυραφιού ακροβατούν τα κόμματα που εκπροσωπούν το λεγόμενο προοδευτικό τόξο, που αδυνατούν να βρουν βηματισμό και να αντιμετωπίσουν την ηγεμονία της Ν.Δ. και του πρωθυπουργού.
Αντώνης Κατωπόδης
Οι δημοσκοπήσεις που βλέπουν το φως της δημοσιότητας επιβεβαιώνουν τις αντοχές του κυβερνώντος κόμματος, το οποίο παρά την όποια φθορά του, παραμένει πρώτο στις προτιμήσεις των πολιτών.
Η αντιπολίτευση ναι μεν προτάσσει το αίτημα «να φύγει ο Μητσοτάκης», η αλήθεια είναι όμως, ότι δεν μπορεί να πείσει ότι η δική της πρόταση μπορεί να πάει τη χώρα μπροστά.
Οι έρευνες δείχνουν ότι ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Αριστερά:
- έχουν πολύ χαμηλά ποσοστά και εμφανίζουν σημάδια συρρίκνωσης και
- δεν είναι σε θέση να διαμορφώσουν ένα νέο πλειοψηφικό ρεύμα στην κοινωνία.
Η Ν.Δ. παρά την σκληρή κριτική που δέχεται βρίσκεται μπροστά και με μεγάλη διαφορά από το δεύτερο κόμμα, ενώ το τελευταίο διάστημα εμφανίζει σημάδια σταδιακής ανάκαμψης. Ουδείς ασφαλώς αμφισβητεί ότι είναι πολύ μακριά από το να κερδίσει νέα αυτοδυναμία, αλλά η μεγάλη πλειονότητα των κυβερνητικών στελεχών, εκτιμά ότι το πολιτικό περιβάλλον είναι πιο ευνοϊκό για τη Ν.Δ.
Το ερώτημα που θέτουν οι περισσότεροι έχει σχέση με το γιατί τα κόμματα της αντιπολίτευσης δεν μπορούν να ανακάμψουν και έχουν τόσο μεγάλη διαφορά από τη Ν.Δ. Η απάντηση σε καμία περίπτωση δεν είναι μονοσήμαντη καθώς συνδέεται με τις μεγάλες αδυναμίες που εμφανίζουν εδώ και χρόνια, το ΠΑΣΟΚ, ο ΣΥΡΙΖΑ και η Νέα Αριστερά.
Η απήχηση
Τα τρία αυτά κόμματα που ανήκουν στο χώρο της Κεντροαριστεράς και της Αριστεράς, έχουν χαμηλή δημοσκοπική απήχηση και στην παρούσα φάση δεν μπορούν να παίξουν στα ίσα με τη Ν.Δ.
Στο ΠΑΣΟΚ η δημοσκοπική βελόνα παραμένει κολλημένη εδώ και πολύ καιρό, στον ΣΥΡΙΖΑ, η καθίζηση είναι πλέον καθημερινή και η Νέα Αριστερά κινδυνεύει με εξαφάνιση.
Το μεγάλο έλλειμμα
Στο ερώτημα τις πταίει για τη χαμηλή τους, η απάντηση έχει κυρίως σχέση με το έλλειμμα ηγεσίας, ενός ηγέτη δηλαδή, που θα μπορούσε να κοιτάξει στα… μάτια τον πρωθυπουργό.
Αποτελεί πλέον κοινό μυστικό, πώς ούτε ο Νίκος Ανδρουλάκης, ούτε ο Σωκράτης Φάμελλος, ούτε ο Αλέξης Χαρίτσης, μπορούν να ανταγωνιστούν τον Κυριάκο Μητσοτάκη.
Σε όλες τις δημοσκοπήσεις, η διαφορά είναι χαώδης, με αποτέλεσμα να μην γίνονται πιστευτά όλα όσα υποστηρίζουν σχετικά με τα αδιέξοδα στα οποία οδηγεί τη χώρα η κυβέρνηση της Ν.Δ.
Πειστική πρόταση
Την αδυναμία των κομμάτων της προοδευτικής αντιπολίτευσης ως προς τα χαμηλά τους ποσοστά, εξηγεί σε μεγάλο βαθμό, το γεγονός ότι δεν είναι σε θέση να αρθρώσουν εναλλακτική πειστική πρόταση διακυβέρνησης.
