Στον επανακαθορισμό του τρόπου υπολογισμού του ανώτατου ποσού εισφορών και ασφαλίστρων που εξαιρούνται από το φορολογητέο εισόδημα προχωρά η νέα εγκύκλιος της ΑΑΔΕ (Ε.2107/2025), με αναδρομική ισχύ από το φορολογικό έτος 2024. Η ρύθμιση αφορά χιλιάδες εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα που συμμετέχουν σε Ταμεία Επαγγελματικής Ασφάλισης και ομαδικά συνταξιοδοτικά προγράμματα.
Η βασική αλλαγή έγκειται στη μεταβολή της βάσης υπολογισμού του ανώτατου αφορολόγητου ορίου. Από το 2024 και μετά, το όριο των εισφορών και ασφαλίστρων που δεν προστίθενται στο φορολογητέο εισόδημα ορίζεται στο 20% του συνόλου των ακαθάριστων αποδοχών από μισθωτή εργασία. Στις ακαθάριστες αποδοχές συνυπολογίζονται και οι φορολογούμενες παροχές σε είδος, όπως το εταιρικό αυτοκίνητο, ενώ στο ποσοστό περιλαμβάνονται τόσο οι εισφορές του εργαζομένου όσο και εκείνες που καταβάλλει ο εργοδότης για λογαριασμό του.
Γιατί έχει σημασία η αλλαγή
Η μετατόπιση από το φορολογητέο εισόδημα στις ακαθάριστες αποδοχές θεωρείται καθοριστική, καθώς στις περισσότερες περιπτώσεις οδηγεί σε υψηλότερο ανώτατο όριο. Πρακτικά, αυτό σημαίνει ότι μεγαλύτερο μέρος των εισφορών προς επαγγελματικά συνταξιοδοτικά σχήματα μπορεί να παραμένει εκτός φορολογίας, ενισχύοντας τη φορολογική αποτελεσματικότητα των παροχών για εργαζομένους και επιχειρήσεις.
Παράλληλα, η εγκύκλιος διευκρινίζει ότι ορισμένες καταβολές δεν προσμετρώνται στο όριο του 20%. Πρόκειται για εισφορές που καταβάλλονται υποχρεωτικά κατόπιν απόφασης εποπτικής αρχής ή για ποσά που διατίθενται για λειτουργικές δαπάνες των Ταμείων, τα οποία εξακολουθούν να εξαιρούνται πλήρως από τον υπολογισμό του ανώτατου ορίου.
Εξειδίκευση του νόμου 5078/2023
Ο επανακαθορισμός έρχεται να εξειδικεύσει την εφαρμογή του Νόμος 5078/2023, με τον οποίο θεσπίστηκε για πρώτη φορά ενιαίο πλαφόν στις εισφορές για Ταμεία Επαγγελματικής Ασφάλισης και ομαδικά συνταξιοδοτικά ασφαλιστήρια. Αν και αρχικά το όριο συνδεόταν με το εισόδημα από μισθωτή εργασία, οι νεότερες διευκρινίσεις οριστικοποιούν ότι η κρίσιμη βάση είναι οι ακαθάριστες αποδοχές, προσδίδοντας μεγαλύτερη σαφήνεια και, στις περισσότερες περιπτώσεις, πιο ευνοϊκούς όρους για τους ασφαλισμένους.
Η αλλαγή καθιστά αναγκαία την προσεκτική παρακολούθηση όχι μόνο των καθαρών αποδοχών αλλά και των συνολικών ακαθάριστων εισοδημάτων και παροχών σε είδος, καθώς από αυτά εξαρτάται πλέον άμεσα το πραγματικό φορολογικό όφελος που προκύπτει από τη συμμετοχή σε επαγγελματικά συνταξιοδοτικά σχήματα.