, με τη Ν.Δ. να παραμένει κυρίαρχη πολιτική δύναμη){kind=link}
Νέος πολιτικός χάρτης αρχίζει να διαμορφώνεται μετά τη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης (ΔΕΘ), με τη Ν.Δ. να παραμένει κυρίαρχη πολιτική δύναμη στη χώρα.
Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δείχνουν τάσεις σταθεροποίησης για το κυβερνών κόμμα, το οποίο μετά από μήνες φθοράς συγκρατεί τις απώλειες και διαμορφώσει αφήγημα σταθερότητας.
Στόχος της, όπως διατυπώθηκε ξεκάθαρα και από τον Άδωνι Γεωργιάδη, είναι να παραμείνει πρώτη και να φτάσει το όριο του 30%, ακόμα και αν αυτό δεν εξασφαλίζει αυτοδυναμία.
Η δήλωσή του ότι εάν η Ν.Δ. είναι πρώτο κόμμα χωρίς αυτοδυναμία, τότε κυβέρνηση συνεργασίας δεν μπορεί να σχηματιστεί παρά μόνο με πρωθυπουργό τον Κ. Μητσοτάκη, βάζει τέλος στα όποια σενάρια.
Όπως γίνεται σαφές το μήνυμα που στέλνει είναι ότι παρά τη διεθνή αβεβαιότητα, η Ν.Δ. παραμένει το κόμμα που μπορεί να διασφαλίσει την πολιτική σταθερότητα και τη θεσμική συνέχεια.
Η συγκυρία άλλωστε επιτρέπει κάτι τέτοιο από τη στιγμή που
-το ΠΑΣΟΚ παραμένει στάσιμο,
-ο ΣΥΡΙΖΑ δείχνει αποδυναμωμένος, και
-η Πλεύση Ελευθερίας είναι η μόνη δύναμη που κεφαλαιοποιεί τη φθορά χωρίς όμως να έχει ηγεμονικό ρόλο.
Η επιστροφή
Κυβερνητικά στελέχη τονίζουν ότι η Ν.Δ. φαίνεται να σταθεροποιεί τα ποσοστά της, περιορίζοντας τη διαρροή ψηφοφόρων προς τη λεγόμενη “γκρίζα ζώνη” — τους αναποφάσιστους και την αποχή.
Οι περισσότεροι από αυτούς δεν είχαν μετακινηθεί σε άλλο κόμμα, κάτι που σημαίνει ότι η Ν.Δ. μπορεί να τους επαναπροσεγγίσει όταν τα πολιτικά διλήμματα αποκτήσουν πιο ξεκάθαρη μορφή.
Η αναζωπύρωση θεμάτων όπως η διεθνής αστάθεια, αλλά και η διαφοροποίηση μεταξύ “προγράμματος και ύφους”, όπως τονίζουν οι αναλυτές, λειτουργεί υπέρ της Ν.Δ.
Κοινό μυστικό είναι άλλωστε ότι στις μεγάλες κρίσεις, οι πολίτες έχουν την τάση να συσπειρώνονται γύρω από την εκάστοτε κυβέρνηση, καθώς εκεί αισθάνονται σιγουριά και ασφάλεια.
Από την άλλη βέβαια το αφήγημα της σταθερότητας έρχεται αντιμέτωπο με τη σκληρή πραγματικότητα, με δεδομένο ότι η οικονομική πίεση, ήταν και παραμένει ασφυκτική.
Ο κ. Μητσοτάκης στο υπουργικό συμβούλιο, μίλησε για αμόκ παραπληροφόρησης από την αντιπολίτευση και έδωσε με δύο φράσεις κλειδιά το στίγμα για το πώς θα πορευτεί η κυβέρνηση:
– η μάχη για την αλήθεια είναι παρούσα σε όλους τους τομείς, από τις υποθέσεις των Τεμπών και του ΟΠΕΚΕΠΕ μέχρι τον τομέα της υγείας και την εξωτερική πολιτική,
-οι απαντήσεις της κυβέρνησης θα πρέπει να είναι άμεσες και τεκμηριωμένες, ενώ ο ρεαλισμός αποτελεί το θεμέλιο της σταθερότητας και της ομαλότητας.
Η ταυτότητα
Η ακρίβεια συνεχίζει να αποτελεί το νούμερο ένα πρόβλημα για τη μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών, γεγονός που ενδέχεται να λειτουργήσει ανασταλτικά στην προσπάθεια της Ν.Δ. να πετύχει τον στόχο του 30%.
