Τη Χρυσή Άρκτο στο 76ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου απέσπασε η ταινία «Κίτρινα Γράμματα» του γερμανοτουρκικής καταγωγής σκηνοθέτη Ιλκέρ Τσατάκ, ένα πολιτικό δράμα για ένα ζευγάρι Τούρκων καλλιτεχνών του θεάτρου, που βλέπει τη ζωή του να ανατρέπεται όταν χάνει δουλειές και σπίτι λόγω πολιτικών διώξεων από αυταρχική κυβέρνηση.
Παραλαμβάνοντας το κορυφαίο βραβείο, ο Τσατάκ τόνισε ότι δεν χρειάζεται να πει περισσότερα, καθώς η ταινία του “μιλάει πολιτικά από μόνη της”. Όπως εξήγησε, το φιλμ γυρίστηκε στη Γερμανία, καθώς “δεν θα μπορούσε ποτέ να γυριστεί στην Τουρκία”, ενώ βασίστηκε σε αληθινές μαρτυρίες καλλιτεχνών που απολύθηκαν την περίοδο 2019-2020, επειδή συμμετείχαν σε διαδηλώσεις, υπέγραψαν διακήρυξη ειρήνης ή προκάλεσαν την οργή των αρχών ακόμη και για καθημερινές συμπεριφορές.
Έντονη πολιτική χροιά στην τελετή και παρεμβάσεις για Γάζα
Η Αργυρή Άρκτος – Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής απονεμήθηκε στην ταινία «Salvation» του Τούρκου σκηνοθέτη Εμίν Αλπέρ, συμπαραγωγή στην οποία συμμετέχει και η ελληνική Horsefly Films του Γιώργου Τσούργιαννη. Η ιστορία εκτυλίσσεται σε τουρκικό ορεινό χωριό και περιστρέφεται γύρω από βία, πίστη και σωτηρία, με φόντο την αναβίωση μιας παλιάς οικογενειακής βεντέτας.
Στην ομιλία του, ο Αλπέρ έδωσε σαφές πολιτικό στίγμα, μιλώντας για τη “μοναξιά” όσων χάνουν δικαιώματα και υποφέρουν, κάνοντας ειδική αναφορά στους Παλαιστίνιους στη Γάζα, στους Ιρανούς που ζουν υπό δικτατορία, αλλά και σε ανθρώπους “που βρίσκονται στη φυλακή”, αναφερόμενος στον δήμαρχο της Κωνσταντινούπολης και σε δημάρχους που, όπως είπε, είναι έγκλειστοι.
Αναφορά στην Παλαιστίνη έκανε και η Λιβανέζα σκηνοθέτρια Μαρί-Ρόουζ Οστά, που κέρδισε τη Χρυσή Άρκτο μικρού μήκους για το «Someday a Child». Όπως ανέφερε, η ταινία της μιλά για ένα παιδί με υπερδυνάμεις, όμως “τα παιδιά στη Γάζα και στον Λίβανο δεν έχουν υπερδυνάμεις” για να προστατευθούν από τις βόμβες, υπογραμμίζοντας ότι “η ζωή κανενός παιδιού δεν πρέπει να είναι διαπραγματεύσιμη”.
Η τελετή απονομής χαρακτηρίστηκε από έντονη πολιτική φόρτιση και συζητήσεις για τη στάση της Μπερλινάλε απέναντι στον πόλεμο στη Γάζα. Στην αρχική της ομιλία, η καλλιτεχνική διευθύντρια Τρίσα Τατλ αναφέρθηκε στη δημόσια κριτική που δέχθηκε το φεστιβάλ επειδή δεν πήρε θέση, μιλώντας για τον θυμό εντός και εκτός αιθουσών και τονίζοντας ότι η ελεύθερη έκφραση και η διαφωνία είναι μέρος της δημοκρατίας. Στο ίδιο πλαίσιο επανήλθε και η συζήτηση που είχε ανοίξει από δήλωση του προέδρου της φετινής επιτροπής, Βιμ Βέντερς, πως το σινεμά “είναι το αντίθετο της πολιτικής και πρέπει να μένει έξω από την πολιτική”, με τον ίδιο να σημειώνει αργότερα ότι η κοινή γλώσσα της Μπερλινάλε είναι το σινεμά, που βοηθά να κατανοήσουμε τον “μπερδεμένο και τρομακτικό” κόσμο, αναγνωρίζοντας ταυτόχρονα ότι η πολιτική είναι παρούσα εδώ και δεκαετίες στο Βερολίνο.
Στις ερμηνευτικές διακρίσεις, το Βραβείο Α’ Καλύτερου Ρόλου κέρδισε η Γερμανίδα ηθοποιός Σάντρα Ούλερ για την ταινία «Rose» του Μάρκους Σλάιντσερ, όπου υποδύεται έναν μυστηριώδη “στρατιώτη” που φτάνει σε γερμανικό χωριό στις αρχές του 17ου αιώνα. Το Βραβείο Καλύτερου Β’ Ρόλου απονεμήθηκε στους Τομ Κόρτνεϊ και Άνα Κάλντερ-Μάρσα για το «Queen at Sea» του Λανς Χάμερ, με θέμα ένα ηλικιωμένο ζευγάρι του οποίου η σχέση δοκιμάζεται από την άνοια.