Η παραχώρηση των γηπέδων τένις διχάζει την πόλη
Η διοίκηση κάνει λόγο για αξιοποίηση ενός παραμελημένου χώρου και λύση ανάγκης. Η σχολική κοινότητα για πλήγμα στη Φυσική Αγωγή. Παρατάξεις και ΚΚΕ καταγγέλλουν υποβάθμιση της δημόσιας χρήσης των χώρων.
Αικατερίνη Στάμου
Έντονη αντιπαράθεση έχει προκαλέσει στη Νέα Ιωνία η απόφαση της Δημοτικής Αρχής να παραχωρήσει 3 δημοτικά – σχολικά γήπεδα της Δερμιδεσίου στον Όμιλο Αντισφαίρισης Ν. Ιωνίας, με το θέμα να αναδεικνύει μια ευρύτερη σύγκρουση για τον χαρακτήρα και τη διαχείριση των δημόσιων χώρων.
Από τη μία πλευρά, η διοίκηση του Δήμου υποστηρίζει ότι πρόκειται για μια «ρεαλιστική λύση» που εξασφαλίζει τη συντήρηση και αναβάθμιση των εγκαταστάσεων, χωρίς να αποκλείει τους δημότες. «Τα προηγούμενα χρόνια… τα γήπεδα είχαν δοθεί στον Όμιλο Αντισφαίρισης χωρίς ο Σύλλογος να έχει αναλάβει καμία υποχρέωση… με αποτέλεσμα φυσικά να μη γίνουν συντηρήσεις που έπρεπε και να ερημώσει η γύρω περιοχή» υπογραμμίζει ο δήμαρχος Παναγιώτης Μανούρης.
Από την άλλη, σχολική κοινότητα, παρατάξεις της αντιπολίτευσης και το ΚΚΕ κάνουν λόγο για υποβάθμιση της δημόσιας και εκπαιδευτικής χρήσης του χώρου, αλλά και για «εμπορευματοποίηση» μιας υποδομής που εξυπηρετούσε μαθητές και κατοίκους.
Δημοτική Αρχή: «Βάζουμε τάξη και αναβαθμίζουμε τον χώρο»
Σύμφωνα με τη Δημοτική Αρχή, η συμφωνία με τον Όμιλο Αντισφαίρισης δεν είναι ιδιωτικοποίηση, αλλά μια οργανωμένη συνεργασία που επιλύει χρόνια προβλήματα. Όπως τονίζεται, ο σύλλογος αναλαμβάνει πλήρως την ανακατασκευή, συντήρηση, καθαριότητα και φύλαξη των γηπέδων, καθώς και του περιβάλλοντος χώρου, μειώνοντας σημαντικά τα βάρη για τον Δήμο. «Η παραχώρηση αυτή εξοικονομεί για το Δήμο μας ένα αρκετά μεγάλο ποσό ετησίως και κρίνεται ως η μόνη εφικτή, αναπτυξιακή λύση» τονίζει ο δήμαρχος. «Ο Όμιλος Αντισφαίρισης είναι ο μόνος σύλλογος στη Νέα Ιωνία που δίνει αντίτιμο για τη χρήση αθλητικών χώρων».
Παράλληλα, η διοίκηση επισημαίνει ότι η χρήση του χώρου από τον συγκεκριμένο σύλλογο δεν είναι κάτι νέο, αλλά προϋπήρχε εδώ και χρόνια, χωρίς όμως σαφείς υποχρεώσεις. Η νέα συμφωνία θέτει κανόνες και ανταποδοτικότητα, καθώς ένα ακόμη γήπεδο θα ανακατασκευαστεί από τον Σύλλογο αμιγώς για χρήση από τον Δήμο.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στο γεγονός ότι ο Δήμος διατηρεί μέρος των εγκαταστάσεων για δική του χρήση, ενώ οι δημότες δεν αποκλείονται, αλλά θα έχουν πρόσβαση με μειωμένο κόστος. Ειδικότερα, θα έχουν έκπτωση 50% στον τιμοκατάλογο που δεσμεύει το σύλλογο αν αποφασίσουν να αθληθούν στο πλαίσιο του συλλόγου και όχι στο γήπεδο τένις που παραμένει στον Δήμο, ενώ δωρεάν μαθήματα προσφέρονται για παιδιά έως 8 ετών.
Σχολική κοινότητα: «Πλήγμα στη Φυσική Αγωγή»
Στον αντίποδα, η Διεύθυνση του 3ου ΓΕΛ Νέας Ιωνίας, μαζί με τον Σύλλογο Διδασκόντων και τον Σύλλογο Γονέων, εκφράζουν έντονη διαμαρτυρία, τονίζοντας ότι τα γήπεδα δεν αποτελούν απλώς έναν δημοτικό χώρο, αλλά βασικό σημείο άθλησης για τους μαθητές των κοντινών σχολείων.
«Η παραχώρησή τους, ακόμη και κατά τις πρωινές ώρες, καθιστά αδύνατη τη διεξαγωγή του μαθήματος της Φυσικής Αγωγής και άλλων εκπαιδευτικών δράσεων. Εμπορευματοποιείται η δημόσια περιουσία: Η μετατροπή ενός δημόσιου σχολικού χώρου σε πεδίο κέρδους για έναν ιδιώτη» τονίζει η παράταξη «Ενότητα για τη Νέα Ιωνία» με επικεφαλής τον Χρήστο Κανλή.