Το ΠΑΣΟΚ, ο ΣΥΡΙΖΑ και η Νέα Αριστερά, υποστηρίζουν ότι «πρέπει να φύγει άμεσα η κυβέρνηση της Ν.Δ.», αλλά αδυνατούν να εξηγήσουν το πώς θα είναι η επόμενη ημέρα εάν αναλάβουν τα ηνία της χώρας.
Η «προοδευτική αντιπολίτευση» συνεχίζει να ψάχνει, το πώς θα ενώσει δυνάμεις, αλλά οι προτάσεις που κατατίθενται, είτε δεν φτάνουν, είτε δεν γίνονται πιστευτές από την κοινωνία.
Σε όλα αυτά θα πρέπει να προσθέσει κανείς τις εσωκομματικές γκρίνιες που έχουν κάνει την εμφάνισή τους στο ΠΑΣΟΚ, τον ΣΥΡΙΖΑ και τη Νέα Αριστερά, που δείχνουν ότι δεν είναι κόμματα εξουσίας. Στη Χ. Τρικούπη μάλιστα δεν είναι λίγα τα στελέχη που εκφράζουν τον βαθύ προβληματισμό τους για τις εξελίξεις και μιλούν ευθέως ακόμη και για ξεκαθάρισμα λογαριασμών στο συνέδριο του Μαρτίου.
Στην Κουμουνδούρου ζουν με τον εφιάλτη εάν θα καταφέρουν να πιάσουν το πολυπόθητο 3% στις επόμενες εθνικές εκλογές για να μπουν στη Βουλή και μείνει ζωντανό το κόμμα.
Στη Νέα Αριστερά, η κατάσταση είναι τουλάχιστον εφιαλτική, καθώς το πρόσφατο συνέδριο επιβεβαίωσε, ότι ο Αλέξης Χαρίτης και ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης εκφράζουν διαμετρικά αντίθετες απόψεις.
Νέα κόμματα
Όπως γίνεται αντιληπτό, η κατάσταση στην προοδευτική αντιπολίτευση είναι προβληματική και δεν αποκλείεται να γίνει ακόμη χειρότερη μόλις ανακοινωθούν δύο νέα κόμματα.
Πρόκειται για τους πολιτικούς σχηματισμούς της Μαρίας Καρυστιανού και του Αλέξη Τσίπρα, που αναμένεται να οδηγήσουν ακόμη μεγαλύτερη πίεση τα τρία κόμματα της Κεντροαριστεράς και της Αριστεράς.
Σύμφωνα μάλιστα με πρόσφατη δημοσκόπηση της Pulse, η αποδοχή που τυγχάνει το «κόμμα» Καρυστιανού ανέρχεται στο 31% (θετικά και με ενδιαφέρον), ενώ του Αλέξη Τσίπρα είναι στο 19%.
Πολιτικοί παρατηρητές τονίζουν ότι στην περίπτωση κατά την οποία, τα δύο «κόμματα» επιβεβαιώσουν έστω και μέρος της δυναμικής τους, τα ποσοστά των τριών αυτών κομμάτων θα πιεστούν ακόμη περισσότερο.
Η σύγκριση
Όπως γίνεται αντιληπτό, παρά τις κατηγορίες για καλπασμό της ακρίβειας σε τρόφιμα και ενοίκια, αλαζονικές συμπεριφορές και θεσμικές απρέπειες, η προοδευτική αντιπολίτευση, δεν μπορεί να αλλάξει τα δεδομένα.
Η Ν.Δ. όχι μόνον παραμένει πρώτη κυβερνητική επιλογή, αλλά ενισχύεται σε περιόδους όπως η σημερινή, όπου υπάρχει γεωπολιτική αβεβαιότητα, λόγω των στρατηγικών επιλογών του Ντόναλντ Τραμπ.
Στη σύγκριση, ανάμεσα στον κ. Μητσοτάκη με κάποιον από τους άλλους πολιτικούς αρχηγούς, η πλάστιγγα γέρνει προς τον πρωθυπουργό, με ότι αυτό σημαίνει για το αποτέλεσμα των επόμενων εκλογών.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Πού απευθύνεται & πού το πάει, η Καρυστιανού