Κορυφή του παγόβουνου αποτελεί η παραίτηση του Γιώργου Παπαβασιλείου, από τη θέση του διευθυντή του γραφείου του Νίκου Ανδρουλάκη, σε μια ιδιαιτέρως κρίσιμη συγκυρία για το ΠΑΣΟΚ.
Στη Χαριλάου Τρικούπη το κλίμα είναι εξαιρετικά βαρύ, με κάποιους να κάνουν λόγο για φιάσκο που θα έχει απρόβλεπτες συνέπειες στον δρόμο της αξιωματικής αντιπολίτευσης προς τις εκλογές.
Στο παρασκήνιο όλο και περισσότεροι κάνουν λόγο για αδυναμία του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις των καιρών προκειμένου να χτίσει μια νέα σχέση εμπιστοσύνης με την κοινωνία.
Με βάση αυτά τα δεδομένα γίνεται σαφές ότι το αμέσως προσεχές διάστημα είναι εξαιρετικά κρίσιμο για το ΠΑΣΟΚ, καθώς θα φανεί εάν μπορεί να παίξει στα ίσια με τη Ν.Δ. του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Σ’ αυτή τη νέα συγκυρία, τέσσερις είναι οι μεγάλοι εφιάλτες του κ. Ανδρουλάκη:
Α. Δημοσκοπική στασιμότητα: Η πρώτη μεγάλη ανησυχία αφορά το γεγονός ότι το ΠΑΣΟΚ, παρά τις προσδοκίες, δεν δείχνει να απογειώνεται στις δημοσκοπήσεις, κάτι που σε συνθήκες κοινωνικής ρευστότητας αποτελεί σοβαρό πρόβλημα. Το ΠΑΣΟΚ καλείται να αποδείξει στην πράξη ότι μπορεί να υπερβεί τα σημερινά δημοσκοπικά επίπεδα. Ο κ. Ανδρουλάκης μπορεί να έχει δηλώσει ότι «με εμένα το ΠΑΣΟΚ πήγε σε άλλη πίστα», αλλά όλες οι έρευνες κοινής γνώμης δείχνουν ότι απέχει πολύ από τον στόχο να είναι πρώτο κόμμα στις εκλογές. Η «στασιμότητα» πάντως δεν δείχνει απλώς χαμηλά ποσοστά, αλλά και προειδοποίηση ότι η «δημοσκοπική βελόνα» δεν μπορεί να ξεκολλήσει με ότι αυτό συνεπάγεται για τη δυναμική του ΠΑΣΟΚ. Στην πράξη αυτό σημαίνει ότι ο κ. Ανδρουλάκης καλείται να αποδείξει πώς μπορεί να φέρει στο κόμμα, νέα τμήματα της κοινωνίας και να αλλάξει τα πολιτικά δεδομένα.
Β. Κακό κλίμα στο εσωτερικό: Ο δεύτερος μεγάλος εφιάλτης έχει να κάνει με το εσωτερικό του κόμματος. Το ΠΑΣΟΚ έχει ανάγκη όχι μόνο εξωστρέφεια, αλλά και εσωστρέφεια χωρίς αδιέξοδα. Οι παραιτήσεις, οι εσωκομματικές αντιθέσεις, η δυσαρέσκεια στελεχών και η έλλειψη συντονισμού είναι στοιχεία που επιβαρύνουν τη γενικότερη εικόνα. Ο κ. Ανδρουλάκης, στην προσπάθειά του να ανανεώσει την ηγεσία και το στίγμα του κόμματος, καλείται να διαχειριστεί και αυτές τις εσωτερικές αντιδράσεις. Η παραίτηση του Γ. Παπαβασιλείου λειτουργεί ως σύμβολο — όχι μόνο ενός προσώπου, αλλά της εύθραυστης ισορροπίας που υφίσταται στο εσωτερικό. Όταν σε κρίσιμες ώρες η ηγεσία χάνει πρόσωπα-κλειδιά, τα οποία φαίνεται πως δεν βρίσκονταν «στο ίδιο μήκος κύματος», τότε η εικόνα αποσταθεροποίησης ενισχύεται και προς τα έξω. Ταυτόχρονα, στελέχη που αισθάνονται ότι δεν συμμετέχουν επαρκώς στη διαμόρφωση της στρατηγικής ενδέχεται να αναπτύξουν δικές τους δυναμικές, με ότι αυτό συνεπάγεται για τη συνοχή του κόμματος. Η εικόνα που έχει αρχίσει να κυριαρχεί δείχνει ένα κόμμα αποδυναμωμένο, όπου κορυφαία στελέχη του κρατούν διακριτικές αποστάσεις από τις επιλογές της ηγεσίας.