Παράλληλα, κάνουν λόγο για έλλειψη διαβούλευσης πριν τη λήψη της απόφασης και ζητούν την ακύρωσή της, καθώς και τη διατήρηση του χώρου ως ελεύθερα προσβάσιμου για μαθητές και δημότες. Υπογραμμίζουν ότι η ευθύνη συντήρησης των υποδομών ανήκει στον Δήμο, ο οποίος οφείλει να διεκδικεί τους αναγκαίους πόρους από την Πολιτεία.
Βουλευτές ΚΚΕ : «Εμπορευματοποίηση» ή «αναγκαία διαχείριση»
Το ζήτημα αποκτά και σαφή πολιτική διάσταση, με τη Λαϊκή Συσπείρωση και τους βουλευτές του ΚΚΕ να καταγγέλλουν ότι πρόκειται για ακόμη μία περίπτωση παραχώρησης δημόσιου χώρου σε ιδιωτικά συμφέροντα.
Στην κριτική τους, τονίζουν ότι η εγκατάλειψη των υποδομών τα προηγούμενα χρόνια δεν μπορεί να αποτελεί άλλοθι για την αλλαγή του χαρακτήρα τους, ενώ εκφράζουν ανησυχία για την αύξηση του κόστους χρήσης και τον αποκλεισμό μέρους των πολιτών.
Από την πλευρά της, η Δημοτική Αρχή αντεπιτίθεται, κατηγορώντας τη Λαϊκή Συσπείρωση για υποκρισία και επικαλούμενη αντίστοιχες πρακτικές σε άλλους δήμους. «Στο Δήμο Καισαριανής, όπου διοικεί η Λαϊκή Συσπείρωση τα γήπεδα παραχωρούνται σε ποδοσφαιρικές ΠΑΕ (ούτε καν σύλλογοι) που δεν έχουν καμία σχέση με το Δήμο, με αντίτιμο. Αν είναι “ιδιωτικοποίηση” η δική μας παραχώρηση, είναι και αυτό που κάνει η ΛΑΣ Καισαριανής. – Αν είναι όφελος για το Δήμο αυτό που κάνει η ΛΑΣ Καισαριανής είναι όφελος και αυτό που κάνουμε εμείς εδώ» τονίζουν.
Την ίδια ώρα, η ΛΑΣ ανταπαντά ότι «η προηγούμενη δημοτική αρχή Καισαριανής είχε παραχωρήσει το γήπεδο, όχι η τωρινή! Αντιθέτως, η διοίκηση του ΚΚΕ παραχωρεί το γήπεδο στα σωματεία της πόλης της, ενώ όποια άλλη ομάδα θέλει να χρησιμοποιήσει το γήπεδο, πληρώνει ένα ποσό και μάλιστα σε ώρες που δεν εμποδίζονται οι τοπικές ομάδες στο πρόγραμμά τους».
Την ίδια στιγμή, η παράταξη «Δύναμη Προοπτικής» επικεντρώνει τα πυρά της στις διαδικασίες λήψης της απόφασης, αμφισβητώντας την επάρκεια των στοιχείων που παρουσιάστηκαν στο Δημοτικό Συμβούλιο. Η επικεφαλής της παράταξης, Δέσποινα Θωμαΐδου, αντέκρουσε το επιχείρημα της «οικονομικής δυσπραγίας», επικαλούμενη συγκεκριμένη χρηματοδότηση ύψους 1.114.740 ευρώ από πρόγραμμα του Υπουργείου Εσωτερικών.
Η δημοτική αρχή, από την πλευρά της, απορρίπτει τους ισχυρισμούς αυτούς, διαψεύδοντας ότι η συγκεκριμένη χρηματοδότηση μπορεί να αξιοποιηθεί για τους χώρους της Δερμιδεσίου. Η αντιπαράθεση, ωστόσο, ξέφυγε από τα στενά πολιτικά όρια, με την κυρία Θωμαΐδου να εξαπολύει δριμύτατη επίθεση στον Δήμαρχο: «Πολιτικός απατεώνας είναι όταν φέρνει μόνος του, χωρίς την συμμετοχή των αρμόδιων υπηρεσιών, πλημμελή εισήγηση παραχώρησης για τα γήπεδα του τένις στη Δερμιδεσίου, που ανήκουν στα σχολεία» δήλωσε χαρακτηριστικά, καταγγέλλοντας παράλληλα την απουσία υπηρεσιακών εισηγήσεων.
Το ζήτημα φαίνεται να συνεχίζει να παίρνει διαστάσεις σε μια περίοδο περιορισμένων πόρων για την αυτοδιοίκηση, η οποία καλείται να εξασφαλίσει τη βιωσιμότητα του δήμου, αλλά και την επάρκεια των εγκαταστάσεων. Με τη θέση της εκπαιδευτικής κοινότητας να είναι ξεκάθαρη, το κρίσιμο ερώτημα που ανακύπτει είναι αν και πώς θα διασφαλιστεί στην πράξη η απρόσκοπτη πρόσβαση των μαθητών σε έναν χώρο που μέχρι σήμερα αποτελούσε βασικό κομμάτι της καθημερινότητας.