Το ΠΑΣΟΚ συνεχίζει να βρίσκεται σε δύσκολη θέση, κάτι που οι περισσότεροι αποδίδουν στο έλλειμμα ταυτότητας και στο γεγονός ότι δεν μπορεί να πείσει ότι αποτελεί εναλλακτικό πόλο διακυβέρνησης.
Ο Νίκος Ανδρουλάκης δεν έχει καταφέρει ακόμη να εμπνεύσει ευρύτερα στρώματα του Κέντρου και της σοσιαλδημοκρατίας, παρότι η διεθνής και οικονομική συγκυρία θα μπορούσε να το ευνοήσει.
«Πράσινα» στελέχη δεν κρύβουν τον προβληματισμό τους εκφράζοντας φόβους για το γεγονός ότι το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να διεισδύσει και σε νέους ψηφοφόρους και στα αστικά κέντρα.
Επιβράδυνση
Η μεγάλη ανατροπή στον πολιτικό χάρτη είναι η άνοδος της Πλεύσης Ελευθερίας, καθώς το κόμμα της Ζωής Κωνσταντοπούλου καταγράφει ενίσχυση σε όλες σχεδόν τις κοινωνικές και ηλικιακές ομάδες.
Το πλέον εντυπωσιακό στοιχείο είναι ότι η μεγαλύτερη διείσδυση αφορά στις νεότερες ηλικίες, τις γυναίκες και τους οικονομικά ασθενέστερους και η διακομματική απήχηση που έχει.
Η κ. Κωνσταντοπούλου, παρά την επιβράδυνση που εμφανίζουν τα ποσοστά του κόμματός της έχει καταφέρει να απευθύνεται:
– σε συντηρητικότερους πολίτες,
-σε όσους εκφράζουν αγανάκτηση και απαξίωση για το υπάρχον πολιτικό σύστημα.
Το Κέντρο
Με βάση αυτά τα δεδομένα και από τη στιγμή που καταγράφεται ένας πολυκερματισμός στο πολιτικό σύστημα, το μεγάλο στοίχημα για την κυβέρνηση και τον πρωθυπουργό δεν είναι άλλο από τη σταθερότητα.
Ουδείς άλλωστε αμφισβητεί ότι η παγκόσμια συγκυρία δεν προσφέρει βεβαιότητες, ιδίως μετά την έλευση του Τραμπ, που άλλαξε άρδην τους συσχετισμούς σε όλον τον πλανήτη.
Ο πόλεμος στην Ουκρανία, οι αναταράξεις σε ευρωπαϊκές χώρες και η αίσθηση ότι βρισκόμαστε σε ένα μεταίχμιο εποχής, δίνουν την ευκαιρία στον πρωθυπουργό να παρουσιάσει το δικό του αφήγημα σταθερότητας.
Το Κέντρο —πολιτικά και εκλογικά— γίνεται για ακόμη μια φορά το πεδίο μάχης και εκεί είναι που η Ν.Δ. θα δώσει όλο της το βάρος με συγκεκριμένα διλήμματα για να σπάσει το φράγμα του 30%.
Πρόκειται για ένα πολύ δύσκολο στοίχημα, με δεδομένο ότι οι ψηφοφόροι του Κέντρου είναι ευμετάβλητοι, συχνά απαιτητικοί και δύσπιστοι και απαιτούν σοβαρή διακυβέρνηση.
Ζητούμενο για τον πρωθυπουργό δεν είναι μόνον η ρητορική, καθώς η συγκεκριμένη κατηγορία ψηφοφόρων που τον έχει στηρίξει στις εκλογές του 2019 και του 2023, απαιτεί πειστικότητα και σχέδιο ευθύνης.
Στην περίπτωση που ο πρωθυπουργός καταφέρει να πέσει ότι το δικό του αφήγημα είναι αυτό που εξασφαλίζει το μέλλον της χώρας, είναι βέβαιο ότι τα ποσοστά της θα αυξηθούν.
Σε διαφορετική περίπτωση η «πολιτική» τράπουλα θα ανακατευτεί εκ νέου με ότι αυτό συνεπάγεται για τις ισορροπίες που θα διαμορφωθούν στις εκλογές, όποτε και εάν αυτές γίνουν.