Γ. Έλλειμα πολιτικού αφηγήματος: Στην παρούσα συγκυρία, ο κόσμος δεν ζητά μόνον αλλαγή προσώπων, αλλά και ένα νέο πολιτικό αφήγημα. Το ΠΑΣΟΚ υπό την ηγεσία του κ. Ανδρουλάκη έχει θέσει ως στόχο να αποτελέσει τη «νέα προοδευτική εναλλακτική», αλλά το αφήγημα του πρέπει να πείθει, να έχει σαφή κατεύθυνση και κυρίως να λέει «τι θέλει να αλλάξει». Από τη στιγμή όμως που το αφήγημα του δεν καταφέρνει να φτάσει» στον πολίτη και δεν «αγγίζει» τις καθημερινές του ανάγκες, τότε γίνεται κενό περίβλημα. Στελέχη του ΠΑΣΟΚ ναι μεν αναγνωρίζουν ότι έχουν γίνει σημαντικά βήματα στην διαμόρφωση του προγραμματικού λόγου, τονίζουν όμως ότι όσο δεν γίνεται αντιληπτός από την κοινωνία, τόσο μεγαλώνει και η απόσταση μαζί της. Ο χρόνος δείχνει να πιέζει ασφυκτικά, καθώς εάν το ΠΑΣΟΚ, δεν κάνει σαφές το αφήγημα του, η όποια δυναμική του θα αποδυναμωθεί.
Δ. Η επιστροφή του Αλέξη Τσίπρα: Ο τέταρτος και εξίσου σημαντικός εφιάλτης αφορά τον χώρο που θέλει να καλύψει το ΠΑΣΟΚ, δηλαδή το ευρύτερο προοδευτικό στρατόπεδο. Η δυναμική που καταγράφει η επιστροφή του Αλέξη Τσίπρα, μπορεί να ενισχυθεί και να δημιουργήσει ένα περιβάλλον, στο οποίο το ΠΑΣΟΚ κινδυνεύει να περιοριστεί σε δευτερεύουσα δύναμη. Εάν συνεχιστεί η εσωστρέφεια ο κίνδυνος για το ΠΑΣΟΚ, είτε να μείνει στα ίδια ποσοστά, είτε να πέσει και κάτω από το 10%. Με βάση αυτό ως δεδομένο, το ζητούμενο για τον κ. Ανδρουλάκη δεν είναι μόνο η αυτόνομη πορεία, αλλά και η πρωτοπορία στον προοδευτικό χώρο, για να αποτελέσει την κυρίαρχη επιλογή στο χώρο της Κεντροαριστεράς. Στην περίπτωση που δεν τα καταφέρει, η υποχώρηση θα αρχίσει να γίνεται ορατή, ιδίως στην περίπτωση κατά την οποία ο κ. Τσίπρας, προβάλει ως μοναδική εναλλακτική πρόταση εξουσίας έναντι του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Αλλαγή ταχύτητας
Ο κ. Ανδρουλάκης καλείται να διαχειριστεί τους τέσσερις αυτούς εφιάλτες, οι οποίοι θα κρίνουν τη δυναμική του ΠΑΣΟΚ στις επόμενες εθνικές εκλογές, όποτε και εάν αυτές αποφασιστούν από τον πρωθυπουργό.
Αν η πορεία συνεχίσει χωρίς αλλαγή ταχύτητας, χωρίς στρατηγική ανασυγκρότηση και χωρίς μια νέα σχέση εμπιστοσύνης με την κοινωνία, τότε οι εφιάλτες μπορούν να μετατραπούν σε πραγματικότητα.