Η ανακύκλωση ξεκινά από τα παιδιά μας
Άρθρο του Δημοτικού Συμβούλου Ηρακλείου Αττικής, Δημήτρη Δημητρόπουλου
Η ανακύκλωση ξεκινά από τα παιδιά μας, από εκείνες τις μικρές στιγμές που μοιάζουν ασήμαντες αλλά στην πραγματικότητα κουβαλούν τεράστια δύναμη. Είναι η στιγμή που βλέπεις το παιδί σου να σκέφτεται και να πετά το ανακυκλώσιμο υλικό στον σωστό κάδο, όχι επειδή του το είπες, αλλά επειδή το ένιωσε. Και στο βλέμμα του υπάρχει περηφάνια, γιατί κατάλαβε ότι μπορεί κι εκείνο να κάνει τη διαφορά. Αν αυτή η στιγμή πολλαπλασιαστεί σε μια τάξη, σε ένα σχολείο, σε μια γειτονιά, τότε κάτι αλλάζει ουσιαστικά στον τόπο μας. Κάθε χαρτί που ανακυκλώνεται δεν είναι απλώς ένα αντικείμενο που σώζεται, είναι μια μικρή νίκη για τον Δήμο μας και μια μεγάλη υπόσχεση για το μέλλον των παιδιών μας.
Είχα την ευκαιρία ως Αντιδήμαρχος Πρασίνου και Καθαριότητας να συντονίσω δράσεις ανακύκλωσης σε πολλά σχολεία της πόλης μας και να δω αυτή την αλλαγή να γεννιέται μπροστά μου. Τα παιδιά δεν έμαθαν απλώς να ξεχωρίζουν χαρτί, πλαστικό και αλουμίνιο, έμαθαν να συνεργάζονται, να αναλαμβάνουν ευθύνη και να χαίρονται με το αποτέλεσμα της προσπάθειάς τους. Οι τάξεις γέμιζαν ενέργεια, ενθουσιασμό και δημιουργικότητα, με μικρές ομάδες μαθητών να συμμετέχουν με φιλικό συναγωνισμό και αληθινό ενδιαφέρον. Εκεί συνειδητοποιείς ότι δεν μιλάμε απλώς για περιβαλλοντική εκπαίδευση, αλλά για διαμόρφωση χαρακτήρων.
Παράλληλα, δημιουργήθηκαν λαχανόκηποι σε όλα τα δημοτικά σχολεία και πραγματοποιήθηκαν φυτεύσεις πρασίνου σε κοινόχρηστους και σχολικούς χώρους, καθιστώντας τους ταυτόχρονα “την μεγάλη αυλή του σπιτιού μας”.
Τα σχολεία άλλαξαν όψη και ρόλο. Έπαψαν να είναι απλώς χώροι μάθησης και έγιναν ζωντανές μικρές κοινότητες, όπου τα παιδιά έμαθαν να φροντίζουν, να περιμένουν, να σέβονται τη φύση μέσα από την καθημερινή πράξη και όχι μόνο από τα λόγια.
Η αλλαγή αυτή δεν έμεινε μέσα στις σχολικές αυλές. Οι γονείς άρχισαν να τη βλέπουν και στο σπίτι. Τα σκουπίδια πλέον χωρίζονταν πριν βγουν στον δρόμο, οι σακούλες γέμιζαν με υλικά που άλλοτε θα κατέληγαν αδιάφορα στον ίδιο κάδο. Και εκεί γεννιέται ένα συναίσθημα δύσκολο να περιγραφεί, η βαθιά ικανοποίηση ότι η δική σου πράξη μετράει, ότι κάτι τόσο μικρό μπορεί να γίνει κομμάτι ενός μεγαλύτερου κύματος αλλαγής που αγκαλιάζει ολόκληρη την κοινότητα.
Εν κατακλείδι όλα συνδέονται μεταξύ τους. Το κυκλοφοριακό, οι δρόμοι, οι γειτονιές, η ποιότητα της ζωής μας. Όταν οι δημόσιοι χώροι είναι καθαροί και υπάρχει σεβασμός στη φύση και στον άνθρωπο, η καθημερινότητα γίνεται ανθρώπινη. Κάθε μικρή πράξη ανακύκλωσης μετατρέπεται σε μία δυνατή φωνή που λέει πως μας νοιάζει ο τόπος μας και το μέλλον των παιδιών μας.
Και κάπου εδώ έρχεται η προσωπική στιγμή του καθενός. Κάθε φορά που πετάς σωστά ένα χαρτί ή ένα μπουκάλι, δεν κάνεις απλώς το σωστό, συμμετέχεις σε κάτι μεγαλύτερο από εσένα. Νιώθεις ότι ο χρόνος σου, η προσοχή σου και η φροντίδα σου έχουν αξία. Μαζί με τα παιδιά, τους γείτονες, τους φίλους σου, συμβάλλεις στη δημιουργία ενός Δήμου που αλλάζει πρόσωπο και αποκτά ποιότητα ζωής. Οι μικρές πράξεις πολλαπλασιάζονται και γεννούν την αίσθηση ότι η αλλαγή δεν είναι ουτοπία, αλλά κάτι απολύτως εφικτό.
Η ανακύκλωση γίνεται παιχνίδι, δημιουργία και υπευθυνότητα, μια διαδικασία που δεν επιβάλλεται αλλά αγκαλιάζεται. Όταν κάθε παιδί, κάθε οικογένεια και κάθε πολίτης αποφασίζει να συμμετέχει, γεννιέται κάτι πολύ μεγαλύτερο. Δημιουργείται μια κοινότητα που νοιάζεται, που συνεργάζεται, που εμπνέει, όπου το κάθε μέλος της νιώθει ότι η συμβολή του έχει αξία και αφήνει το αποτύπωμα του.
Μια πόλη με γέλια στα πάρκα, παιδικά χέρια που μαθαίνουν να φροντίζουν και μια καθημερινότητα όπου καμία πράξη δεν είναι ασήμαντη. Μια πόλη όπου κάθε μικρή προσπάθεια αποκτά νόημα και μετατρέπεται σε συλλογική δύναμη. Αυτός είναι ο Δήμος που μπορούμε να χτίσουμε μαζί, βήμα βήμα, με σεβασμό και φροντίδα.
Η αλλαγή ξεκινά πάντα από τα μικρά. Από ένα παιδί που μαθαίνει, από έναν γονιό που ενθαρρύνει, από ανθρώπους που συμμετέχουν με χαρά και υπευθυνότητα. Και κάθε φορά που ένας κάδος γεμίζει σωστά, κάθε φορά που μια γειτονιά φωτίζεται από τη φροντίδα των ανθρώπων της, αποδεικνύεται ότι η Ελπίδα για ένα Καθαρότερο, Φωτεινότερο και πιο Ανθρώπινο μέλλον δεν είναι απλώς ένα όνειρο, αλλά μια πραγματικότητα που χτίζεται μέρα με τη μέρα.